เวลาในช่วงปิดเทอมเป็นเวลาที่ผมมีความสุขมากเพราะจะได้มีเวลาอ่านหนังสือที่ตนเองชอบ แต่เสียดายอยู่สองอย่าง คือหนึ่งหนังสือแพงขึ้น สองเงินเดือนน้อยจัง
ที่ปายกับแม่ฮ่องสอนมีร้านหนังสือไม่กี่ร้าน จากเวลาชั่วโมงกว่าๆ ที่ไปนั่งอ่านที่ร้านช้าง(ไม่มีตังค์ซื้อ) เห็นคนเข้าร้านน้อยมาก ถ้าเทียบกับในเมืองใหญ่ๆ แล้ว ก็น่าเห็นใจคนเปิดร้านขายหนังสือ ก็ขอขอบคุณเจ้าของร้านที่มาเปิดร้านให้คนรักหนังสือได้มีหนังสือใหม่ๆ เลือกอ่าน
มีคนที่คุยกับผมด้วยเรื่องหนังสือไม่กี่คน และตอนนี้ก็เป็นเพื่อนที่สนิทกันไปแล้ว(ซึ่งเพื่อนสนิทของผมก็มีไม่กี่คนอีกนั่นแหละ) จากประสบการณ์ที่เป็นครูมา 11 ปี ผมคิดว่า ครูควรอ่านหนังสือให้มากเพราะอาชีพครูต้องเป็นคนที่ใช้ความคิด รู้จักการแก้ปัญหา และสอนให้เด็กเป็นคนรู้จักคิดและตัดสินใจโดยมีเหตุผล
โดยบทบาทหน้าที่ครูมีโอกาสที่จะได้สอนทั้งเด็กที่เก่งและไม่เก่งแต่เป็นคนรู้จักคิด ครูจะได้รับการยอมรับจากเด็กเหล่านี้หรือไม่ก็ต่อเมื่อคุยกับเขาเข้าใจ หรือมีเหตุผลที่เขาเองก็ยอมรับได้ ดังนั้นถ้าอยากจะเป็นครูที่มีคุณภาพ และเด็กรักด้วยครูก็ต้องหมั่นอ่าน พูดคุยแลกเปลี่ยนทัศนะกับเพื่อนครูหรือใครก็ได้ที่จะช่วยส่งเสริมวิสัยทัศน์ โลกทัศน์ของครู
หนังสือที่อ่านจะอ่านอะไรดี ..................
ผมเองเรียนรู้ในสิ่งที่ตนเองชอบได้ดี แต่ถ้าไม่ชอบ หรือยิ่งไม่ชอบคนที่สอนก็จะยิ่งไม่ยอมรับรู้เอาเลย ผมเห็นด้วยกับการเรียนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ให้เด็กได้เรียนในสิ่งที่ชอบเด็กจะมีความสุข ครูก็จะพลอยสุขไปด้วย
ฉะนั้นครูก็เลือกอ่านสิ่งที่ตนชอบ ทำความเข้าใจให้ความคิดตกผลึก แล้วแปลสิ่งนั้นสู่การเรียนการสอน ครูและเด็กจะสุข สนุกไปตลอด ผมเชื่อแบบนี้ และก็ทำมาตลอดในระยะหลังๆ นี้
สวัสดีครับ
ตามมาเยี่ยมเมืองปายครับ
ก็จริงครับไม่ค่อยมีร้านหนังสือเลยหาหนังสืออ่านยากมากๆ