วิทยากรแบบนี้คงหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว ทุกคนยินดีมาช่วยกันทำงานด้วยใจ

ดิฉันและแกนนำสมาชิกเครือข่าย KM เบาหวาน ได้จัดการประชุมวิชาการเรื่อง KM เบาหวาน มีชื่อยาวๆ ว่า "การจัดการความรู้การดูแลผู้ป่วยเบาหวาน สานสู่ชุมชน" ร่วมกับชมรมพยาบาลโรงพยาบาลชุมชนจังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อวันที่ ๒๔-๒๕ มีนาคม ๒๕๕๑ ณ โรงแรมนิภาการ์เด้น การประชุมของเราแบ่งเป็น ๒ รุ่นๆ ละ ๑ วัน

วิทยากรของเราไม่ใช่ใครอื่น เป็นแกนนำสมาชิกเครือข่าย KM เบาหวาน ที่เพิ่งไปช่วยกันจัด DM walk rally ในงาน HA National Forum ครั้งที่ ๙ มาหมาดๆ (อ่านที่นี่) ได้แก่
- ทีม รพ.พุทธชินราช มี นพ.นิพัธ กิตติมานนท์ คุณโต้ง ลัดดาวัลย์ วิภูษณพันธ์ น้องอ้อ (เล็ก) รัชดา พิพัฒน์ศาสตร์
- ทีม รพร.ธาตุพนม มี ภก.เอนก ทนงหาญ และน้องหงา พเยาว์ ปิยะไพร
- ทีม รพ.ครบุรี มีคุณหมอฝน สกาวเดือน นำแสงกุล และคุณลุงหยาด ลูกกระโทก
- ทีม รพ.อุดรธานี สมาชิกน้องใหม่ของเรา นำโดยคุณหมอปากหวาน เกรียงศักดิ์ พิมพ์ดา (KP) คุณจักรพงษ์ หาตรงจิตต์ คุณอรุณี พันธ์โอภาส คุณฉันท์ธิป แก้วโอภาส และคุณจิราวรรณ ลีลาพัฒนาพาณิชย์
และมีคุณป้อม ชนิกา จรจำรัส Diabetes educator ที่ทำหน้าที่เป็นทั้งพยาบาล นักกำหนดอาหาร และผู้เชี่ยวชาญการดูแลเท้าของผู้ป่วยเบาหวาน

การประชุมครั้งนี้เราเก็บค่าลงทะเบียนถูกมาก แต่ประชาสัมพันธ์ในระยะเวลากระชั้นชิด และได้ยินมาว่าช่วงเวลาดังกล่าว ทีมบุคลากรในจังหวัดสุราษฎร์ธานีติดภารกิจทำรายงาน HA ทำให้ยอดจำนวนผู้ลงทะเบียนต่ำกว่าเป้าหมายถึงครึ่งหนึ่ง ยังดีที่เราได้รับการสนับสนุนงบประมาณบางส่วนจากบริษัทแอ๊บบอต ลาบอแรตอรีส จำกัด และบริษัทจอห์นสัน แอนด์ จอห์นสัน จึงสามารถดำเนินการจัดประชุมลุล่วงไปได้

วิธีการที่ดิฉันใช้เพื่อลดงบประมาณค่าใช้จ่ายให้สมดุลกับรายรับคือการลดค่าตัววิทยากร และตัดค่าเดินทางของวิทยากรบางท่าน รวมทั้งของตัวดิฉันเอง ให้ไปเบิกจากแหล่งอื่น วิทยากรแบบนี้คงหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว ทุกคนยินดีมาช่วยกันทำงานด้วยใจ คุณโต้ง ลัดดาวัลย์ และทีม รพ.อุดรธานีอีก ๓ คนหาค่าเดินทางกันมาเอง ทีมจากทุกโรงพยาบาลมีค่าใช้จ่ายที่เข้าเนื้อกันไปตามๆ กัน

เราทุกคนออกเดินทางจากดอนเมือง เที่ยวบินเย็นวันอาทิตย์ที่ ๒๓ มีนาคม เครื่องบินจะออกเวลา ๑๗.๐๕ น. เราคุยกันสนุกสนาน จนใกล้จะ ๑๖.๓๐ น. ก็มีโทรศัพท์จากคุณหมอฝนว่าอาคารผู้โดยสารขาออกอยู่ตรงไหน คุณหมอฝนและคุณลุงหยาดนั่งรถโดยสารมาจากโคราช ลงหน้าดอนเมืองแล้วงงว่าจะไปทางไหนต่อ เราตื่นเต้นกันทันทีเพราะเวลาจวนแจมาก บอกทางกันไม่ถูก เพราะคนถามก็ไม่รู้ว่าตัวอยู่ตรงไหน จึงขอให้ขึ้นแทกซี่มาเลย แล้วส่งคุณอเนกผู้มีความคล่องแคล่วว่องไวไปรออยู่ด้านหน้า ปรากฏว่าคุณหมอฝนและคุณลุงหยาด check in เข้ามาแล้ว แต่คุณเอนกยังรอรับอยู่บริเวณด้านหน้าที่แทกซี่มาส่ง

เราเดินทางถึงสุราษฎร์ธานีช่วงค่ำๆ รับประทานอาหารเย็นด้วยเมนูภาคใต้ เสร็จแล้วจึงไปที่โรงแรม สำรวจสถานที่และห้องประชุม ก่อนนอนหลับพักผ่อน พวกเรายังได้ไปช่วยกันจัดเตรียมกระเป๋าเอกสารเพื่อให้พร้อมสำหรับการลงทะเบียนในวันรุ่งขึ้น คุณเอนกซึ่งตามปกติมักขันอาสา (และถูกใช้) ให้ทำนั่นทำนี่เป็นประจำ แต่คราวนี้จับคู่กับคุณหมอ KP ออกไปสำรวจสุราษฎร์ธานียามราตรี

 

ทีมวิทยากรและทีมน้องๆ จากชมรมฯ ช่วยกันจัดกระเป๋า

การประชุมในภาคบ่ายจะมีการแบ่งกลุ่มย่อย ๕ กลุ่ม เราประหยัดเรื่องการทำป้ายชื่อ (ทั้งเงินและเวลา) จึงใช้วิธีการง่ายๆ ในการให้ผู้เข้าประชุมรู้ว่าตนเองอยู่กลุ่มไหน คุณหมอฝนเย็บป้ายกระดาษที่มีหมายเลข ๑, ๒, ๓, ๔ หรือ ๕ ติดที่กระเป๋าผ้าด้วยลวดเย็บกระดาษไปเลย แล้วจัดเป็นชุด (พวง) ละ ๑๐ ใบ เพื่อที่จะได้กระจายจำนวนแต่ละกลุ่มให้เท่าๆ กัน

วิธีการง่ายๆ นี้ดิฉันคิดไม่ออก เดิมวางแผนว่าจะเอาเข็มกลัดติดเบอร์ไว้ที่กระเป๋า แต่หาเข็มกลัดได้ไม่เพียงพอจึงเตรียมเข็มเย็บผ้ากับด้ายมาด้วย และยังคิดว่าจะใช้เชือกร้อยเบอร์แล้วผูกไว้ที่หูกระเป๋า แต่กระดาษเบอร์ที่ทำมาก็มีขนาดเล็กเกินกว่าจะเจาะรู้ได้ เชือกก็ไม่มี วิธีของคุณหมอฝนจึงเหมาะที่สุด ทำได้ง่ายและเร็วที่สุดด้วย

วัลลา ตันตโยทัย