( เฮฮาศาสตร์4เปรียบเสมือนตู้ATM.ชาวแซ่เฮ ขอให้สมาชิกกรุณาช่วยกันปรับแก้และเติมเต็ม)

ถามว่า เรามาเกาะภูเก็ตทำไม?

คำตอบของชาวแซ่เฮคงไม่ตายตัว และไม่มีขีดจำกัด ตอบยังไงก็ได้ ถ้าเรียนลักษณะนี้ ผู้สอนและผู้เรียนต่างก็ชื่นมื่นนะสิครับ เพราะกาข้อไหนก็ถูกหมด มันเป็นเช่นนั้นจริงๆนะขอรับ

ในกรณีของเฮฮาศาสตร์4 สำหรับตัวข้าพเจ้าเอง ตอบว่าเรามาเรียนวิธีจัดการความรู้ครับ ท่านอัยการเป็นครูที่ยอดเยี่ยมมาก สอนวิชาKM.ผ่านชีวิต จิตวิญญาณ เอาสถานการณ์ประสานกับสถานภาพทุกฝ่าย จัดให้ตรงใจกับศักยภาพโดยรวม เหมาะเจาะลงตัวลงใจเหลือเกิน ทุกสถานที่ๆเราไปดูงาน จะมีหัวหน้าศูนย์หรือผู้เชี่ยวชาญอธิบายวิชาการจัดการความรู้ในสถานที่นั้นๆ  ครบเครื่องจริงๆนะขอรับ

ถ้าใครจะเรียนวิชาการจัดการความรู้ ให้มีความสุข สนุก และอร่อย ไม่ต้องไปนั่งฟังบรรยายทฤษฎีอย่างเดียวให้เมื่อยตุ้มหรอกนะครับ KM.ถ้าเรียนผ่านประสบการณ์ผู้รู้จริง ถึงจะระเบิดจากภายในออกมาให้เห็น ตัวความคิด ความรู้ และวิธีการที่ได้มาซึ่งความรู้ มาหลอมรวมเป็นชุดความรู้ แล้วพัฒนาไปสู่ วิชาการ ทฤษฎี หรือตำรับตำราก็แล้วแต่จะว่ากันไป ผมคนนอกระบบ ก็มองและคิดอย่างนี้

                 (ความรู้อยู่ที่ไหน เราไปที่นั่น)

เป็นวาระหนึ่งในชีวิต ที่ตอบตัวเองว่าเราไม่มีความรู้ความสามารถพอที่จะถอดรหัสของเฮฮาศาสตร์4ได้ทั้งหมด มันมีมากเหลือเกิน ล้นความรู้สึกที่รองรับ ขออนุญาตเก็บมาเล่าเท่าที่กึ๋นจะอำนวยนะขอรับ

โจทย์จากสมาชิก

Conductor

รู้สึกยินดีที่งานเฮฮาศาสตร์ดีทุกครั้งครับ

อันนี้ไม่รู้จะเป็นแรงกดดันสำหรับเจ้าภาพครั้งต่อ ๆ ไปหรือไม่ แต่อย่างไรก็อย่าให้ถึงขนาดต้องจ้างออร์กาไนเซอร์มาจัดเลยครับ จัดเองได้ใจมากกว่า ตรงใจมากกว่า ถึงใจมากกว่า อิ อิ

 

ประมาณการค่าใช้จ่าย

ในการจัดแต่ละครั้ง เราคิดกันมาก ทั้งผู้ที่ไปเยือนและผู้ที่รับเป็นเจ้าภาพ จุดพอดี พอไหว อยู่ตรงไหน? จะตีแตกข้อมูลมาให้สมาชิกพิจารณาล่วงหน้าได้อย่างไร? กรณีเฮฮาศาสตร์ที่ภูเก็ตถ้าจัดในกรอบระยะเวลานี้ ปกติทั่วไปค่าใช้จ่ายประมาณ2หมื่นบาท/คน และถ้าจะจัดแบบท่านอัยการเจ้าของเกาะ ค่าใช้จ่ายคงสูงมาก เพราะมีค่าแห่งความเต็มที่เต็มใจแฝงอยู่ทุกอณู ที่พัก-อาหาร-ที่เที่ยว-ยานพาหนะฯลฯ จัดให้มาตรฐานVIP.

  

      

   

 (ยานพาหนะ จัดอย่างลงตัว เราปลื้มมากที่ได้นั่งรถคอกหมูเอกลักษณ์ของพังงา-ภูเก็ต)

ผมเสียดายแทนสมาชิกที่ไม่ได้มาผ่านพบด้วยตนเอง งานนี้ใช่ว่าใครก็จัดได้ เป็นกิจเฉพาะใจถึงใจจริงๆนะขอรับ อาหารชั้นเลิศแต่ละมื้อ ค่าเช่าเรือ ถ้าจ่ายกี่หมื่นก็ไม่รู้..เอาแค่แต่งเพลง ผลิตเสื้อให้ใส่ฮา ถ้าดำเนินเชิงธุรกิจกระเป๋าแบบแฟนทิ้งไปนานแล้ว แต่ชาวเราเอากอดแลกค่าใช้จ่าย ท่านใดมีกอด..ลองพิจารณาสร้างมูลค่าเพิ่มดีนะครับ กว่าไปกอดทิ้งกอดขว้าง รึ!กอดผิดที่ผิดทาง..อิ อิ ..

 

·        เรานัดเจอกันที่สนามบินดอนเมือง ผมไม่ทราบว่าพวกเราจองตั๋วเที่ยวไหนกันอย่างไร สายการบินอ่อยเหยื่อลูกค้า ใครจองล่วงหน้านานๆได้บินราคาถูก ผมไปกัน4คนจ่ายค่าเดินทางไป-กลับประมาณ12,000บาท หารจำนวนคน=3,000บาท รวมค่าใช้จ่ายอื่นๆตกไปคนละ5-6,000บาท พิจารณาตัวเลขอาจจะพอไหว ในการที่จะให้รางวัลตัวเองมาเฮฮาศาสตร์ หรือท่านที่เอารถยนต์ชวนกันขับมาเอง เช่นสิงห์ป่าสัก ประมาณการค่าใช้จ่ายเพื่อเป็นกรณีศึกษาของหมู่เฮาได้ไหมครับ บางท่านมารถทัวร์ รถไฟ ขอข้อมูลจริงด้วยก็แล้วกัน

·        ถามว่าเรื่องนี้ ควรจะสอนให้เด็กๆเตรียมตัวอย่างไร อาจจะวางแผนหยอดกระปุกออมสินโครงการทัวร์เฮฮาศาสตร์ประจำปี เป็นการเรียนรู้วิธีให้โบนัสชีวิตด้วยตัวเอง หรืออาจจะให้ลองคิดหาแนวทางอื่นๆก็ดีนะครับ?

 

มิติการมีส่วนร่วม

ความเป็นเครือญาติ คนนอกอาจจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนกลุ่มนี้ ทั้งคนที่ได้ไปและไม่ได้ไป ต่างมีมิติสนามฉันท์เชื่องโยงความรู้สึกให้กัน ห่วงหาอาทร เว้าวอนกุกกิ๊ก ฝากกอด ฝากถาม มันเป็นน้ำใจไมตรีที่สัมผัสได้ด้วยความรู้สึก ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนเมื่อไหร่ G2Kทำหน้าองคตสื่อสารได้ตลอดเวลา

ยกตัวอย่างในกรณีที่ท่านConductor เป็นห่วง ไม่น่าเกิดขึ้นกับวงการเรา เพราะไม่มีออร์กาไนเซอร์ ที่ไหนมือถึงและใจถึงพอที่จะจัดงานให้เราได้ งานเฮฮาศาสตร์5 มีคนอาสาเป็นเจ้าภาพหลายแห่ง การออกแบบค่ายเป็นไปตามความเหมาะสมของสภาพพื้นที่ กาลเวลา เป็นสไตล์เฉพาะที่เลียบแบบกันไม่ได้ ดังจะเห็นจุดพิเศษในการจัดแต่ละครั้ง เป็นความหลากหลายที่น่าทึ่ง ถึงใครเสนอมาก็ใช่ว่าจะได้เป็นเจ้าภาพ ทุกขั้นตอนขึ้นอยู่กับสมาชิกเลือก กำหนดระยะเวลา แล้วฟันธง!

  (ท่านรองอธิบดี ผู้บังคับบัญชา ท่านอัยการก็เชิญเป็นวิทยากรให้เรา)

 

เมื่อมั่นใจว่าได้เป็นเจ้าภาพ นำเสนอสาระไล่เรียงมาเขย่าใจสมาชิกมากขึ้นๆ พิจารณาจากผู้อำนวยการค่ายแต่ละครั้ง เจ้าสำนักแต่ละพื้นที่ต้องรับผิดชอบสูงมาก มีพันธะกิจเหนื่อยและหนัก ต้องอาศัยบุญบารมีที่สะสมไว้ออกมาแสดงพลังทุกหยดหยาด ถ้าไม่สมัครรักสมัครแฟน..คิดว่าเป็นการทำบุญทอดกฐินร่วมกัน ทำไม่ได้ครับผม หน้าที่นี่ยกให้เฉพาะคนที่หัวใจเสริมใยเหล็กและมีมิติทางสังคมท่วมท้นใจ สไตล์เฮฮาศาสตร์มีเอกลักษณ์เฉพาะที่พิสูจน์มาตรฐานใจทั้งผู้ไปและผู้ต้อนรับ..

คำว่าแฟนพันธุ์แท้ มันหมายถึงหัวใจแท้ๆ ครับผม!

มิติด้านการสร้างเครือข่าย

กระบวนการเฮฮาศาสตร์ เป็นงานบริบทสังคมเชิงกระบวนการนอกระบบ ที่เราปล่อยวางทฤษฎีไว้ แล้วเดินทางออกค้นหาผู้ที่มีใจเผื่อแผ่ให้สังคม การจัดเฮฮาศาสตร์แต่ละครั้ง เราต้องการเพิ่มเครือข่ายท่านผู้รู้ผู้นำ ที่ทำเรื่องภาคสังคมตามที่ตนเองเป็นผู้กำหนด ยกตัวอย่างมาภูเก็ตในครั้งนี้ เราได้พบผู้หลักผู้ใหญ่ในดินแดนภาคใต้ จากการที่เราได้รู้จักท่านอัยการ นำไปสู่การรู้จักท่านรองอธิบดี ผู้นำสำคัญๆ ญาติมิตรเพื่อนฝูงท่านอัยการ สิ่งเหล่านี้เป็นฐานสร้างสะพานเชื่อมโยงไปยังเครือข่ายอื่นในภาคใต้ในอนาคต

การสร้างเครือข่ายประชาคมแบบธรรมชาติ อานุภาพของเสาหลักในแต่ละภูมิภาคที่เราค้นพบมีคุณค่ามหาศาล พวกเราควรช่วยการสร้างเสริมความงดงามแห่งมิตรภาพไว้ให้ยั่งยืน

มิติด้านการเรียนรู้

ในระหว่างที่เราอยู่ภูเก็ต ได้รับคำถามว่า..วันนี้มีสาระอะไรบ้าง ผมขี้เกียจตอบคำถามนี้ แต่ก็อู้อี้ตอบในใจว่า..ถ้าอยากรู้ควรจะมาดูเอง การเข้าถึงความรู้แบบเฮฮาศาสตร์ ไม่ใช่แฟนทำแทนไม่ได้ การเสนอชุดความรู้ให้ผู้คงแก่เรียนระดับBloggersนั้น ไม่ควรไปจู้จี้อย่างนั้นอย่างนี้ ทุกคนมีสติที่จะเลือกจะรับความเห็นความชอบความเข้าใจได้เอง โธ่ ใครจะบังอาจไปสอนจระเข้ว่ายน้ำ เดี๋ยวก็โดนงาบ !

  

(เรื่องธรรมชาติศึกษา ท่านอัยการจัดให้ชนิดพิเศษ ใส่ไข่โป๊ะมาข้างบน ชอบมาก อิ อิ )

ต้นทุนของเราหลากหลายแตกต่างกันไป ตรงนี้ต่างหากที่ถือว่าเป็น..กระบวนการเรียนรู้แบบเสรี ..ยกตัวอย่าง เช่น Conductor เสนอประเด็นให้ฉุกคิด จะเห็นว่าในหมู่พวกเรา ใครอยากจะเสนอความคิดเห็นอะไรได้เลย นี่คือเสน่ห์ของเฮฮาศาสตร์ ที่เปิดรับความปรารถนาดีทุกกรณี ผิดเราก็เรียน ถูกเราก็เรียน

เปิดหัวใจสู่โลกกว้าง ให้ทุกอย่างเป็นครู

เฮฮาศาสตร์ จะไม่มีการเสนอให้ท่านหนึ่งท่านใดเป็นผู้รู้ มาฉอด ฉอดฟุ้งซ่าน ถ้าจะทำอย่างนั้น..เราจะขอฟังจากแฟนพันธุ์แท้ ที่เสนอเรื่องผ่านการปฏิบัติอย่างตกผลึกเป็นกรณีๆไป

พื้นที่สนามความรู้ของเราจะเปิดกว้าง ชี้ชวนให้สมาชิกลงขันความรู้ความคิดตามศักยภาพแห่งตน ที่จะเลือกเสนอและสะท้อนความรู้ในจังหวะที่พร้อมหรือเห็นว่าเหมาะสม โดยการเชื่อมโยงผ่านG2K พวกเราติดตามความรู้ของสมาชิกผ่านBlogอย่างคึกคักอยู่แล้ว และลงมือปฏิบัติเชิงประจักษ์ผ่านการจัดค่ายเฮฮาศาสตร์เป็นระยะๆ

การเรียนรู้ที่มีความสุข ตรงใจ เลือกได้ ไม่มีขีดจำกัด เรียนแล้วทุกข์ เครียด เราไม่พึงปฏิบัติครับผม คนเราจะแสวงหาความรู้ แล้วยังมาทุกข์ทรมานกับระบบการเรียนรู้ เฮฮาศาสตร์ขอแว๊บครับ เรียนไป อร่อยไป สนุกไป ยิ้มไป กอดไป กลับมาก็ทำการบ้าน

อ้อ! ชาวเฮฮาศาสตร์อย่าลืมส่งการบ้านนะครับ

1.   ส่งภาพประกวด

2.   สะท้อนความคิดเห็น

3.   ข้อเสนอแนะ

4.   ช่วยกันขอบคุณเจ้าภาพอย่างเป็นทางการ ขออนุญาตเสนอให้ท่านบางทราย เปิดผ้าขาวให้พวกเราลงชื่อขอบคุณ เพียงแต่คราวนี้ใช้หน้าบล็อกท่านบางทรายแทนป้ายผ้า แล้วพวกเราทยอยลงจารึกขอบคุณ ดีไหมครับ?