คนดีเมือง สุราษฎร์ ก็คือว่า เมื่อสมัย ร.5 เสด็จมาถึงที่นั่นก็หยุดขบวนพักบนเชิงเขาเบื้องหน้ามองทอดยาวไปจะเห็นแต่ท้องทุ่งนาเห็นราษฎรของพระองค์กำลัง ซึ่งกำลังไถนาบ้าง ถอนกล้าบ้าง ปักดำกล้าอยู่บ้าง ทุก ๆ คนทำงานอย่างขยันขันแข็ง พระองค์จึงรับสั่งกับคนใกล้ชิดว่า "ตลอดการเดินทางในการพัก1-2 ช่วงมานี้ เห็นแต่ผู้คนกำลังทำมาหากินอย่างขยันขันแข็งตลอดนะ ต่อไปเบื้องหน้าให้เรียกเมืองแห่งนี้ว่า
"สุราษฏรธานี" เมืองแห่งผู้คนดี "
ปราชญ์ เมืองคอน : นักคิด นักเขียน ผู้ชำนาญการในศาสตร์แขน่ง ต่าง ๆ สมัยก่อนมีมากที่เมืองนครศรีฯ
คนขี้ยอน เมืองสงขลา : กล่าวกันว่าเมืองสงขลาสมัยก่อนจะอยู่ระหว่างหัวเมืองนครศรีฯกับหัวเมืองปัตตานี เมืองสงขลามีกำลังกองทัพที่ไม่อาจสู้รบกับทั้งสองเมืองดังกล่าวได้จึงมักเป็นตัวการให้สองเมืองนี้ยกทัพมารบกันอยู่เนือง ๆ
คนขี้ดา เมืองตรัง : ขึ้นชื่อว่าคนตรังแล้วใคร ๆ ก็หนาว ๆ ไปตามกันในเรื่องคำพูดคำจาที่สุดแสนจะเนียบเนียนผู้ดี๊ ผู้ดี แต่แฝงไว้ด้วยความหมายที่นุ่มลึก ถ้าคิดตามอย่างมีสติ และถ้าคนที่นี่ด่าใครสักคนแล้วละก็รับรองเสียผู้เสียคนหรือไม่ก็บ้าไปเลยก็เคยมาแล้ว ปัจจุบัน คงเหลือให้เห็นแต่ฝีปากที่คมกริบดุจมีโกนอาบน้ำผึ้งให้เรา ๆ ได้เห็นทางทีวีไม่บ่อยนัก....ที่ฟังแล้วรู้สึกว่ามันบาดลึกเข้าไปจนหัวใจเหวอะหวะและจะขาดใจเสียให้ได้ซะจริง ๆ เชียวท่าน .
คนชังกั้ง พัทลุง :ตามตำนานเล่ากันว่า คนเมืองนี้ไม่ค่อยลงรอยกับใครง่าย ๆ จะพูด จะทำอะไรก็ไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่อง ทัว ๆ ไป เท่าไหรนัก มักขวาง แปลกแหวกแนวไปต่างหาก มีเหตุผลบ้าง ไม่มีเหตุผลบ้าง....
คนขี้ยุ่ง ปัตตานี : ว่ากันว่าคนเมืองนี้สมัยก่อนมักชอบเข้าไปยุ่งเรื่องของคนหัวเมืองอื่น อยู่บ่อย ๆ เข้าไปแทรกแซงกิจการภายในของเมืองใกล้เคียงว่างั้นเถอะ...
คนเศรษฐี เมืองภูเก็ต : ว่ากันว่าคนภูเก็ตสมัยก่อนเป็นชาวจีนอพยพมาจากถิ่นอื่น และเป็นคนขยันทำมาค้าขายจนร่ำรวยกันเป็รส่วนใหญ่
คนขี้เท็จ เมืองกระบี่ : กระบี่สมัยก่อนมีการทำแร่กันมากแทบจะทุกครัวเรือน ในตอนเย็นหลังทำแร่ ร่อนแร่กันแล้วก็นำมาเก็บไว้ที่บ้านเพื่อขายในวันรุ่งขึ้น เพื่อนบ้านเดินผ่านหน้าบ้านก็มักตะโกนทักทายกัน บ้างก็ถามถึงปริมาณแร่ที่หามาได้ในวันนั้น เจ้าของบ้านกลัวจะถูกปล้นจึงมักโกหกโดยตอบไปว่า ได้นิดเดียว บ้างก็ไม่ได้เลย...
คน ผี ผี เมือง สตูล : พื้นที่ส่วนใหญ่ของสตูลมีทั้งคนไทยศาสนาพุทธ และคนไทยศาสนาอิสลาม และบางกลุ่มที่เรียกว่าชาวเล ชาวเลใช้ภาษาของตัวเองพูดเสียงดังลั่นเสมอเมื่อชาวเลพูดกัน คนอิสลามที่นี่จะไม่เคร่งครัดแบบพุทธก็อยู่ได้ คนพุทธ ก็หย่อนเรื่องไปวัดไปวาแบบอิสลามก็อยู่ได้ เมื่อคนทั้งสามกลุ่มนี้อยู่รวมกันก็เลยแลดูอลหม่านเสียงดังเอ็ดตะโรไปหมด เมื่อคนต่างถิ่นที่ออกจะเรียบร้อยไปรวมกลุ่มด้วยมักจะบ่นด้วยถ้อยคำเหล่านี้ว่า "ไม่โร้ไอ้ไหร ผี ผี ทั้งเพ"
หูย...เรียกให้ดูน่ากลัวจังค่ะ คนขี้เท็จ/ คนผีผี/ คนขี้ด่า/ คนขี้ยุ่งเงี้ย โหย คนเจียงฮายม่ายขี้หกค่ะ แล้วม่ายขี้จุ๊ด้วยค่ะ
แค่พื้น ๆ นะครับ สำหรับคนปักษ์ใต้ ผมว่าหากคุณมะนาวเปรี้ยวได้พูดคุยกับกับคนบ้านผมคิดว่าคุณต้องต๊กกะใจเป็นลมไปเลย อาอาอาอาอา ที่พัทลุงนั่งรถสวนทางกัน ยังถามไถ่กันรู้เรื่องนะครับ มิต้องจอดรถให้เสียเวลา ม่ายเชื่อลองมาเที่ยวปักษ์ใต้ซิครับ คุณมานาวเปรี้ยวไม่เคยลงมาใต้ซิท่า...ใช่มะ... ก็ขอขอบคุณที่เข้ามาอ่านและบันทึก ติชม แนะนำกันนะครับ....
หม้ายโร้ไอไหรมาหิตเดียวเอง
เเทหลังก้าเอากลอนที่เด็กใต้เข้ากรุงมาลงมั้งฮั้น
เด้กใต้แหลงไหรต้องชัดเจน