การเรียนรู้เป็นสิ่งที่ไม่มีวันปิดเทอมสำหรับคนเรา

     ในการเรียนรู้นั้น เป็นสิ่งที่สามารถเกิดขึ้นได้ เพราะทุกคนสามารถเรียนรู้ได้ และนำไปใช้ให้เกิดความรู้ความจริงได้

     เพราะการเรียนรุ้นั้น เราสามารถเรียนรู้ได้ตลอดเวลาไม่จำกัดอายุ เลย อยู่ที่แต่ละคนนั้น ว่าจะเรียนรู้อย่างไรให้เกิดความเหมาะสมที่ตนเองชอบและถนัด

    เพราะการเรนียนรู้นั้น เราสามารถแยกได้เป็น 2 ประเภท คือ

1. การเรียนรู้จากตำรา เราต้องอ่านต้องท่องจึงจำได้

2. การเรียนรู้จากประสบการณ์ เราไม่ต้องอ่านต้องท่องก็จำได้

     ประการหลังนี้ มันสำคัญมาก เพราะเป็นมหาวิทยาลัยแห่งชีวิต เราได้เรียนรู้อย่างแท้จริง ทำจริงได้ไม่ได้ เห็นเป็นเรื่องจริง ตอนเรียนบางคนเรียนเก่ง พอทำงานทำไม่ได้  บางคนตอนเรียนเรียนไม่เท่าไหร่ พอทำงานมีความรับผอดชอบ โอ..ยอดเยี่ยม

     แม้แต่ผมเองก็ยอมรับว่าการเรียนรู้ในห้องเรรียนกับการปฏิบัติจริงนั้น ต่างกัน ตอนผมเรียนนึกว่าตัวเองแน่  จบมาคว้าเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง คิดว่า เป็นที่สุดของที่สุด พอเวลามาทำงานจริง ผมถึงเข้าใจว่าสถานการณ์นั้น ต่างกัน การเรียนรู้ช่วยได้ในความคิด  การปฏิบัตินั้นช่วยได้ในการกระทำ ประสบการณ์การทำงาน นั้น เป็นตัวชี้วัดการตัดสินใจ  เราคิดว่าเรารู้ยังมีผู้ที่รู้กว่า  บางอย่างเราต้องมาสตาร์ท เรียนรู้ใหม่ เป็นประสบการณ์ใหม่

     ดังนั้น การเรียนรู้ไม่ว่าท่านเรา ย่อมเรียนรู้ได้เป็นการเรียนรู้ตลอดชีวิต ทั้งมหาวิทยาลัยแห่งรู้ และมหาวิทยาลัยแห่งชีวิต แต่จะต้องเรียนรู้ในทางที่ดี

                         บางคนเรียน ๆไปรับใช้พ่อแม่ยิ่งเรียนยิ่งแน่วแน่...พ่อแม่ก็ชื่นใจ

                         บางคนเรียน ๆไปรับใช้พ่อแม่ยิ่งเรียนยิ่งแย่...พ่อแม่ก็เศร้าใจ

    ดังนั้น..นักศึกษาทั้งหลายพึงจำไว้ว่าเวลาที่เราทำอะไรที่ไม่ค่อยดี...ควรนึกถึงท่านพ่อท่านแม่ที่อยู่ข้างหลังและคอยหาเถิด........ท่านคอยเราอยู่นะ