สำหรับฟันน้ำนมที่เกิดอุบัติเหตุ ส่วนมากเกิดในช่วงที่เด็กหัดเดิน และมักเกิดที่ฟันหน้าบนครับ

สำหรับฟันน้ำนมที่เกิดอุบัติเหตุ ส่วนมากเกิดในช่วงที่เด็กหัดเดิน และมักเกิดที่ฟันหน้าบน ซึ่งลักษณะการเกิดอุบัติเหตุ และแนวทางปฎิบัติเป็นดังนี้

  • กรณีที่ฟันแตกบิ่น  หากเล็กน้อยก็จะทำการกรอลบคม หากถึงเนื้อฟันเล็กน้อยจะทำการอุก หากมาก ๆ ก็จะครอบ (มีทั้งครอบแบบโลหะ และแบบสีเหมือนฟัน)
  • กรณีหักจนถึงโพรงประสาทฟัน ส่วนใหญ่จะทำการรักษารากฟัน และครอบ (บางครั้งอาจทำการใส่ยา และอุดฟัน หากทะลุไม่มาก แค่ จุดเล็ก ๆ เท่านั้น) 
  • กรณีฟันยุบเข้าไปในเป้าฟัน จะเอกซเรย์ดูว่าไปกดบริเวณหน่อฟันแท้หรือไม่ หากมีความเสี่ยงต่อการทำอันตรายหน่อฟันแท้จะถอน  หากไม่จะอดูอาการ 1-3 เดือน หากไม่ขึ้นมาเหมือนเดิมจะถอน เพราะอาจเกิดภาวะฟันเป็นหนอง เกิดอันตารยต่อหน่อฟันแท้ได้
  • หากฟันโยก หรือยื่นยาวออกจากเป้าฟัน  หากโยกน้อยจะดูอาการ โดยกรอฟันไม่ให้กระแทก แต่หากโยกมา จะถอน ไม่นิยมเข้าเฝือกฟันน้ำนม
  • หากฟันหลุด จะไม่ใส่เข้าที่ เพราะมีโอกาสเสื่ยงต่อการที่รากฟันอักเสบ ทำให้เป็นอันตรายต่อฟันแท้ เช่นมีรอยด่างขาวที่ฟันแท้

ติดตามอบุติเหตุในฟันแท้จาก http://gotoknow.org/blog/pedodent/172478

อุบัติเหตุมักเกิดขึ้นได้ หากท่านประมาท  โปรดระวังบุตรหลานของท่าน .... ขอบคุณครับ..