ตั้งใจไว้ตั้งแต่ตอนเช้า..อยากจะจดบันทึกไว้ สำหรับเรื่องราว ของลูกชาย..คนโต
แต่ไปๆ มาๆ วันทั้งวัน ก็มีแต่ งาน งาน และ งาน ก็เลยไม่มีเวลา ที่จะนั่งบันทึก เรื่องราว ดีๆ และเป็นเรื่องราวที่ผมประทับใจ ม๊าก มาก ครับ
กว่าจะได้บันทึก เวลาก็ผ่านมา ณ ตอนนี้ ก็ 18.00 น พอดิบ พอดี้ เลย ก็หลังจากที่ผมผ่านเวลาทำงานไป เริ่มจาก เมลล์ ฉบับสุดท้าย ที่ส่งออกไป...มันก็ไปพร้อมกับชิ้นงานสุดท้ายสำหรับวันนี้..
ไชโย..ถึงเวลาแล้ว..
ก็พยายาม หวนนึกถึง เหตุการณ์เมื่อตอนเช้า..
ช่วงนี้ ผมมีภาระกิจพิเศษ ทุกวัน ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว..(2/4/51) ตอนเช้าประมาณสัก 07.15 ผมต้องขับรถไปส่ง ลูกชาย (ตัวดี) กับหลานชาย คู่บัดดี้ อีกหนึ่งคน เพื่อส่งคนทั้งสองไป เข้าอบรม เทคนิคการแล่นเรื่อใบ ก็เป็นหลักสูตร 10 วันนะครับ..จัดโดยเทศบาลนครภูเก็ต เป็นหลักสูตรที่ ทางคณะผู้สอนมาจากสมาคมเรือใบแห่งประเทศไทย เป็นผู้ฝึกสอน ที่สอนให้กับทีมชาติ ครับ ก็นับว่าเป็นโอกาสที่ดีม๊าก มาก สำหรับเยาวชน...ครับ..เมื่อวานก็เรียนทฏษดีทั้งวัน..เค้าเรียนกันตั้งแต่ 08.00 - 16.00 ทุกวัน..
ผ่านไปหนึ่งวัน..แหม๋? ทั้งสองมีแรงกระตุ้นเป็นอย่างสูงเลยครับ..
พอมาวันนี้..เช้ามา ผมก็ให้ทั้งสองเตรียมอุปกรณ์ทุกอย่าง..ให้พร้อม แล้วก็พาไปส่งที่ปลายแหลมสะพานหิน ภูเก็ต
โอ้ว..ไม่น่าเชื่อ..ว่า..เพียงแค่หนึ่งวันผ่านไป...ทำให้เด็กๆ กว่า 45 ชีวิตที่นี่ ได้เรียนรู้ทักษะ ในหลายๆ ด้าน..มันซึมซับ เข้าไปในชีวิตของเด็กๆ ทั้งหมด..
การช่วยเหลือกัน // การอยู่ร่วมกัน // การปฏิบัติรวมถึงทักษะที่นำมาใช่ ในการประกอบอุปกรณ์เรือเพื่อให้พร้อมที่จะลงทะเล.....
ผมดูแล้ว..แอบชื่นชม กับเด็กๆ รวมถึงเจ้าลูกชาย และหลานชาย ของผมมากครับ..
ได้ผลจริงๆ ทำให้เค้ารู้สึกถึง..การใช้ชีวิต..เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ รอบๆ ตัว..ทำให้เค้าเรียนรู้มากขึ้น..ในการใช้ชีวิต..
และผมก็หวังไว้ว่า..เมื่อจบหลักสูตร แล้ว..เค้าคงจะมีมุมมอง..ในชีวิตกว้างมากขึ้น นะครับ...
ก็เพียงแต่..แอบชมลูก กับหลาน รวมถึงเยาวชนที่เข้าร่วมในรุ่นนี้ ครับ ว่า เยี่ยม จริงๆ
การให้เด็กใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์เป็นสิ่งที่ดีครับ ผมว่าเป็นหน้าที่ของพ่อแม่ที่จะส่งเสริมให้ลูกได้คิด ได้ทำในสิ่งดีๆ การที่เด็กไปเรียนรู้ร่วมกันได้อะไรมากกว่าที่คิดครับ เพราะเด็กจะได้เรียนรู้การอยู่ร่วมกันในสังคมอย่างมีความสุข เด็กจะเรียนรู้การยอมรับผู้อื่น ความอดทน ฯลฯ
คิดถูกแล้วละครับที่ทำอย่างนี้ ผมเชื่อมั่นว่าลูกคนเล็กจะเป็นเด็กที่มีคุณค่าของสังคมต่อไปในอนาคตครับ
ขอบคุณครับ ท่านอัยการฯ
หัวใจของความเป็นพ่อเป็นแม่.ที่มีต่อลูกนั้น มันลึกซึ้งมากเลยครับ เมื่อก่อนตอนเราเป็นเด็ก ก็ไม่ได้คิดอะไรมากมาย เมื่อได้มาอยู่ในฐานะของคนเป็นพ่อแล้ว เราเข้าใจได้มากเลยครับ ว่า...ทุกย่างก้าว ของลูก เราเป็นห่วงเสมอ..โดยเฉพาะเรื่องการใช้ชีวิต ผมก็อยากจะให้ลูกๆ ของผมทุกๆ คน ได้สะสมประสบการณ์ การเรียนรู้ การใช้ชีวิตในสังคมให้มากที่สุด ครับ เมื่อยามว่างจากการเรียน ก็พยายาม เสาะหากิจกรรม ให้พวกเค้าทำให้มากที่สุด เพื่อฝึกเค้า ใช้ชีวิตเป็น และมีคุณค่า..
ณ วันนี้ ผมภูมิใจครับ..กับการก้าวไป ของลูกๆ ..