ชาวปกาเก่อญอ ( หรือเรียกภาษาไทยกลางว่าชาวกระเหรี่ยง )
ที่ตำบลห้วยปูลิงมีชาวปกาเก่าญออาศัยอยู่มาก และอยู่มาหลายช่วงอายุคน ส่วนใหญ่ จะส่งลูกหลานเข้า
มาเรียนในเมืองเป็นส่วนใหญ่ บางคนจบมาเป็นพยาบาล เป็นครู มีเยอะ พื้นฐานของชาวเขาเผ่านี้จะเป็น
คนใจดี มีเมตตา และให้ความร่วมมือกับหน่วยงานต่าง ๆ เป็นอย่างดี ชาวบ้านจะหวงแหนพื้นป่าของพวก
เขาเป็นอย่างมาก ชีวิตส่วนใหญ่ของชาวบ้านจะอยู่กับผืนป่าเป็นอย่างมาก ผืนป่าแห่งนี้มีเนื้อที่กว่าสาม
หมื่นไร่ ชาวบ้านจะแบ่งออกเป็นส่วน ๆ ในการทำไร่หมุนเวียน โดยจะเป็นการปลูกพืชผักสวนครัวเสีย
เป็นส่วนใหญ่ โดยจะมีการปลูกผักินตลอดทั้งปี และมีการเลี้ยงสัตว์ เพื่อเป็นรายได้เสริม บางครอบครัว
ก็จะมีการทำงานรับจ้าง หลายคนที่มีโอกาสมาเยือนตำบลห้วยปูลิง ก็จะคิดไปต่าง ๆ นา ๆ รวมถึงพวก
เราที่ไปถึง แม้ว่าการคมนาคมจะเข้าถึงลำบากแต่ความยากลำบากไม่เป็นอุปสรรคของคนเดินทาง
หรือคนที่ต้องการจะเข้าไปสัมผัสชีวิตที่นั่น ชาวปกาเก่อญอสวนใหญ่ จะแต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่ถอขึ้นเอง
โดยผู้ชาย จะเป็นเสื้อสีแดง กางเกงสีดำ ผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว จะใส่เสื้อสีดำ ผ้าถุงสีแดง
ส่วนสาว ๆ จะใส่เสื้อสีขาว ซึ่งเป็นชุดยาวติดกันทั้งชุด การแต่งกายทำให้ผู้คนภายนอกดูออกว่า
คน คนนี้แต่งงานหรือมีครอบครัวหรือยัง ชาวปกาเก่อญอส่วนใหญ่ ยังใช้ชีวิตแบบเดิม คือ ตอนเย็น
จะมีการพบปะพูดคุย กันโดยอากาศบนดอยค่อนข้างหนาว จะมีการก่อกองไฟทุกวัน แล้วตอนกลางคืน
ก็จะมานั่งพูดคุย เล่าสู่กันฟัง ชีวิตเรียบง่าย มีเรื่องเล่าต่าง ๆ เกิดขึ้นทุกวัน รอบ ๆ วงเตาไฟ
มีมากมายให้ลูกหลานได้ฟัง พวกเรากับเพื่อนๆ ร่วมวงสนทนากับผู้เฒ่า ผู้แก่ ในวงเตาไฟกับเขาด้วย
ได้ความรู้มากมาย ประกอบกับเรื่องเล่าในชุมชนที่มีมาช้านาน ความรู้กับประสบการณ์และคนในพื้นที่
ที่ดี ๆ กับพวกเรา ทำให้พวกเราประทับใจมาก จนถึงทุกวันนี้
สวัสดีค่ะคุณขจิต ที่แวะมาทักทาย กันบ่อย ๆ
อย่างนี้มีกำลังใจที่จะเขียนมากเลยค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะค่ะ