อคติ....การปิดกั้นตนเอง....การปกป้องตนเอง....มองผู้คนเป็นศัตรู.....การสร้างกำแพงกั้นตนเองไว้..........ในห้วงห้องของตนเอง...........ของผู้ร่วมงาน ....ของผู้หลักผู้ใหญ่

ผมไม่มีความรู้เรื่องจิตหรือสภาวะของคนมากนัก แต่ทุกว้นนี้พยายามมองตัวเราเองว่าเป็นอย่างไร มองออกบ้าง มองไม่ออกบ้าง รู้เท่าทันในการติดตามความคิด อารมณ์ของตนเองบ้าง

ผมได้สัมผัสกับอารมณ์ ความรู้สึก ท่วงท่า   การแสดง  และกำแพงที่มองไม่เห็น  ของผู้คนมากมาย บางครั้งสิ่งเหล่านี้เกิด เคยเกิดกับเราเสมอมา ในขณะที่ยังไม่สามารถควบคุมความคิดจิตใจตนเอง

ความรู้สึกถึงเสมือนความไม่ปลอดภัย....

ความรู้สึกถึงเสมือนการถูกคุกคาม.........

ความรู้สึกที่ต้องปกป้องตนเอง..............

ความรู้สึกมองคนเหล่านั้นเป็นศัตรู..............

สิ่งเหล่านี้เคยเกิดขึ้นกับผม...และเชื่อว่าย่อมเคยเกิดกับมนุษย์ปุถุชนธรรมดาอย่างเรา ๆท่าน ๆ

เมื่อวานนี้......

วันนี้....

เวลานี้..........

ผมยังรู้สึก..............

อคติ....การปิดกั้นตนเอง....การปกป้องตนเอง....มองผู้คนเป็นศัตรู.....การสร้างกำแพงกั้นตนเองไว้..........ในห้วงห้องของตนเอง...........ของผู้ร่วมงาน ....ของผู้หลักผู้ใหญ่...ของนักการเมือง...

เราโปรดจงมาช่วยกันทลายกำแพงนี้เถอะครับ......และร่วมใจกันก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง มีความสุขและสง่างาม!!! สมความเป็นไท..

ว่าแต่ผมจะทำลายกำแพงนี้ได้อย่างไร.....เริ่มจุดไหนดีครับ...

ตัวผมเองเริ่มทำลายกำแพงตนเองลงบ้างแล้ว...