ถ้าอยากรวยไปทำงานก็อย่าให้โดนแดด

ช่วงนี้ลูกๆทุกคนจะอยู่บ้าน เพราะพวกเขาปิดภาคเรียนกันทุกคน (เหลือแต่คนเป็นพ่อที่ต้องไปทำงานทุกวัน) ดังนั้นเวลาทานข้าวเช้าและเย็นทุกคนก็จะพร้อมหน้าพร้อมตา มีอะไรก็จะเล่าในวงข้าวนั้นแหละครับ ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องสนุกๆ ไม่ซีเรียสอะไร สอนบ้างเล็กๆน้อยๆ มีบ่นบ้าง(ตามประสาคนแก่)เป็นบางครั้งแต่ไม่มาก ทุกคนก็จะมีความสุข

เช้าเมื่อวานระหว่างทานข้าว ผมมีเรื่องเล่าให้ลูกๆฟังเกี่ยวกับคำสอนของคนโบราณ ซึ่งผมได้ยินมาเมื่อยังเป็นเด็กๆ

....

คนรวยคนหนึ่งได้ให้คำสั่งเสียแก่ลูกคนเดียวของเขาว่า "ถ้าอยากรวยเวลาไปทำงานก็อย่าให้โดนแดด" (ระหว่างที่กำลังเล่าอยู่ มีเสียงปืนดังเป็นชุดๆ ก็ตกใจกันทุกคน แต่พยายามให้คิดว่าเป็นเรื่องปกติของบ้านเมืองเรา ก็ทานข้าวต่อ)

ถ้าลูกๆ ว่าทำไมเขาให้ทำแบบนั้น ... ก็ไม่มีใครตอบตามที่เรื่องที่เขาเล่ามา

เมื่อพ่อเขาตาย ฝ่ายลูกก็สร้างหลังคาทางเดินจากบ้านจนถึงที่ทำงาน.. ทำงานไปก็รู้สึกทรัพย์สินที่เป็นมรดกก็ค่อยๆหมดไปเรื่อยๆ... ก็ชักไม่เชื่อคำสั่งเสียของพ่อเลยไปถามเพื่อนสนิทของพ่อ

เพื่อนสนิทของพ่อเขาก็เฉลยว่า.. ที่ไม่ให้โดนแดดเพราะต้องไปทำงานก่อนดวงอาทิตย์ขึ้นและกลับมาหลังดวงอาทิตย์ตกดิน..

....

ทุกวันนี้พวกเราทุกคนไปทำงานก็ไม่โดนแดด..

ไป-กลับ ขับรถไปทำงาน..

ค่าน้ำมันรถวันละ 200 บาท เดือนหนึ่ง ก็ 5000 บาท

ถ้าเงินเดือนหมื่นหนึ่ง ... ที่เหลือคงเป็นแค่ค่าข้าวสาร

อย่าว่าแต่รวยเลย ถ้าไม่เป็นหนี้เขาก็บุญแล้ว...

วันก่อนมีเพื่อนชวนปั่นจักรยานไปทำงาน ...

น่าคิดมากเพราะประหยัดไปตั้ง 5000 บาท ต่อเดือน

แต่ผมรู้สึกว่า มันไกลไปหน่อย จากบ้านถึงที่ทำงาน 30 กิโล ..ทุกวันนี้เย็นๆใช้เวลาชั่วโมงหนึ่งปั่นได้แค่ 20 กิโล ..

ถ้าวันไหนน้ำมันขึ้นถึง 50 บาทต่อลิตร.. คงได้ปั่นแน่.........