ประมาณปี  2508 ขณะนั้น ผมน่าจะเรียนชั้น ป.5 ผมจำเหตุการณ์ได้ติดตา ติดใจ วันหนึ่ง พี่ชายคนโตของผม(รับราชการครู) นำเงินมาให้คุณแม่ จำนวนหลายร้อยบาท(สมัยนั้นเงินเดือนปริญญาตรี น่าจะไม่เกิน 1200 บาท เพราะสมัยผมจบปริญญาตรี ก็ยังได้รับเงินเดือนเพียง 1750 บาท) เนื่องจากไม่ใช่วันสิ้นเดือน ถ้าเป็นวันสิ้นเดือน เงินที่พี่ชายนำมาให้แม่ก็คงจะเป็นเงินเดือน(นี่ คือความยอดเยี่ยมของพี่ชายคนนี้ เงินเดือนของเขา จะให้คุณแม่ทั้งหมด) เงินที่นำมาให้ในวันนั้นคงไม่ใช่เงินเดือน น่าจะเป็นเงินที่ได้มาจากแหล่งอื่น ผมเห็นคุณแม่หน้าตาไม่ดี เหมือนจะร้องให้ ดุพี่ชายเสียงดังมาก ผมได้ยินแม่พูดว่า เงินนี้ลูกได้มาจากการเล่นพนันใช่ไหม แม่ไม่ต้องการ เงินสกปรกแบบนี้ อย่านำเข้ามาในบ้านเรา ลูกจะเอาไปไหนก็เชิญ  แล้วห้ามนำไปถวายวัดด้วยน่ะ  มันสกปรกเกินไป  แม่เคยบอกกี่ครั้งแล้วว่า ไม่ให้เข้าใกล้การพนัน  การพนันไม่เคยทำให้ใครเจริญหรอก(แม่โยนเงินแบบใกล้เคียงกับปาทิ้ง) ....แม่พูดจบก็เข้าครัว...เงียบ ไม่มีเสียงพูดจากแม่อีก ผมเห็นคุณแม่ น้ำตาซึม  ผมและทุกคนในบ้านวันนั้นรับรู้ได้ว่าแม่เศร้า เสียใจ(Verbal-คำพูด  ไหนจะเทียบเท่า  Non-Verbal..ภาษาท่าทาง)

 

       การกระทำของแม่ในวันนั้น เป็นการประกาศให้ลูก ๆ รับรู้ว่า แม้ว่าเราจะยากจน ไม่ค่อยมีเงินใช้จ่ายได้อย่างคล่องตัวเหมือนครอบครัวอื่น แต่เงินจากการพนัน ไม่มีความหมายในสายตาแม่ เป็นการแสดงให้ลูกรู้ว่า แม่รังเกียจคนเล่นการพนัน  เป็นการ ปลูกฝังจิตสำนึกให้แก่ลูก ๆ ทุกคน รวมทั้งพี่ชายผม ในฐานะคนที่เป็นต้นเรื่อง ทำให้เกิดการสอนเรื่องการพนันขึ้นในครอบครัว ในครั้งนั้น

 

       ในโอกาสอันควร ...โอกาสอันควรในที่นี้ มักจะเป็นในขณะที่พวกเราทำงานบ้านร่วมกับแม่ เป็นเวลาที่มีค่ามากในบ้านเรา แม่จะสอนสอดแทรกเรื่องให้หลีกเลี่ยงจากการพนันและอบายมุขทั้งปวง  ผมได้รับทราบว่าจากแม่ว่า คุณตาและน้าชายชอบเล่นการพนัน และเสียหายมากกับปัญหาการพนัน สิ่งนี้น่าจะเป็นมูลเหตุฝังใจเกลียดการพนันของแม่ ทำให้แม่จริงจังกับการปลูกจิตสำนึกในเรื่องนี้แก่ลูก ๆ

 

       สำหรับผมเอง ในชีวิต เคยเล่นการพนันเล็ก ๆ น้อย ๆ ขณะเป็นนักศึกษาปริญญาตรี(ก็ชีวิตเด็กหอพักนะครับ...ก็มีบ้าง) แต่ถ้าเป็นการเล่นพนันแบบเสียเงินทองมากมาย ไม่มีล่ะครับ  ในบ้านเราทุกคน หลีกเลี่ยงการพนัน ซึ่งผมเชื่อว่า นิสัยส่วนนี้ ได้รับการปลูกฝังจากแม่(รวมทั้งพี่ชายคนโตของผม ก็เลิกเล่นการพนันได้ ตั้งแต่วันนั้น)