คนเรานั้น..สามาถพูดได้เต็มปากเลยว่า..ควบคุมตนเองยาก

เรื่องมัน...ยาก    

              ในชีวิตของคนเรานี้ มีหลายต่อหลายอย่างที่มักจะเกินความพอดีเสมอ และสิ่งที่เกินความพอดีนั่นแหละมันเป็นทุกข์เดือดร้อน ส่วนเกินเหล่านี้ทำให้สังคมแก่งแย่งชิงดี เพราะต่างคนต่างก็ไขว่คว้าดึงเข้ามาไว้ในครอบครองของตนเอง เรามาลองสังเกตดูในสิ่งที่เกินความพอดีกัน

              ตา.. ท่านเปรียบเสมือนงู จะดูเสียทุกซอกทุกมุมชอบซอกแซกไปทั้งในที่แคบและที่กว้าง ที่กว้างที่แคบที่อับที่ลับก็ชอบมองดู

              หู...เหมือนจรเข้ที่ชอบวังนำเย็นสนิท เที่ยวไปฟังเสียงเพราะ ๆ  ตามห้องอาหารหรู ๆ  ดูนักร้องคนนั้น ฟังเพลงคนนี้จากที่นั่นไปที่นี่ คืนทังคืนเอาแต่นั่งเคลิบเคลิ้มใบหน้าแดงกำด้วยดีกรีอารมณ์ฟุ้งซ่านด้วยไฟราคะ

              จมูก...เหมือนนกที่ชอบโผบินไปในอากาศ เที่ยวดมกลิ่นใหม่ ๆ  หาว่ากลิ่นที่บ้านซำซากจำเจ ไม่เกิดสุนทรีย์ในอารมณ์

              ลิ้น...เหมือนสุนัขเลี้ยง ที่ชอบเข้าไปอยู่ใต้ถุนโรงครัวคอยรับรสเศษอาหารต่าง ๆ ชอบลิ้มชิมรสอาหารแปลก ๆ  อาหารที่บ้านบ่นว่าเบื่อ จึงออกไปกินนอกบ้านประจำ

              กาย...เหมือนสุนัขจิ้งจอกที่ชอบหมกตัวอยู่ข้างกองไฟชอบกระแซะกายนุ่มนิ่มของเพศตรงข้าม หาความอบอุ่นอ้างว่าที่บ้านให้ความอบอุ่นไม่พอเหี่ยวย่นไร้คุณภาพ แก่ง่าย แต่ต่ยยาก

             ใจ...เหมือนลิงที่ชอบกระโดดโลดเต้นไปตามกิ่งไม้ ไม่ยอมหยุดนิ่งตลอดวัน หมกมุ่น ดิ้นรนอยู่ในกามคุณเป็นคนหลายใจดังที่ท่านกล่าวว่า

                                          ใจคนบางครั้งเป็นมาร        บางกาลเป็นคน

                                          บางหนเป็นพระ                บางขณะเป็นเทวดา

                                          บางเวลาเป็นพรหม           บางอารมณ์เป็นมนุษย์

                                          ตำสุดเป็นเดรัจฉาน           สาธรณ์ดั่งนี้แหละใจ

             มันเป็นความยากลำบากยากใจสุดประมาณในการที่จะเอาใจสัว์ที้ง 6 ชนิดที่มันคอยกระชากลากถูชีวิตไปสู่คลองแห่งความปราถนาของมัน

            ใครก็ตามที่ผูกมัดอวัยวะเหล่านี้ซึ่งเปรียบเหมือนสัตว์ 6 ตัวไว้อยู่ ด้วยการฝึกหัดดัดนิสัยของมันให้อยู่ในระเบียบวินัยได้ นับว่าเป็นความสามารถของเขาอย่างน่าชื่นชม

            ว่าไปมันก็ยาก..นะที่คนเราจะฝึกได้ พูดมันก็ง่าย แต่ทำมันยากจึงสุดแท้แต่สติปัญญาของแต่ละคนว่า จะสละทิ้ง ให้เกิดความพอดีอย่างไร