ห้องทดลองเชิงปฎิบัติการเคลื่อนที่ การจัดระดับความเหมาะสมของภาพยนตร์

กลุ่มเยาวชนทำหนังสั้น กลุ่ม NDR และกลุ่มนักศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

วันที่ ๒๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ เวลา ๐๙.๐๐ – ๑๒.๐๐ น.

ห้องประชุมกระจก คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

 

            ทีมวิจัยชุดโครงการวิจัยและพัฒนาระบบการจัดระดับความเหมาะสมของสื่อ : โทรทัศน์ อินเทอร์เน็ต เกมคอมพิวเตอร์ ภาพยนตร์ ได้เดินทางลงพื้นที่ที่จังหวัดเชียงใหม่เมื่อวันที่ ๒๑-๒๕ มีนาคม พ.ศ.๒๕๕๑ สำหรับโจทย์ของการทำงานในวันที่ ๒๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ การลงพื้นที่ในครั้งนี้เป็นการลงไปเพื่อแสวงหาองค์ความรู้เกี่ยวกับการจัดระดับความเหมาะสมของภาพยนตร์

            ทางทีมวิจัยได้วางรูปแบบกิจกรรมในห้องทดลองเชิงปฎิบัติการไว้เป็น ๖ ช่วง

            ช่วงที่หนึ่ง กระบวนการขาว เทา ดำ เป็นการให้ผู้เข้าร่วมทดลองดูภาพยนตร์จำนวน ๑๒ เรื่อง โดยคัดเลือกภาพยนตร์จากต่างประเทศและภาพยนตร์ไทย ซึ่งพิจารณาคัดเลือกภาพยนตร์ที่จะใช้ในการทดลองจากผู้ทรงคุณวุฒิด้านภาพยนตร์ โดยให้ผู้เข้าร่วมทดลองพิจารณาให้ระดับความเข้มของสีเป็น ๓ สี คือ สีขาว สีเทา และสีดำ โดยไม่ได้มีการให้นิยามของสีไว้ เพื่อให้ผู้เข้าร่วมได้พิจารณาภายใต้กรอบแนวคิดของตนเอง ซึ่งจะเป็นการพิจารณาโดยใช้สามัญสำนึกของผู้ชม โดยไม่มีกรอบแนวคิดของผู้นำกระบวนการมาชี้นำ

            ช่วงที่สอง กระบวนการให้นิยามสี เป็นการแลกเปลี่ยนแนวคิดของการให้คำนิยามของระดับสีทั้งสามสีว่า สีขาว สีเทา และสีดำ หมายถึงอะไร เพื่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนความรู้ในการกำหนดนิยามสีระหว่างผู้เข้าร่วมกระบวนการ

            ช่วงต่อมา นำเสนอผลการจัดระดับสีของภาพยนตร์ เป็นการนำเสนอผลการพิจารณาระดับสีของภาพยนตร์ทั้ง ๔ เรื่อง โดยเรียงลำดับจากสีขาวไปยังสีดำ ว่าแต่ละเรื่องมีระดับสีเป็นอย่างไร แล้วพิจารณาภาพยนตร์เรื่องที่มีระดับสีที่มีความชัดที่สุดในแต่ละสีออกมาพิจารณาในช่วงต่อไป

            ช่วงที่สี่ กระบวนการสร้างเกณฑ์ในการพิจารณาระดับความเหมาะสมของภาพยนตร์ โดยทีมวิจัยจะแจกกระดาษให้ผู้เข้าร่วมกระบวนการเพื่อเขียนเกณฑ์ในการจัดระดับความเหมาะสมของภาพยนตร์อีกครั้งหนึ่ง โดยเขียนแผ่นละหนึ่งประเด็น โดยทีมงานจะนำกระดาษไปติดที่ผนังด้านหนึ่งของห้องโดยจัดกลุ่มและระดับความเข้มของประเด็น

            ช่วงที่ห้า หลังจากผ่านช่วงที่ ๔ แล้ว ห้องทดลองก็จะมีเกณฑ์ร่วมกันในการพิจารณาระดับความเหมาะสมของภาพยนตร์ หลังจากนั้นก็จะเป็นการทดลองจัดระดับความเหมาะสมของภาพยนตร์ ภายใต้เกณฑ์ที่สร้างให้ห้องทดลอง โดยให้ผู้เข้าร่วมกระบวนการชมภาพยนตร์ในรอบแรกอีกครั้งหนึ่ง แล้วทอลองจัดระดับความเหมาะสมของภาพยนตร์ โดยใช้เกณฑ์ที่สร้างขึ้นในห้องทดลองเชิงปฏิบัติการ ในครั้งนี้ ทีมงานจะแจกสติ๊กเกอร์ให้กับผู้เข้าร่วมทดลอง ๓ สี ก็คือ สีเขียว สีเหลือง และสีแดง โดยให้ผู้เข้าร่วมกระบวนการดูทีละเรื่อง และนำสติ๊กเกอร์ไปแปะที่กระดาษหน้าห้องที่รายชื่อภาพยนตร์ และเกณฑ์ในการพิจารณาระดับความเหมาะสมของภาพยนตร์ใน ๓ กลุ่มก็คือ เพศ ภาษา และความรุนแรง

            ช่วงที่หก การสรุปผลการจัดระดับความเหมาะสมของภาพยนตร์ โดย เชื่อมความรู้ระหว่างพัฒนาการมนุษย์และเกณฑ์ที่ได้จากห้องทดลอง หลังจากผู้เข้าร่วมห้องทดลองได้ทดลองจัดระดับความเหมาะสมของภาพยนตร์เสร็จแล้ว ก็จะให้นักวิชาการด้านจิตวิทยา จิตแพทย์ นักพัฒนาการมนุษย์ หรือ นักประสาทวิทยา ร่วมสรุปผล โดยวิเคราะห์จากผลการทดลองจัดระดับความเหมาะสมของภาพยนตร์ที่ได้จากการจัดในห้องทดลองเชิงปฏิบัติการ โดยพิจารณาจากระดับความเข้มข้นของเกณฑ์ และเรื่องของช่วงอายุของผู้ชมภาพยนตร์

 

รายชื่อตัวอย่างภาพยนตร์ที่ใช้ในกระบวนการทดลอง

            ภาพยนตร์ที่ใช้ในห้องทดลองเชิงปฎิบัติการมีจำนวน ๑๒ เรื่อง โดยแบ่งเป็นภาพยนตร์ไทย จำนวน ๗ เรื่อง คือ (๑) หอแต๋วแตก (๒) ต้มยำกุ้ง (๓) ก้านกล้วย (๔) โหมโรง (๕) ๑๓ เกมสยอง (๖) รักแห่งสยาม (๗) จัน ดารา ภาพยนตร์ต่างประเทศ จำนวน ๕ เรื่อง คือ (๑) ปาฎิหารย์รักจากแม่ (Running Boy) (๒) แฮรี่ พอตเตอร์ (๓) Kill Bill (๔) SAW (๕) I Robot

 

เครือข่ายที่เข้าร่วมกระบวนการทดลองเชิงปฎิบัติการ

            ในการทำห้องทดลองครั้งนี้มีผู้เข้าร่วมการทดลองจำนวน ๑๒ คน ประกอบด้วย กลุ่มเยาวชนที่ทำหนังสั้น กลุ่ม NDR และนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่

 

(โปรดติดตามผลการทดลองได้ในตอนต่อไป)