วันว่าง...ยามเย็น นั่งดูพระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า ก็สุขใจได้

    นึกถึงวันที่ว่าง จิตใจปลอดโปร่ง ได้มีโอกาสไปนั่งดูพระอาทิตย์ตกดิน อยู่ริมแก่งเลิงจาน ซึ่งเป็นแหล่งน้ำที่อยู่ในอำเภอเมือง มหาสารคาม   ส่วนใหญ่จะเห็นนักศึกษา  จะไปนั่งคุยกัน ดูพระอาทิตย์ตกน้ำไปด้วย คนไกลบ้านที่มาทำงาน หรือมาเรียนหนังสือที่สารคาม   ก็จะมานั่งส่งใจไปหาครอบครัว    พ่อแม่พี่น้องอันเป็นที่รัก และถือเป็นการพักผ่อนจากความวุ่นวาย  การไปนั่งอยู่ในมุมสงบดูน้ำ           ดูพระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า สำหรับตัวเองแล้ว เป็นโอกาสที่ทำให้จิตใจสงบ และสามารถคิดงานต่างๆ ได้ดี และเป็นเสมือนการเติมพลังของชีวิต....เลยถือโอกาสเอารูปที่ถ่ายไว้นานพอสมควร แต่ยังทำให้ยิ้มได้เวลาดู มาฝากไว้ใน blog ดอกไม้มีชีวิตดอกนี้มีอิสระที่จะชูช่ออวดผู้คนอย่างอิสระ และแล้วก็ทำให้นึกถึงเพลงโปรด ...ดอกไม้ที่น่าสงสาร....ดอกไม้ในแจกัน(เกี่ยวกันมั้ยเนี่ย)

.....ดอกไม้ที่เห็นว่ามันดูสวยเมื่อใส่แจกัน  ได้ถามมันไหมว่าโดนบังคับหรือสมัครใจ....

มีคนที่พรากมันมา  อำลากิ่งก้านใบ แล้วสุดท้ายมาร้องให้บนแจกัน......

........เขียนๆ ไปแล้วรู้สึกคิดถึง พระอาทิตย์ตกที่แก่งเลิงจาน คงต้องไปนั่งดูซะแล้ว....