ถ้าเราฝึกแยกร่าง ได้ คงสบายกว่านี้

 

       แหะๆ  ไม่อยากเล่าเลยคะ ว่า ไป ไหนมา  ....

 

       รูปนี้  ลุกขึ้นมาวาดในช่วงเช้า วันอาทิตย์ที่ 23 มีนาคม  ด้วยความรันทดอย่างเศร้า ถึงเศร้า

อย่างที่สุด  

 

       วันเสาร์ พบหมอ หมอว่า  " ไม่เป็นไร แค่ อีสุกอีใส นี่ ผมก็เป็น  7-10 วัน ก็หายไปเอง "

 

       เสาร์ -อาทิตย์  น้องบอน และ หนูนิดมาเยี่ยม  ทั้งคู่ไม่กลัวติด เพราะว่า เป็นมาแล้ว พร้อมกับซื้อ

แป้งเย็นมาฝาก

 

       หนูนิด ว่า  " อาบน้ำ ทำตัวเย็นๆ พักผ่อน นะคะ พี่หน่อย "

 

                  

 

           พอ คืนวันจันทร์ที่ 24 ก็อยู่บ้านไม่ได้ เพราะ เม็ดเห่อขึ้นไปทั่วตัว  ทั้งในคอ ในปาก

ปวกแสบ ปวดร้อนมาก ต้องไปเข้า โรงพยาบาลในคืนนั้น 

 

           พยาบาล ทำการให้ยาฆ่าเชื้อ  ยาแก้แพ้  และ หมอ ก็ให้ลดการทานยากดภูมิลง นิดหนึ่ง

เผื่อภูมิคุ้มกันที่ดี ( ที่มีอยู่บ้าง ) จะช่วยๆกันดูแล

 

           อีกทั้ง ขาซ้ายที่เข้าเฝื่อก ก็มีเม็ดใสๆ เต็มทั้งขา ทั้งคัน ทั้งอบ ...

           ถ้าเราฝึกแยกร่าง ได้ คงสบายกว่านี้

           ณ วันนี้ ก็กลับมาอยู่บ้านแล้วคะ