บางที ความสุข ก็เล็กๆแค่นี้ มีพี่ มีเพื่อน ได้เล่นน้ำ เย็นๆ มีที่พักพิง

 

         ชีวิตแห่งการท่องเที่ยว ตอนเรียนที่ ปัตตานี  ภาพนี้

ไปเที่ยวกับเพื่อนสองคน สมัยเรียนมหาวิทยาลัยปี 4

 

         วาดบันทึกเอาไว้ ในเฟรมใหญ่

 

         เราสองคน โบกรถ เช้าวันเสาร์ จากปัตตานี  ไปเยี่ยมรุ่นพี่ ที่ทำสวน อยู่ในป่า ในเขา ห่างไกลความเจริญมากๆ

 

         เรื่องโบกรถ  ถ้าตอนเรียนปี 1  เวลาไปเที่ยว หาดใหญ่ หรือไปสำรวจค่าย ก็จะไปกับรุ่นพี่ โบกรถกันที

เป็นกลุ่มใหญ่ๆ จนคนขับรถตกใจ

 

         แต่ก็โชคดีทุกครั้ง ได้ขึ้นรถสิบล้อ ซึ่งพี่ๆ ใจดีมากๆ รู้ว่าเราเรียน ในมอ. ก็ไปส่งถึงองค์การนักศึกษา เลย

 

         พออยู่ ปี มากๆเข้า ต้องลดจำนวน ในการเดินทางลงบ้าง  เป็นกลุ่มย่อย เหลือ 5 เหลือ 6 

 

         ยิ่ง โบกรถ คนเดียว ถือว่าเก่ง ( อันนี้ คิดเอาเอง )

แต่เพื่อนๆในชมรม จะห้ามเสมอเพราะเราคนภาคกลาง ไป

ไหนต้องมีคนท้องถิ่นไปด้วย  เพื่อนว่าอย่างนั้น

 

                 

 

           รูปนี้ กว่าจะหาทางไปสวนรุ่นพี่เจอก็ เย็นค่ำแล้ว

ประทับใจ ที่ได้เล่นน้ำลำธาร

 

           เหมือนเรา ตัวเล็กๆ อยู่กลางป่าใหญ่

 

           บางที ความสุข ก็เล็กๆแค่นี้  มีพี่  มีเพื่อน ได้เล่น

น้ำ เย็นๆ   มีที่พักพิง