ผมไม่ได้เขียน blog มา ๓ เดือน ด้วยเหตุที่ผมบอกตั้งแต่แรกแล้วว่าไม่ชอบเขียนบันทึก  มิตรรักแฟนเพลงก็ไม่ได้คะยั้นคะยอให้เขียนหรือฟูมฟายอะไรเลย  พอดีว่าช่วงนี้งานเยอะแลจะเครียดเลยต้องมายืม gotoknow เป็นที่ระบายซะงั้น

๓ เดือนที่ผ่านมา คณะวิศวกรรมศาสตร์มีกิจกรรมต่าง ๆ ที่เราไม่เคยทำมาก่อนเกิดขึ้นมากมาย กลุ่ม KM เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม ๒-๓ กลุ่มโดยการทำกิฟท์ (ซึ่งจะไว้เล่าให้ฟังวันหลังต่อไป) และได้นำเสนอให้กับเพื่อนเราที่มาดูงานจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ด้วย  นอกจากนั้นเรายังได้ส่งหน่วยกล้าตายประมาณ ๓๐ คนเข้าร่วมอบรมนพลักษณ์ : ศาสตร์แห่งการเรียนรู้ตนเองและผู้อื่น กับทีมงานของคุณหมอจันทร์เพ็ญ ชูประภาวรรณ ปรากฎว่ากลับมาเป็นที่แตกตื่นกันทั้งคณะ และมีเสียงเรียกร้องให้หลักสูตรนี้เป็น KPI ของบุคลากรทุกคนในคณะ (เรื่องนี้ก็ติดไว้ก่อนอีกเหมือนกัน)

สิ่งที่ประชาคมชาววิศวฯ มหิดลได้ร่วมแรงร่วมใจกันอย่างแข็งขันก็คือการจัดทำแผนยุทธศาสตร์ของคณะ ซึ่งเราได้ทีมวิทยากรจากเพื่อนคณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ของมหิดลด้วยกันเอง  ทีมนี้ขอบอกว่ามืออาชีพมากและฮาสุด ๆ  นำทีมโดยรศ.อัจฉราพรรณ จรัสวัฒน์ และ ผศ.ดร. สมบูรณ์ ศิริสรรหิรัญ  ซึ่งแค่บอกชื่อก็คงทราบแล้วว่าเป็นทีมที่ทำแผนยุทธศาสตร์ให้กับหน่วยงานต่าง ๆ มาแล้วมากมายแถมได้รับรางวัลระดับชาติอีกด้วย  เราเตรียมการกันนานพอสมควรในเรื่องของกระบวนการต่าง ๆ เพราะจริตของบุคลากรคณะนี้ไล่ตั้งแต่ผู้บริหารลงมามีความแตกต่างจากคนปกติทั่วไป (คือเรามีเสน่ห์ของตัวเองอยู่ลึก ๆที่คนอื่นไม่มีนั่นเอง) ซึ่งก็ต้องยกเครดิตให้ ดร.ธัชชะ จุลชาต รองคณบดีฝ่ายแผนฯ ดร.สราวุธ เวชกิจ รองคณบดีฝ่ายประชาสัมพันธ์ฯ รวมทั้งทีมงานทุก ๆ คน

หลังจากตกลงกันได้ในกระบวนการแล้ว สิ่งที่เราจะต้องขอความร่วมมือร่วมใจจากประชาคมของคณะก็คือการทำ SWOT ซึ่งเราเป็นห่วงมากเพราะต้องการให้แผนยุทธศาสตร์ที่ออกมานั้นมาจากการมีส่วนร่วมของทุกคนในคณะ  ซึ่งเราก็เริ่มด้วยการประชาสัมพันธ์ทั้ง CCTV และป้ายเชิญชวนตามแบบข้างล่างนี้  เชิญชมไประหว่างที่ผมนึกตอนที่ ๒ นะครับ  Blog ไม่ควรเขียนยาว ๆ โดยเฉพาะใน gotoknow เพราะมีเรื่องดี ๆ เต็มไปหมด เราควรใช้เวลาไปอ่านเรื่องอื่น ๆ ด้วยจริงไหมครับ