อ่านความเป็นมาจากบันทึกเหล่านี้นะครับ
ตอนที่ 1 เรียนรู้วัฒนธรรมชุมชน : ราชวัตร (รั้วกั้น)
ตอนที่ 2 เรียนรู้วัฒนธรรมชุมชน : การทำถืมตอง
ตอนที่ 3 เรียนรู้วัฒนธรรมชุมชน : พิธีอัญเชิญพระอุปคุตให้มารักษางานปอยหลวง
ตอนที่ 4 เรียนรู้วัฒนธรรมชุมชน : การปล่อยว่าวหลวง (โคมลอย)
-
การแสดงการซอพื้นเมือง
เป็นการละเล่นของชุมชนในเขตภาคเหนือตอนบนครับ การซอนั้นเป็นการละเล่นอย่างหนึ่ง เทียบได้กับ ลิเกของคนทางภาคกลาง รำมะโนราของภาคใต้ หมอลำของภาคอีสานประมาณนี้
การซอนั้นปัจจุบันได้รับความนิยมลดลงไปมาแล้ว ตอนผมเป็นเด็กจะได้มีโอกาสดูบ่อยๆ ในงานมงคลต่างๆ แม้แต่งานขึ้นบ้านใหม่ก็จะจัดให้มีการแสดงละครซอ ทั้งๆ ที่การละเล่นประเภทนี้เป็นสื่อที่ให้ทั้งภาคของความบันเทิง และการเรียนรู้ไปพร้อมๆ กัน
จากการสังเกตการชมละครซอของชาวบ้านที่นี่ พบว่าชาวบ้านต่างให้ความสนใจเป็นอย่างมากทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่ ต่างตั้งใจดูการแสดงกันอย่างตั้งใจ ไม่ลุกไปไหนทั้งวันแม้ว่าอากาศจะร้อนก็ตาม จากการสอบถามพบว่าการละเล่นนี้จะจัดให้มีทุกครั้งที่มีงานปอยหลวง เพราะคนให้ความสนใจแม้ว่าจะต้องเสียค่าใช้จ่ายสูงมากก็ตาม เพราะต้องจ้างคณะซอนี้มาจากจังหวัดเชียงใหม่
-
งานวัด
ภาคของความบันเทิงอีกอย่างหนึ่งที่พบเห็นในกิจกรรมในช่วงกลางคืน ขอเรียกรวมๆ กันว่างานวัดครับ ทำให้ย้อนมองเห็นอดีตของเราว่าเมื่อก่อนกิจกรรมเพื่อการบันเทิงที่คนในชุมชนได้มีโอกาสมารื่นเริงร่วมกันนั้นมีน้อยมาก ต่างจากปัจจุบันที่ความบันเทิงมากับความทันสมัยคือสื่อทีวี และอื่นๆ ที่เข้ามาพร้อมกัมาแย่งเวลาของคนเราไปเกือบหมด ต่างคนต่างอยู่ กิจกรรมที่จะนำคนมารวมกันเพื่อความบันเทิงอย่างในอดีตนั้นมาน้อยมาก
-
รำวงย้อนยุค
ที่นี่เขาเรียกว่า "รำวงย้อนยุค" จริงๆ นะครับ จะจัดในช่วงงานเทศกาลที่สำคัญของชุมชน นางรำก็เป็นชาวบ้านที่อาสามาช่วยกัน รายได้ก็เป็นของส่วนรวม เป็นกิจกรรมหนึ่งที่ทำให้ย้อนคิดถึงอดีตของชุมชนบ้านเราว่าเป็นอย่างไร
