ชอบ ชอบ ชอบ ---

                   ทางชีวิต (The way of life)

บนเส้นทาง   หว่างวิถี   ของชีวิต

เคยพลาดผิด   มากมาย   ตั้งหลายหน

กัดฟัน   รับรู้   ยืนสู้ตน

หมองหม่น   สุขและเศร้า   คละเคล้ากัน

     เคยมีเพื่อน   วันนี้   ไม่มีเพื่อน

     อ้างว้าง   ลางเลือน  เหมือนความฝัน

     เคยเผชิญ   กับปัญหา   สารพัน

     อัดอั้น   หดหู่   อยู่คนเดียว

อนิจจา  พอประสบ   พบแล้วจาก

เหลือเพียงภาพ   ระทดท้อ   อันห่อเหี่ยว

ล้มแล้วลุก   มองฟ้า   หน้าซีดเซียว

โอ้...โดดเดี่ยว  เต็มที่   แล้วชีวิต

     เพื่อนหายไป   ทีละคน   จนหมดสิ้น

     ดุจชีวิน   ก้าวย่าง   เดินทางผิด

     ห่างไหล   ไร้ญาติ   ขาดมิ่งมิตร

     โธ่..ชีวิต   เกิดมา   เพื่ออะไร

หากเพื่อเพื่อน   หรือคน   ที่ตนรัก

ก็ยากนัก   เพราะไม่รู้   อยู่ที่ไหน

ต่างแวะเวียน   เข้ามา   แล้วจากไป

ไม่มีใคร   ร่วมทาง   อย่างจริงใจ

     บนเส้นทาง   หว่างวิถี   ของชีวิต

     เคยพลาดผิด   แต่วันนี้   ยังมีหวัง

     เคยโดดเดี่ยว   ในหัวใจ   ไร้พลัง

     วันหน้ายัง   มีทางสู้   คู่ใครสักคน

          --- ครูน้อย  แต่ตัวใหญ่ ---