เดิมผมเคยเข้าใจว่า นักกิจกรรมบำบัดเรียนรู้เรื่องเทคโนโลยีเครื่องช่วยแล้วสามารถประดิษฐ์ให้กับผู้ที่มีความบกพร่องทางการทำกิจกรรมการดำเนินชีวิต
แต่ปัจจุบันมุมมองผมเริ่มเปลี่ยนไป เมื่อได้พูดคุยกับอาจารย์ในสาขาวิชาการออกแบบโดยเน้นมนุษย์เป็นศูนย์กลาง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
อ.สกล จบดอกเตอร์ทางสาขาวิชาที่น่าสนใจนี้จากอเมริกา และได้ดำเนินงานวิจัยในศูนย์วิจัยด้านวิชาการออกแบบโดยเน้นมนุษย์เป็นศูนย์กลาง อาจารย์ให้คำปรึกษากับอ.กิม ในการออกแบบเครื่องฟังที่ช่วยให้เด็ก ADHD สามารถควบคุมตนเองและสร้างระยะเวลาของความสนใจในการเรียนยาวขึ้น งานวิจัยนี้น่าสนใจและผมรู้สึกประทับใจที่สามารถถ่ายทอดศาสตร์ทางกิจกรรมบำบัดที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาศักยภาพของเด็กวัยเรียนที่มีปัญหาการควบคุมตนเองเองโดยมีสมาธิและช่วงความสนใจสั้น ไม่สามารถมีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมในห้องเรียน เช่น เรียนคณิตศาสตร์ เรียนดนตรี ได้เหมาะสม แต่เครื่องมือที่ออกแบบนี้ได้ทดลองและมีการใช้โปรแกรม Noldus พร้อมๆกับการใช้ประเมินทักษะการเรียน ของอาจารย์กิจกรรมบำบัด ม.มหิดล ที่ผมเป็นที่ปรึกษาอยู่ นอกจากนี้การนำ ICF Model มาเป็น Research Framework ของการออกแบบนวัตกรรมชิ้นนี้ ดูเป็นรูปธรรมและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างสาขาวิชาชีพทางการออกแบบและกิจกรรมบำบัดได้อย่างลงตัว
นับว่าความเป็นดอกเตอร์ของผมสามารถเผยแพร่สู่กัลยาณมิตรอีกสาขาหนึ่งที่น่าสนใจครับ
