ทำบุญ พอดีๆ ไม่ตระหนี่ และได้บุญ

      วานก่อนก็คุยเรื่องบุญ ยังไง๊ยังไงก็ขอสุมาเต๊อเจ้าที่ต้องขอพาดพิงอีกรอบค่ะ ก็พอดีมะนาวหวานได้บังเอิญ(หลายครั้งมากค่ะ) ที่เห็นและร่วมทำบุญกับขบวนการถือขันเงิน หรือที่คนเหนือเปิ้นฮ้อง(เรียก)ว่า "สลุง" เดินป่าวร้องเชิญชวนประมาณว่าเยือนถึงหน้ากระไดเลยทีเดียวเชียว แต่แหมเช้าๆ บางทีขี้ฟันยังไม่ได้แปรงก็มีบุญมาแบ่งไปซะแร้ว

        อันที่จริงมะนาวหวานก็ไม่ได้คอยตั้งแง่จับผิดใครเลยนะคะ(จริงจริ๊งเจ้าค่ะ...ฉาบาน) แต่เพราะมีเหตุฉนั้นจึงมีผล เหตุที่ว่าก็คือเกิดขบวนการเรี่ยไรจากรถที่บรรทุกคนจากวัดต่างๆเยอะแยะไปหมด มาคอยเป็นผู้ประสานงานในการร่วมอนุโมทนา เพื่อทำบุญกับวัดนั้นวัดนี้ แล้วแต่จะมีมา

       แรกๆ มะนาวหวานก็ดีใจค่ะ เพราะคิดว่า กว่าจะได้มีโอกาสไปทำเองที่วัดก็คงหายาก เพราะเราก็ต้องทำงาน นี่เขาอุตส่าห์หาบบุญมาเกยหน้าบ้าน ไม่รีบตักคงไม่ได้แล้ว ..

      แต่พอมาระยะหลังๆนี่ เริ่มชักถี่มากขึ้น บางวันเจอตั้ง สาม-สี่วัดก็มีค่ะ ก็เลยสงสัย(อีกแล้ว) ว่าทำไมกลายเป็นแฟชั่นไปแล้วหรือ ซึ่งเป็นช่องชี้นำให้พวกมิจฉาชีพเอามาเป็นช่องทำมาหารับประทานกันไปซะก็เยอะ แต่ที่น่าคิด ก็คือ คนไทยเรานั้นใจบุญ ชอบทำบุญทำทาน จนบางครั้งเลยลืมคิดถึงจุดนี้

       แต่มะนาวหวานว่า หากเราทำบุญแล้วสบายใจก็ไม่ผิดหรอกค่ะ แต่การที่จะกลายเป็นการสนับสนุนให้พวกนี้ทำเป็นช่องทางเรี่ยไรเพื่อหาประโยชน์โดยการแอบอ้างบุญก็ไม่น่าทำเลยใช่ไหมคะ หากเราต้องการที่จะทำจริงๆ เราควรทำเมื่อมีโอกาสและไม่เป็นการสนับสนุนคนให้ทำบาปต่อพระพุทธศาสนา จะโดยตั้งใจหรือไม่ก็แล้วแต่ แต่เพียงเราหยุดให้แล้วไปทำเองจริงๆที่วัดเมื่อมีโอกาสก็น่าจะดีกว่านะคะ เพราะเงิน บาท หรือเงินล้าน หากเราทำโดยสุจริตและไม่เป็นการส่งเสริมให้พระพุทธศาสนาเสื่อมเสียก็คงดีกว่าเราทำบุญเพราะเกรงใจ หรือเพราะรำคาญที่เขามาตื้อเรามากกว่าค่ะ

                    อนุโมทนาสาธุ กับท่านที่ใจบุญและมีใจที่มีกุศลดีทั้งหลายทุกๆท่านด้วยนะคะ