สู้ต่อ
จากการประเมินตนเอง เมื่อ ๒ เมษายน ๒๕๕๑ ที่ผ่านมา
- ผลลัพธ์อาจไม่ได้ ๑๐๐% สำหรับเป้าหมายที่หวังไว้ ให้คะแนนตนเอง เอาไป ๓๐% คือ ยังไม่สามารถยกมือไหว้ตนเองได้อย่างสนิทใจจริง ๆ เพราะยังคอยตามใจตนเองให้เจ้าตัวขี้เกียจทำงานอยู่
- แต่เมื่อมองมาในแง่วิถีทางหรือวิธีการแล้ว ก็ดีกว่าหน่อย เอาไป ๗๐% คือ รู้สึกดีกว่าหน่อย มีเจ้าตัวสติโผล่มาบ่อย ๆ จะว่าไปก็แปลกนะ ฝึกไปเรื่อย ๆ เหมือนมีอีกคนหนึ่งเฝ้ามองคนเดิมแสดงหน้าที่ให้ถูกต้องไปตามบทบาทที่ต้องแสดง บางครั้งเจ้าตัวสติก็เข้มแข็ง คุมเราคนเดิมให้ทำในสิ่งที่ถูกที่ควร แต่บางทีเจ้าตัวสติก็นั่งมองขันธ์ ๕ กองนี้เคลื่อนไหวไปตามนิสัย ความเคยชินที่เคยทำมา หรือมองพฤติกรรมใหม่ที่นิสัยอยากรู้อยากเห็นบอกว่าลองทำดูว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร ไม่ใช่เชื่อตามใคร ๆ โดยไม่ได้รู้ไม่ได้พิสูจน์ด้วยตนเอง ไม่รู้ว่าไปเอานิสัยช่างทดลองนี้มาจากไหน
ยังไงก็จะยังคงสู้กับตนเองต่อไป...
มองไปข้างหน้า คราวนี้ไม่เหลือเวลาให้ผัดผ่อนอีกต่อไปแล้ว
นับจากวันนี้ไปก็เหลือประมาณ ๒๔ สัปดาห์สำหรับการฝึกฝนตนเองให้จัดการความรู้ในตนเอง
ในเรื่องของการศึกษาปริญญาเอกให้สำเร็จ รวมถึงเรื่องที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตให้มีสุขภาพดี เพื่อทุกคนที่คอยช่วยเหลืออยู่ และเพื่อสามารถพึ่งตนเองได้อย่างแท้จริง
"The more we do, the better we are..."
@ ขอบคุณคุณ "ขจิต ฝอยทอง" เจ๊าตี้เข้ามาแวะเวียนฮื้อกำลังใจ๋
@ ได้แค่ ๓๐ เพราะว่าคาดหวังเป้าหมายค่อนข้างสูงน่ะค่ะ
@ I will, I will, I will go on fighting...ค่ะ
มีสุภาษิตจีนที่บอกไว้ว่า "ลูกผู้ชายไม่พานพบ สามวัน พึงประเมินใหม่"
ขอเปลี่ยนเป็น "ลูกผู้หญิงไม่พานพบ สามวัน พึงประเมินใหม่" ก็แล้วกัน ;)
เหลืออีก 3 วันเท่านั้น...ทำลูกเดียว...
หมดเวลาแล้ว เป็นเท่านั้น ทั้งทางกาย วาจา และใจ ประเมินความก้าวหน้าในการเป็นทุกวัน เวลา ๒๔ น. ทุกคืน