นานนับเดือนกว่าจะได้เวลาคลอด Blog ใหม่ที่ GoToKnow หลังจากที่เข้าไปเยี่ยมเยียนเว็บไซต์ของมหา'ลัย ที่เคยเป็นน้องใหม่เมื่อหลายปีที่แล้ว.. ได้รำลึกบรรยากาศเก่าๆ คิดถึงเพื่อนๆ ที่เคยร่วมสุขร่วมทุกข์กันมา.. กับคำว่า "เด็กกิจกรรม" บทเรียนชีวิต.. ประสบการณ์ต่างๆ ในการทำค่าย.. รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ.. และความเหน็ดเหนื่อย บางทีสิ่งเหล่านี้อาจทำให้เราได้เรียนรู้กับการดำรงชีวิตอยู่ในปัจจุบันว่า.. เราจะรับมือกับสิ่งต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตอย่างไร.. และบังเอิญไปเจอพี่แผ่นดิน.. คนที่คนทำค่ายรู้จักกันดี.. ในนาม "กองกิจฯ" เพราะพวกเราต้องเขียนโครงการเพื่อเสนอขออนุมัติ.. จึงเป็นที่มาของ Geminids ในวันนี้.. ได้เข้าไปอ่านเรื่องราวของหลายท่าน.. หลายที่นำเสนอเรื่องราวที่น่าสนใจ.. และเป็นประโยชน์มาก.. รู้สึกถึงความแตกต่างของการเขียน Blog ที่นี่.. กับที่เคยเขียนมา จึงไม่ลังเล.. ขอสมัครเป็นสมาชิกด้วยคนนะคะ.. :)
มีใครบางคนเคยถามว่า.. ทำไมต้องเขียนด้วย??
คำตอบก็คือ.. "เขียนแล้วมีความสุข.. สบายใจ.."
เพราะความสุขของคนเราต่างกัน..
คงไม่ผิดที่เราเลือกที่จะสร้างความสุขเล็กๆ ให้กับชีวิตบ้าง
ให้ชีวิตได้ผ่อนคลายบ้าง..
และที่สำคัญ.. มุมเล็กๆ มุมนี้แหละที่จะเป็นกำลังใจให้ก้าวเดินต่อไป..
* - - *********
หมายเหตุ : Geminids เป็นชื่อฝนดาวตกที่ปกติจะมาช่วงเดือนธันวาคมของทุกปี.. เป็นตัวแทนของความหวัง กำลังใจ และชีวิตทั้งชีวิต..
วันนี้ง่วงนอนทั้งวัน.. หลังจากบ่นๆ กับพี่ว่ายาที่หมอบอกว่าทานแล้วง่วงน่ะไม่เห็นง่วงเลย เป็นงัยล่ะคราวนี้.. เป็นบังอรไปซะแล้ว.. ยาแก้ไอและลดน้ำมูกยังไม่ทันจะหมดก็ต้องรับมาใหม่อีก.. เม็ดเบ้อเริ่มเลย.. เบื่อจังเลยค่ะ (ไม่อยากกินยาแล้ว !!) ตอนนี้เที่ยงคืนกับ 17 นาที พี่หลับไปแล้ว.. เดี๋ยวว่าจะทำงานต่ออีกหน่อยเพราะมัวแต่นอนยังไม่ได้งานเลย..
ขอบคุณที่เคียงข้างกัน
เช้าวันจันทร์ ที่ 19 (วันวิสาขบูชา)
- วันหยุดอีกวัน ตื่นเช้ากว่าเมื่อวาน.. เพราะพี่ต้องเข้าออฟฟิศไปเคลียร์งาน เริ่มต้นวันใหม่ด้วยส้มตำไก่ย่าง.. อร่อยมั่กๆ เจ้าของร้านคงตกใจที่มีลูกค้ามายืนรอแต่เช้า ยังตั้งร้านไม่เสร็จเลย..55 นี่ก็เพิ่งจะทานยาหลังอาหารไป.. กลัวจะง่วงไม่ได้งาน วันนี้เลยเลิกทานยาแก้ไอ อีกอย่างอาการก็ดีขึ้นมากแล้ว.. นานๆ ไอที ตอนนี้ก็เหลือเฉพาะที่เพิ่งรับมาใหม่เมื่อวาน.. จะพยายามทานให้ตรงเวลาจะได้หมดเร็วๆ
ขอบคุณที่เคียงข้างกัน :)