วันนี้รับโทรศัพท์ ทำให้นึกถึงหลาย ๆ เรื่องที่ทำให้เราได้ขำ ๆ กับการรับโทรศัพท์ ซึ่งเป็นอะไรที่น้อยครั้งมาก ส่วนใหญ่ที่รับจะเป็นเรื่องที่ขำไม่ออกซะมากกว่า...
ก่อนเล่าเรื่องตัวเอง เล่าเรื่องที่คนอื่น ๆ เล่าให้ฟังก่อนดีกว่า ประมาณว่า...
- วันที่ 10 ที่ผ่านมา นายดำรับโทรศัพท์มีเสียงโทรตามผลแบบเอาจริงเอาจังมาก "ทำไมผล Lab. ของตั้งแต่วันที่ 10 น่ะ ยังไม่ออกอีก" นายดำก็เลยบอกว่า..."ก็วันนี้คือวันที่ 10 ครับ"
- วันก่อนผู้เขียนทำอะไรเปิ่นไม่รู้..(จำไม่ได้) ทำให้หลายคนอดล้อบวกหัวเราะแบบขำ ๆ ไม่ได้ และเมื่อเผอิญเสียงโทรมือถือพี่พินิจดังขึ้น พี่เขาก็เลยรับโทรศัพท์ พูดเสียงดังว่า..."ฮัลโล เคมีคลินิกครับ" (ใส่มือถือตัวเอง) จับได้คาหนังคาเขาต่อหน้าพวกเราหลายคน ...ผู้เขียนก็เลยสบายใจได้โอกาสหัวเราะกลับ..555
- ถึงตาตัวเองบ้าง ..วันนี้รับโทรศัพท์ ได้ยินเสียงปลายสาย..หัวสมองก็เลยประมวลผล (เอาเอง) ว่า..ผู้ที่ที่โทรมาเป็นลูก ๆ ของพี่โอ๋ โทรมาแน่เลย ก็เสียงเหมือนอ่ะ ในเมื่อปักใจเชื่อแล้ว ทำให้เรื่องมันเป็นเช่นนี้เองประมาณว่า...ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดัง (กี่ครั้งไม่แน่ใจ) ผู้เขียนรับแล้วก็กรอกเสียงไปว่า "หน่วยเคมีคลินิกค่ะ" ปลายสายถามแบบไม่แน่ใจว่า "..ห้อง Lab. เค็มมั๊ย" ผู้เขียนก็พูดตอบต่อไปว่า.. "Lab. เค็ม ก็มันอ่อนหวานอ่ะ "(นึกในใจว่า..เลยเค็มไง) แล้วยังพูดต่ออีกแน่ะว่า..."โทรหาแม่โอ๋ใช่มั๊ย?" ปลายสายเขาบอกว่า "ผมเป็นหมอครับ" ในใจผู้เขียนก็ยังไม่เชื่อ 99 % แล้วปลายสายก็ยังพูดต่อว่า.. "ผมโทรตามผลครับ จาก ICU อ๊ะ! ผลออกพอดี ขอบคุณครับ" แล้วก็วางสายไป ผู้เขียนก็ชักงง!! แต่ก็ยังปักใจกึ่งหนึ่งมากกว่า 50 % ว่าเป็นลูกพี่โอ๋ สักพักหนึ่ง คนเดิมเสียงเดิม โทรมาอีก(แต่คราวนี้โทรผิดหน่วย) ถามเรื่องการย้อมสี wright stain ตอนนี้ผู้เขียนก็เลยมั่นใจ 100 เปอร์เซ็นต์เลยว่า...ผู้เขียนเข้าใจผิดจริง ๆ
สรุปว่า...เวลาเราฟังคนอื่น ๆเล่า แบบว่า ...ยิ้ม ๆ บางครั้งก็หัวเราะซะดังเชียว แต่เมื่อเกิดเรื่องกับตัวเองก็แบบว่า..มันขำไม่ออกน๊ะ !!!
