??

"ตามนิสัยเรา..ก็คือเห็นใครยิ้มให้..เราก็จะยิ้มตอบให้"...โดยมารยาท..

วันหนึ่ง..เดินสวนกับคนเอเชีย..ไม่ทราบประเทศไหน..เห็นเขายิ้ม..มาเราก็ยิ้มไป..ไม่ได้คิดอะไรเลย..ก็เป็นคนเอเชียเหมือนกัน..สร้างมิตรภาพไว้ก็ไม่เห็นเสียหายอะไร.."ยิ้มสยาม"

พอเดินสวนกันไปแล้ว..เพื่อนเราก็บอกว่า..เมื่อกี้นี้ได้ยินหรือเปล่า..เขาพูดอะไร...เราก็บอกไม่ได้ตั้งใจฟังหรอก..และก็คิดว่าเขาก็คงทักทายธรรมดาทั่วไปไม่มีอะไร..(เราเองก็..แค่ตั้งใจโปรยยิ้มสวยๆให้เท่านั้นแหละ..)ทำไมเหรอ..

..เราก็ถามเพื่อนว่า..อ้าว..แล้วเมื่อกี้ได้ยินเหรอว่าเขาพูดอะไร..เพื่อนเราก็บอกว่าก็ได้ยิน..อ้าว..แล้วเขาพูดอะไรล่ะ"

...Open your leg I will do it for you............" เราก็หา...................อะไรนะ.. เพื่อนก็กรุณาพูดซ้ำอีกรอบ... Open your leg I will do it for you...

นึกในใจ..ตายแล้ว...ตาคนนี้..พูดแบบนี้ได้อย่างไร...แหม..หน้าตาเราก็ไม่ได้เชิญชวน..อะไรเล๊ย..มันเป็นอา-ราย...มีแบบนี้ด้วย..เออ...สงกะสัยจะชอบอวบๆ..อิๆๆ

..เกือบแล้วไหมล่ะเกือบเป็น"ยิ้มสยอง"ซะแล้ว..ตั้งแต่นั้นมาใครยิ้มให้..นึกถามในใจ.."ยิ้มทำไม..หา"...แถมมองหน้ากลับไปด้วย..และนึกถามในใจ.."มาไม้ไหน..เนี่ย.."..ต้องระวังเหมือนกัน..มีอะไรแปลกๆ..อากาศก็ไม่ร้อนสักหน่อย..ทำไม..เป็น(บ้า)...ไปซะแล้ว..

ภายหลัง..ก็เจออีตาคนนี้อีก..เราก็จ้องมองหน้า..ดูว่าเขาจะพูดอะไรอีกไหม..แต่ก็เห็น..เดินเฉยๆๆ..ไม่เห็นพูดอะไร..(นึกในใจ..โถ....ทำตื่นเต้นไปได้..ที่ไหนได้ไม่มีอะไรในกอไผ่สักหน่อย..อิๆ)

สรุปว่า..เป็นบทเรียน..ว่าจะยิ้มให้ใครก็ต้องเลือกยิ้มเหมือนกัน..มิฉะนั้น..อาจเกิดการเข้าใจผิด..อะไรกันได้.."ยิ้มสยาม"อาจกลายเป็น"ยิ้มสยองได้"..อิๆๆ

ก็เล่าสู่กันฟัง..เป็นประสบการณ์..หนึ่งที่เกิดขึ้น..ในประเทศอังกฤษ..

ด้วยรักจากใจยายหมูอ้วนเอง