นาย ก. เรียนอยู่ชั้น ปวช.

   นางสาว ข. เรียนอยู่ชั้น ปวช. ห้องเดียวกับนาย ก.

   นาย ก. และนางสาว ข. มีเพศสัมพันธ์

   ญาติฝ่ายนางสาว ข. เอาเรื่องโดยให้ญาติฝ่าย นาย ก. ไปสู่ขอและแต่งงานตามประเพณี มิฉะนั้น จะตัดญาติขาดมิตรกับนางสาว ข. โดยนางสาว ข.ไม่ต้องเข้ามาเหยียบที่บ้านอีก

   นาย ก. บอกกับแม่ว่า "ผมพลาดไปแล้ว"

   ญาติฝ่าย นาย ก. ทำตามคำเรียกร้อง โดยไปสู่ขอและทำตามที่ญาติฝ่ายนางสาว ข.เรียกร้อง

    ปัญหาคือ เมื่อถามนาย ก. และ นางสาว ข. ทราบว่า เขาทั้ง ๒ ยังอยากที่จะเรียนหนังสือต่อ ไม่อยากจะแต่งงาน หากจะแต่งงาน ก็ขอให้เรียนจบและมีงานทำก่อน จึงอยากจะจัดงานแต่งงานให้ถูกต้องตามประเพณีและเป็นที่ยอมรับของชาวบ้าน

   นาย ก. แม้รู้ดีว่า นางสาว ข. เคยทำแท้งมาแล้ว แม้จะไม่ใช่ลูกของเขา แม่ของนางสาว ข. รู้เรื่องนี้ดี เพราะแม่นั่นเองที่พาลูกสาวไปทำแท้ง "แม่ฝากดูแลมันด้วยนะ ก."

..................................................................

   ปัญหาการพิจารณา

   ๑) สัตว์โลกเมื่อถึงวัยเจริญพันธุ์ ก็ต้องแสวงหาคู่เพื่อสืบพันธุ์ มนุษย์แม้จะมองว่าเป็นสัตว์ที่ประเสริฐกว่าสัตว์อื่นๆ ด้วยว่า มนุษย์รู้จักยับยั้งชั่งใจ ให้เกียรติบิดามารดา รักษาจารีตที่ดีงาน แต่ในบางครั้ง ความยับยั้งชั่งใจที่ตั้งใจไว้กลายเป็นประเด็นรองจากความต้องการทางเพศ 

   ๒) สังคมมนุษย์ที่มีกรอบ กติกา ซึ่งมนุษย์นั่งเองขีดเขียน จารึกไว้ ครั้น มนุษย์คู่หนึ่งละเมิดต่อกติกานั้น ย่อมส่งผลกระทบต่อสังคมมนุษย์ เพราะมนุษย์ไม่ได้อยู่คนเดียวในโลก

   ๓) ในสังคมปัจจุบัน ที่มีการแจกถุงยางอนามัยให้กับวัยรุ่น นั่นแสดงให้เห็นว่า สังคม (คง) ยอมรับว่าการมีเพศสัมพันธ์เป็นเรื่องปกติ

   ๔) สังคมใหม่กับจารีตเก่า ดูเหมือนจะขัดแย้งกันหรือไม่ ขณะที่บางกลุ่มมองว่า การมีเพศสัมพันธ์เป็นเรื่องปกติ แต่บางกลุ่มมองว่า มันไม่ถูกต้อง "คุณต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่ทำลงไป"

   ๕) อนาคต....พ่อ-แม่-ลูก อาจเรียนอยู่ในชั้นเรียนเดียวกัน หรือ พ่อ-แม่ อุ้มลูกไปเรียนหนังสือ หรือ การลิ้มลองเพศ ศึกษาเรียนรู้ไปเรื่อยๆ โดยไม่ใยดีต่อประเพณี หรือ ประเพณีอาจเป็นสิ่งที่ทำลายอนาคตของเยาวชน...หรือไม่

 

   วันพรุ่งนี้ ผมจะไปงานแต่งงานนี้

   ปัญหาในใจคือ ญาติทั้ง ๒ ฝ่ายคิดอะไรกัน..แต่คงไม่แปลกกระมัง ก็เมื่อเด็กที่เกิดใหม่ ญาติทั้ง ๒ ฝ่ายยังจัดงานแต่งงานกันได้ นี่โตแล้ว .... แต่... นาย ก. และ นางสาว ข. มิประสงค์จะแต่งงานกันนี่แหละคือสิ่งสำคัญ

    นักสังคมก็ได้แต่เฝ้ามอง...นี่อาจเป็นกรณีตัวอย่างเพื่อการศึกษาสังคม