GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ไปแอบเห็น "best practice" ของเด็กประถม 6

พี่เม่ย "ถ่ายทอดความรู้" ให้ลูก..ด้วยการขอให้ช่วย"วาดรูป"ตามคำอธิบายของคุณแม่
   เสาร์ที่ 4 มี.ค. พี่เม่ยพาน้องจิ้นไป ลองสอบ คัดเลือกเข้าเรียนในโครงการวิทย์คณิต (SMA)  ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ของโรงเรียนชื่อดังใน อ.หาดใหญ่ นี่เอง เพราะเจ้าตัวต้องการรู้ความสามารถของตัวเองที่มีอยู่ในระดับชั้นประถม 5  เป็นการสร้างความมั่นใจก่อนที่จะต้องลงสนามจริงในปีหน้า
   ผู้ปกครองล้นหลาม.. นักเรียนก็มากมายหลากหลายจากต่างโรงเรียน ทุกคนพากันไปยืน/นั่ง รอหน้าห้องสอบของตัวเอง พี่เม่ยก็เป็นหนึ่งในนั้นค่ะ
   จนถึงเวลาเข้าห้องสอบ นักเรียนทุกคนก็ต้องนำกระเป๋าสัมภาระมาวางไว้ที่ระเบียงตึก หน้าห้องสอบ พี่เม่ยนั่งอยู่ที่ระเบียงก็เห็นเด็กๆ (รวมน้องจิ้นด้วยค่ะ) วางกระเป๋าผลุง ผลุง ซ้อนทับกันบ้าง เรียงกันบ้างเต็มไปหมด แล้ววิ่งเข้าห้องสอบไป  เอาล่ะ..เมื่อลูกเข้าห้องสอบแล้ว ก็เสร็จสิ้นภารกิจของคุณแม่ที่แสนดี...พี่เม่ยจึงลุกขึ้นเพื่อจะเดินกลับมาที่รถ  ได้เห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งรีบวิ่งกลับมาที่กระเป๋าตัวเองค่ะ เขาหยิบกระเป๋าขึ้นมาแล้วดึงสายกระเป๋าออกจากกัน (สายกระเป๋าเชื่อมกันอยู่ด้วย ตีนตุ๊กแก) หลังจากนั้นก็นำไปคล้องพาดกับราวระเบียงที่เป็นพนักพิง แล้วจึงเชื่อมสายติดกันเหมือนเดิม
   เขียนเองก็ยังนึกภาพตามไม่ค่อยจะได้ จึงต้องไปขอความช่วยเหลือจากจิตรกรประจำบ้าน คือน้องจิ้นนั่นแหละค่ะ ว่าให้ช่วยวาดรูปให้แม่หน่อย พี่เม่ยก็อธิบายยาวเหยียดเพื่อให้น้องเข้าใจ (ความตั้งใจจริงๆก็คือต้องการถ่ายทอดให้ลูกรับรู้ วิธีปฏิบัติที่ดีเยี่ยม อันนี้ด้วยค่ะ) น้องจิ้นฟังจนเข้าใจแล้วก็วาดรูปให้พี่เม่ยได้นำประกอบคำอธิบายดังนี้ค่ะ
   นี่จัดเป็น best practice ในการวางกระเป๋าไว้ไกลตัวเพราะความจำเป็นได้เลยค่ะ เพราะไม่ต้องกลัวว่าจะหล่นลงไปข้างล่าง ถ้าใครจะหยิบฉวยไปก็คงจะยากกว่าใบอื่น  น้องจิ้นบอกด้วยค่ะ ว่าของน้องจิ้นเป็นใบริมซ้ายนะคะ พยายามวางให้ชิดริมผนังแล้ว แต่คราวต่อไปจะต้องทำอย่างพี่เขาบ้าง (ถ้ากระเป๋าที่นำไปนั้นทำได้)

    หลังจากยืนมองจนกระทั่งเด็กชายคนนั้นจัดการกระเป๋าตัวเองจนเสร็จเรียบร้อย เดินเข้าห้องสอบไปแล้วพี่เม่ยจึงเดินกลับไปที่รถ พร้อมๆกับ  best practice ของเด็ก ป.6 ที่คนแก่อย่างเรา ยังต้องทึ่ง!

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): เรื่องของเด็กๆ
หมายเลขบันทึก: 17991
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 3
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (3)

ช่างเป็นเด็กที่คิดดีจังเลยนะครับ พี่เม่ยก็ช่างสังเกตุ นี่เป็นข้อดี ของผู้ที่มีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกลคนหนึ่ง ขอบคุณที่นำเรื่องดีๆมาเล่าให้ฟังครับ
ดีมากเลยค่ะ  วันนี้ได้เริ่มการอ่านบันทึกที่ดี  เด็กไทยเก่งมากนะคะ  ขอชื่นชมค่ะ  และผู้เขียนบันทึกก็ช่างเป็นมารดาที่สังเกตจริงๆ  มีกลยุทธ์ในการสอนลูกด้วย  น่ารักจริงค่ะ
เรียน อ.สิริพร ค่ะ
  • ยินดีแทนเด็กๆมากที่สุดเลยค่ะ ที่ได้รับการชื่นชมจาก "คุณครู"....
  • และพี่เม่ยก็ยินดีกับตัวเองด้วยค่ะ ที่พลอยได้รับคำชมด้วย....ขอบคุณมากค่ะ!