สวัสดีครับ...

  เขียนเรื่องในมุมหนึ่ง...

  พี่สาวผมมาเยี่ยมครับ....

 

  ในความทรงจำ  ผมและพี่  เราเติบโตมาด้วยกัน พี่เป็นคนที่ดี  มีน้ำใจงาม...

  ชีวิตในท้องทุ่งนา  ชนบท...หล่อหลอมความเป็นพี่น้อง...ของเรา

 

  ในช่วงจบป.6 พี่ก็เข้ามาทำงานที่กรุงเทพ...เพื่อเป็นสาวโรงงาน

 เงินเดือนที่พี่ได้รับทุกเดือน  ล้วนส่งมาให่แม่  เพื่อจุนเจือครอบครัว  และน้องๆสามคน

 

   จำได้ว่า...

    พี่ทำงานอยู่โรงงานเย็บผ้แห่งหนึ่งตั้งแต่อายุ 15 จนถึง อายุ 32 ปี 

   ช่างยาวนานและอดทนอย่างยิ่งกับชีวิตหนึ่งคน

 

  ตอนผมเรียนม.ปลาย  เงินเดือนละ 500 บาท  ที่ใช้ทั้งเดือนก็มาจากพี่เป็นหลัก...

 

 ตอนเรียนแพทย์พี่ก็ยังจุนเจือ ช่วยเหลือน้องเสมอๆ

 

ในความรู้สึกของผม...

  พี่เป็นมากกว่าพี่  เหมือนแม่คนที่สอง(ภรรยาเป็นแม่คนที่สาม ^_^)

   แม้ตอนนี้พี่สาวผมจะเป็นชาวนาเต็มตัว  แต่เราก็ไม่ต่างกัน

   ความรักและความผูกพันธ์ยังคงเหมือนเดิม  ต่างกันที่สมมุติ...

 

   ผมจะต้องไปรับพี่สาวที่รักแล้ว.ครับ...