รอยยิ้มแห่งความชื่นชมยินดีในความสำเร็จของลูกศิษย์กลับเกิดขึ้นได้อย่างง่ายดายจาก.....การเป็นครูที่สอนเค้ามากับมือ....แค่นี้จริงๆ ที่คุณครูอิ่มสุข

        

      คงขาดไม่ได้สำหรับบันทึกนี้....งานปัจฉิมนิเทศลูกๆ ม.3 และ ม.6....งานส่งท้ายภาระหน้าที่ของคนเป็นครูให้กับลูกศิษย์ในทุกๆ รุ่น

 

   

        ที่แม้เวลาจะผ่านพ้นไปแล้วก็ตาม  หากแต่หัวใจของคนเป็นครูยังอบอุ่น...อิ่มสุขอยู่กับเหตุการณ์ต่างๆ ที่ยังคงอบอวลอยู่ในความทรงจำของคนเป็นครูกับศิษย์ของครูอยู่ไม่วาย

        ช่วงก่อนหน้านี้ภาระหน้าที่ของคนเป็นครูยังคงวุ่นๆ อยู่กับภาระงานต่างๆ ที่ต้องเตรียมตัวเพื่อลูกศิษย์...รุ่นต่อไป...(เลยทำให้หลงลืมไปว่า  ความจริงแล้วครูแอนครบขวบปีของการเข้ามาเป็นสมาชิก G2K เมื่อวันที่  26  มีนาคม ที่ผ่านมานั้นเอง)....เลยทำให้ไม่มีเวลามาบันทึกงานส่งท้ายเพื่อลูกศิษย์รุ่นที่ผ่านมา

        และเมื่อว่างจากภาระงานดังกล่าว.....แม้ว่าวันนี้ครูแอนจะปิดเทอมไปแล้ว....แต่ภาพเหตุการณ์เกี่ยวกับวันปัจฉิมนิเทศยังคงอยู่ในความทรงจำที่ดีงาม

 

 

       คงเริ่มตั้งแต่เมื่อวันอาทิตย์ที่  30  มีนาคม  ที่ผ่านมา  ครูแอนและเพื่อนครูในโรงเรียนไปโรงเรียนกันแต่เช้าเพื่อไปเตรียมงานและจัดเตรียมสถานที่เพื่องานปัจฉิมนิเทศที่จะมีในวันรุ่งขึ้น  คือวันจันทร์ที่  31  มีนาคม 2551  คุณครูต่างร่วมกันปรึกษา, วางแผนการทำงาน, และเริ่มลงมือลุยงานด้วยกันในส่วนต่างๆ ทั้งจัดเตรียมสถานที่,  ดอกไม้ตกแต่งเวที ฯลฯ  และโชคดีที่มีนักเรียนส่วนหนึ่ง (ทีมงานคณะกรรมการนักเรียนในปีการศึกษาต่อไป) มาช่วยคุณครูในการเตรียมงานด้วยเช่นกันเพื่อรุ่นน้องและรุ่นพี่ที่จบการศึกษาของพวกเค้า

      ในระหว่างการทำงานทั้งครูและเด็กต่างมีเสียงคิกคักๆ เสียงแห่งความสุขกันตลอดเวลา  หากใครคนใดคนหนึ่งมีความคิดดีๆ ในเรื่องเกี่ยวกับงาน ก็สามารถนำเสนอความคิดของตนกันออกมาเพื่อร่วมกันพิจารณา....จนแล้วเสร็จในวันเตรียมงาน

      และวันที่รอคอยของ ม.3  และ ม.6  ก็มาถึง.....เมื่อเหล่านักเรียน ม.3 และ ม.6 ทะยอยกันมาโรงเรียนพร้อมกับผู้ปกครอง  และเมื่อมาถึงน้องๆ ก็นำช่อดอกไม้ติดเสื้อนำไปกลัดให้กับพี่ๆ เมื่อเดินทางมาถึงหอประชุม  รอยยิ้มแห่งความปลาบปลื้มปิติยินดีระหว่างรุ่นน้องรุ่นพี่ส่งผ่านสายใยแห่งเลือดสีเดียวกันอาบทั่วใบหน้าแห่งบุคคลทั้งสองรุ่น....โดยมีคุณครูแอบยิ้มปลื้มกันอยู่ห่างๆ

     เมื่อท่านผู้อำนวยการโรงเรียน นายนิยม  ชูชื่น ซึ่งเป็นประธานในพิธีเดินทางมาถึงในหอประประชุม  ทุกคนยืนต้อนรับและท่านรองฯฝ่ายวิชาการกล่าวรายงานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  เวลาแห่งความตื่นเต้นของนักเรียน ม.3  และ ม.6 ก็มาถึงเมื่อชื่อของพวกตนถูกเรียกขึ้นเพื่อไปรับประกาศฯ ทีละคนๆ.... คนแล้วคนเล่า......รอยยิ้มแห่งความปิติมีอยู่ทั่วไปในบริเวณหอประชุมแห่งนี้....จนเสร็จสิ้น  ท่านผู้อำนวยการก็ให้โอวาทแก่นักเรียนในวาระแห่งความสำเร็จ  โดยไม่ลืมที่จะฝากชื่นชมไปยังผู้ปกครอง (ที่นั่งอยู่ส่วนหลังในหอประชุม) ที่สามารถเลี้ยงลูกได้ดีจนเด็กๆ สามารถมีวันนี้ได้......

     และตัวแทนผู้ปกครองก็ออกมากล่าวความรู้สึกต่อเหตุการณ์ในวันประทับใจของเขาและลูกๆ โดยผู้ปกครองก็ฝากขอบคุณคุณครูที่ช่วยอบรมสั่งสอนให้ความรู้ทั้งทางวิชาการและสั่งสอนคุณธรรมจริยธรรมให้ลูกๆ เขาเป็นคนเต็มคนขึ้นมาอีกก้าวหนึ่ง ณ วันนี้

     และสุดท้ายที่ตัวแทนนักเรียนออกมากล่าวแสดงความรู้สึกของการใช้ชีวิตบ่มเพาะตัวตนอยู่ในรั้วโรงเรียนเทพามาเป็นเวลา  3 หรือ 6 ปี  เมื่อเสร็จแล้วก็ไปถ่ายรูปร่วมกันเป็นห้องเรียนทั้งกับท่านผู้อำนวยการและคุณครู......

     แม้ว่าวันนี้ครูแอนจะไม่ได้เป็นที่ปรึกษาชั้น ม.3 ที่จบการศึกษา  หากแต่รอยยิ้มแห่งความชื่นชมยินดีในความสำเร็จของลูกศิษย์กลับเกิดขึ้นได้อย่างง่ายดายจาก.....การเป็นครูที่สอนเค้ามากับมือ....แค่นี้จริงๆ ที่คุณครูอิ่มสุข