รู้สึกว่าช่วงนี้เริ่มมีอาการ "ติดบันทึก" อีกแล้ว แม้จะไม่ได้มีโอกาสบันทึกเลย และเขียนบันทึกนาน ๆ ครั้ง แต่ก็รู้สึกว่าเหมือนขาดหายอะไรบางอย่าง อยากเขียนทุกวันแต่เป็นไปไม่ได้ เพราะโอกาสไม่อำนวยเอาซะเลย

ช่วงหลังที่เขียนบันทึก ยังรู้สึกแปลกใจและยินดีที่มีคนมาให้ความคิดเห็นเพิ่มเติม แต่ผู้เขียนไม่เคยได้เขียนตอบ คห.เลย รู้สึกไม่ดีเหมือนกัน คล้าย ๆ ว่ามีคนมาเคาะประตูห้องแต่ไม่เปิดรับ หรือมีคนมาทักทายเราก็ไม่สนใจ เอ๊ะ ! ไม่รู้ว่าเปรียบเทียบเกินไปรึเปล่า ?? แต่อาจเพราะไม่รู้จะตอบอย่างไร เขียนอย่างไร เคยคุยประเด็นนี้กับคุณเอื้อครั้งหนึ่ง และเราก็รู้สึกทึ่งมากเลยกับเจ้าของบันทึกที่ตอบ คห. บางท่านตอบได้ยาว เผลอ ๆ ยาวกว่าบันทึกที่เขียนซะอีก และยังให้ คห.ที่ดีอีกด้วย เป็นการแลกเปลี่ยนระหว่างกัน สำหรับผู้เขียนรู้สึกว่าเขียนแล้วก็แล้วกัน เป็นอันจบ เห่ เอ๊ย ! จบ เคยจด  จ้อง ๆ จะตอบดีไม่ตอบดี ก็เลยไม่ทำอะไร

ผู้เขียนต้องขอบคุณ และขออภัย เป็นอย่างยิ่ง แม้แปลกใจแต่ก็อดยินดีไม่ได้ บันทึกนี้เพียงแค่ได้เขียนบันทึกตามความรู้สึก ก็รู้สึกว่าสบายใจ เอ ! จะมีใครที่เป็นเหมือนอย่างเรามั๊ยเนี่ย??--คงไม่มีหรอก