"เพี้ยน" คือคำนิยามสำหรับตัวฉัน "กัดไม่ปล่อย" คือคำนิยามสำหรับตัวนาย

"เพี้ยน" และ "กัดไม่ปล่อย"


ฉันสงสัยนะว่า ถ้าเราสองคนไปออกรายการประเภท "ทายใจ" ซึ่งกันและกัน ว่าเราสองคนจะนึกถึงจุดเด่นอะไรของกันและกัน

"เพี้ยน" คือคำนิยามสำหรับตัวฉัน

"กัดไม่ปล่อย" คือคำนิยามสำหรับตัวนาย

เวลาที่เรามีชีวิตผูกพันกันมานานแสนนานขนาดนี้ ปีนี้ล่วงเข้าปีที่ยี่สิบกว่า ๆ แล้วสิ   เรียกได้ว่า เพียงแค่ฉันคิดอะไร นายก็รู้ สิ่งใดที่นายเห็นด้วย นายจะเฉย ๆ แต่แอบสนับสนุนเงียบ ๆ

เช่นลงทุนซื้อหนังสือ เกี่ยวกับการเขียนนิยายมาวางไว้ในที่ ๆ ฉันจะเห็น

ลงทุนหิ้วหนังสือรวมภาพเขียนของโมเนต์ แวนโก๊ะ เล่มเบ้อเร่อ หนักแสนหนัก หิ้วมาฝากจากประเทศบ้านเกิดของศิลปิน นั่งเครื่องบินข้ามโลกมา แล้วก็เฉย ๆ ไม่พูดไม่บอกจนกว่าฉันจะเห็นเอง..อีกเช่นกัน

ลงทุนซื้อหนังสือสูจิบัตร รวมภาพถ่ายขาว-ดำ ของนักถ่ายภาพ ฉมังหรือไม่ฉมังฉันก็ไม่รู้ แต่..ถูกใจฉันมาก เป็นภาพที่ถ่ายจากวัดในจังหวัดบ้านเกิดของฉันเสียด้วยซี

ลงทุนหาดีวีดี หัดเรียน หัดเล่นไวโอลิน มาเปิดดูด้วยกัน
นายยังร่วมเรียนไวโอลินด้วย แม้เป็นช่วงสั้น ๆ

และแม้ว่านายไม่เคยทำท่าว่าได้ปลื้มไปกับฉันนัก ในเรื่องที่ฉันสนใจ หัดเรียน หัดเล่น เรียนรู้ แต่การที่นายคอยตัด หนังสือพิมพ์ เวลามีคอร์สการอบรมศิลปะ การถ่ายภาพ วาดภาพ แล้วก็พูดลอย ๆ ว่า "พาลูกไปเรียนด้วย"ถ้าฉันว่างไปนะ

แค่นี้ฉันก็พอจะอ่านออกว่า นายอยากให้ฉันเป็นคนแบบนายสักนิด นิดหนึ่งก็ยังดี

หมายถึงว่า นายอยากให้ฉันเอาจริง เอาจังมากกว่านี้

ถ้านายไม่ขยันเดินทางไปทำงานต่างถิ่น ต่างจังหวัด ต่างประเทศ ขนาดนี้ ฉันคงเป็นนักเขียนไปแล้ว...ฮิ ฮิ
นายไม่อยู่บ้าน พูดใหม่ นายอยู่บ้าน เดือนละสอง ถึง สามวัน แล้วฉันจะไปได้อย่างไรเล่า ใครจะดูแลกิจการ ธุรกิจร้อยล้าน(อิ อิ) ดูแลลูก และงานการที่บ้าน ล่ะจ๊ะ


เรื่อง"กัดไม่ปล่อย" หรือความมุ่งมั่น ที่ฉันขอบันทึกไว้สักเรื่อง ที่เป็นตัวอย่างที่ดี มีเรื่องการเรียน หัด ฝึกฝนภาษาอังกฤษ ด้วยตัวนายเองจนฉันต้องยอมแพ้ ต่อนาย

เพื่อน ๆ นายมาถามฉันเรื่อย ว่านายเรียนจบที่อเมริกา หรือ อังกฤษ ขนาดนี้เชียว !

ฉันยังจำได้ว่า สมัยเรียนมหาลัย นายไม่เก่งภาษาอังกฤษเลย
เดี๋ยวนี้ ไม่ว่าที่ทำงานไหน ๆ นายเป็นเต้ยเรื่องเอกสาร สัญญา กฏหมาย เงื่อนไข ที่เป็นภาษาต่างด้าวล้วน

งานวิชาการประเมินเลื่อนขั้นของฉัน ฉันก็ยังต้องให้นายช่วยตรวจปรู๊ฟ ภาษาอังกฤษ

แต่ ฮ่า ฮ่า นายยังไต่เพดานตามฉันไม่ทันเรื่อง..ภาษาไทย



หรือนายจะแข่งเขียนคำไทย กับฉัน เอาไหม ฉันยอมให้ สิบต่อหนึ่ง...เอ้า

 

 

เล่มรวมภาพของโมเนต์  นายหามาให้เพราะรู้ว่าฉันหลงใหล  เข้าขั้น "เพี้ยน"