วันก่อนได้สนทนากับพี่ชายท่านหนึ่งที่เป็นหัวหน้าหน่วย  

ท่านได้ย้ายมาทำงานด้วยกันที่ปาย  ย้ายมาจากปางมะผ้า..

 

ท่านเล่าว่า  ป่าไม้ที่จังหวัดเรามีการบุกรุกมากขึ้น 

จากเดิมที่มี 90 %    ตอนนี้เหลือเพียง 75%

 

 เมื่อคิดเชื่อมโยงกับสิ่งที่เห็นที่ปายแล้ว  ก็น่าเป็นห่วงและน่าจะจริงมากๆ

 

 รวมทั้งการเดินทางกลับบ้านผ่านหลายจังหวัด  ก็พบว่าไม่มีพื้นที่ไหนที่จะมีป่าไม้  ที่ยังสมบูรณ์

 เท่าจังหวัดแม่ฮ่องสอน  ที่นี่ยังเต็มไปด้วยป่าที่สมบูรณ์  ถึงจะมีการรุก  แต่ก็ยังไม่มาก

  ถึงขั้นการสูยสลายของระบบนิเวศ  ไม่เหมือนหลายที่ๆผ่านไป

 

    มีป่าก็จริง  แต่ก็เต็มไปด้วยไร่กว้างห้อมล้อม  ป่าไม้แห้งแล้ง  ไม่เหมือนป่าที่แท้จริง

 

   วันก่อนเกิดกรณีของความขัดแย้งเริ่มขึ้น  ชาวบ้านหลายร้อยคน ต้องเผชิญหน้ากับ

เจ้าหน้าที่ป่าไม้  คนหนึ่งป้องผลประโยชน์ชาติ  อีกกลุ่มก็มองผลประโยชน์ตน  ชุมชน

 

  จึงเป็นห่วงเรื่องราวของป่าไม้ที่ปายและจังหวัดอย่างมาก

  อยากให้เหลือไว้เป็นที่สุดท้ายของไทยก็ยังดี...

 

 มีความคิดจินตนาการที่จะสุนทรียสนทนากับพี่ๆป่าไม้ที่รู้จักกัน   กับชาวบ้านแกนนำชุมชน

น่าจะรวมกลุ่ม  มีเวที  มีพื้นที่ให้ได้เรียนรู้  สื่อสาร จุดประกายเรื่องของการร่วมกันรักษาป่า

 

  วานนี้ก็มีเรื่องดี  ที่ปายจะเป็นส่วนหนึ่งของโครงการสมานฉันต์

  โดยการเริ่มต้น..ของพี่เอกคนดี...

 

  น่าจะมีเรื่องราวดีๆเกิดขึ้นก่อนที่จะสายเกินไปครับ..