หลังจากการที่ได้หยุดพักชาร์ทแบตเตอรี่สมองมา 1 สัปดาห์  กลับมารู้สึกกระฉับกระเฉงกับการจัดการตัวเองขึ้นมาบ้าง...สมองโปร่งโล่งใจคิดได้  

ครูอ้อยยังคงเดินหน้าต่อไป  ทั้งเรื่องการเรียนตามสบาย  การทำงานที่ต้องทำรายงานการอบรมสัมมนา  การทำผลงานเพื่อรอรับกระเมินครูเชี่ยวชาญ  ซึ่งทุกๆ เรื่องกำลังคืบคลานมาหาอย่างรวดเร็ว 

ตรงกันข้ามที่ครูอ้อยทำงานไปอย่างช้าๆ  แต่ยึดมั่นกับการได้ทำงานอย่างมีความสุข  ถึงจะช้านิดช้าหน่อย  แต่คิดว่า  ได้ก้าวย่างออกไปอย่างมีคุณค่าและเชื่อมั่น 

บันทึกนี้  เป็นเรื่องเกี่ยวกับวิจัยในชั้นเรียนที่ครูอ้อยกำลังคลำทางอยู่  ยิ่งได้อ่านมากจากตำราหลายๆเรื่อง  ครูอ้อยยิ่งมีความมั่นใจ  คู่กับความสับสน 

พยายามคัดออกในเรื่องของความยุ่งยาก และความเป็นไปไม่ได้  เรื่องที่กำลังทำคือ  ....โครงการเสริมคุณธรรมคู่การวัดและประเมินผล  

ชื่อของเรื่อง  อาจต้องเปลี่ยนไปเล็กน้อย 

ขณะนี้  บทที่ 1 โครงร่าง  กรอบการวิจัยได้เสร็จแล้ว 

กำลังดำเนินการเขียน  บทที่  2  วรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง 

ครูอ้อยได้รับการสนับสนุนจากมิตรรักมากมายที่ช่วยค้นหาข้อมูลส่งมาให้    

การวิจัยในชั้นเรียนของครูอ้อย  ฉบับนี้  ถือว่า  เป็นเอกสารที่มีรูปร่างของการพิมพ์ถูกต้อง  เพราะเข้าไปอ่านการพิมพ์ผลงานทางวิชาการมาด้วย  จึงช้านิดหน่อยในระยะเริ่มแรก 

ช้าแต่แน่ใจ  ดีกว่าพิมพ์ไปเรื่อยๆ แล้วไม่ถูกโครงสร้าง  ครูอ้อย  จะใช้วิจัยในชั้นเรียนฉบับนี้  เป็นครู  เป็นต้นแบบของการเป็นวิทยากร พี่เลี้ยงในการทำผลงานด้วย....

หมายความว่า  ตัวครูอ้อยเองก็ส่งผลงานเพื่อรอรับการประเมินด้วย และ ช่วยเหลือเพื่อนในการรับการประเมินด้วย....

หวังว่า....การกระทำของครูอ้อยในครั้งนี้  จะส่งผลให้เพื่อนครูได้รับรู้ และเคลื่อนไหวไปในทิศทางที่ถูกต้อง  ในการรอรับการประเมิน...

ซึ่งครูอ้อยจะกล่าวในคราวต่อไป....

การประเมินผลงานครูเชี่ยวชาญ .....

การประเมินผลงานครูเชี่ยวชาญ (2) .....

การประเมินผลงานครูเชี่ยวชาญ (3) .....

การประเมินผลงานครูเชี่ยวชาญ (4) .....