จากการติดตามผลการเข้าเรียนนักเรียนโรงเรียนส่องดาววิทยาคม พบว่า นักเรียนมีเวลาเรียนไม่ถึงร้อยละ 80 จากปีการศึกษา 2549 คิดเป็นร้อยละ 11.86 และภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2550 คิดเป็นร้อยละ28.94 คน ในหลายปีที่ผ่านมาถึงปีการศึกษา 2549 โรงเรียนดำเนินการแก้ไขโดยให้นักเรียนยื่นคำร้องขอมีสิทธิ์สอบพร้อมนำผู้ปกครองมาลงนามรับรองดำเนินการตามที่ครูประจำวิชามอบหมาย จากการประเมินพบว่านักเรียนดำเนินการตามที่ครูผู้สอนมอบหมาย ร้อยละ 48.27 นอกจากนี้พบว่านักเรียนจ้างวานผู้อื่นเป็นผู้ปกครองและสร้างความรำคาญใจแก่ผู้ปกครองที่ต้องเดินทางมาทั้งวัน ขาดรายได้และการคมนาคมก็ไม่สะดวก ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2550 ได้ทดลองให้นักเรียนช่วงชั้นที่ 4 ที่กลุ่มโดดเรียน ขาดเรียน ปรับพฤติกรรมโดยให้มาบำเพ็ญประโยชน์แล้วจึงพิจารณาอนุมัติผลการเรียน นักเรียนเข้ารับ
การปรับพฤติกรรม 90.9 ได้ผลเป็นที่น่าพอใจของโรงเรียนด้วยได้งานที่นักเรียนช่วยกันพัฒนา นักเรียนเองก็พอใจที่ไม่ต้องรบกวนผู้ปกครอง และได้ รับผิดชอบในการกระทำตนเอง แต่ครูผู้สอนประจำวิชาทักท้วงที่นักเรียนยังไม่ได้รับการพัฒนาด้านความรู้
ในภาคเรียนที่ 2/2550 จาการประชุมกลุ่มงานบริหารวิชาการครูที่ย้ายมาใหม่และเป็นศิษย์เก่าได้เล่าประสบการณ์การแก้ไขปัญหานักเรียนไม่มีสิทธิ์สอบจาการทำงานที่โรงเรียนเดิม ที่ใช้การเข้าค่ายนอนค้างคืนทั้งครูผู้สอนและนักเรียนที่ไม่มีสิทธิ์สอบ โดยให้นักเรียนนำข้าวมาจากบ้านและอาหารจากผลิตโรงเรียน หลายคนพึงพอใจแต่ไม่พร้อมที่จะนอนพักด้วยเหตุหลายประการ และที่ประชุมลงมติ นักเรียนมาเข้าค่ายตามเฉพาะกลางวันหลังสอบเสร็จ นำแนวคิดเข้าที่ประชุมคณะกรรมการบริหารหลักสูตรและวิชาการ และเสนอในที่ประชุมใหญ่ มอบหมายภาระรับผิดชอบแก่ผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่าย เช่นวิชาการจัดเตรียมเอกสารประเมินผลการดำเนินการนักเรียน ครูผู้สอนจัดเตรียมหลักสูตรและทำแผนซ่อมเสริม ประเมินผลด้านการเรียน กลุ่มงานบริหารทั่วไปกำหนดภาระงานและพื้นที่พัฒนาและลงข้อมูลประเมินผลการทำงาน กลุ่มงานบริหารกิจการนักเรียน จัดระบบลงเวลาและควบคุมดูแลนักเรียนทำงานในช่วงเช้า บ่ายจึงเข้ารับการพัฒนาวิชาการกับครูผู้สอนและนำภาระงานไปทำต่อที่บ้าน ส่งเช้า/บ่ายวันต่อไป
จากการประเมินความพึงพอใจครูและนักเรียน มีความพึงพอใจในระดับดี จากการประมาณค่า 5 ระดับ นักเรียนจบการศึกษาตามหลักสูตรระยะที่ 1 คิด เป็นร้อยละ94.7 อยู่ในระดับปานกลาง และความสำเร็จของงานอยู่ในระดับดีมาก นักเรียนมีเกิดจิตสำนึกต้องภาระรับผิดชอบจากการปฏิบัติตน และเกิดความภาคภูมิใจในสิ่งที่ตนเองได้ร่วมกันพัฒนาร่วมกัน
