สุขและทุกข์ คละเคล้า เล่าให้รู้ เพื่อให้ดู ว่ารู้ และให้เห็น เล่าด้วยเขียน เล่าด้วยอ่าน ด้วยพากเพียร ผลัดกันเวียน มาเขียนอ่าน แลกเปลี่ยนกัน
เจ้าสัตว์ป่า มาอยู่ มากมายนัก
จตุจักร ใกล้บ้าน ย่านเมืองหลวง
เจ้าเป็นสัตว์ ถูกจับมา พามาลวง
เจ้าพุ่มพวง ถูกมนุษย์ ฉุดโฉดพา
*****
มนุษย์ สุดโหด สุดงี่เง่า
สุดโฉดเขลา เบาปัญญา สุดข่มเหง
ผิดกฏหมาย ร้ายแรง ไม่ยำเกรง
จิตข่มเหง สัตว์ป่า มาฆ่ายำ
*****
เสียงนกจิบ จิบจิบ จิ๊บหาแม่
โธ่ที่แท้ แม่อยู่ไหน ไม่รู้ซ้ำ
มนุษย์สัตว์ พรัดพราก จิตระยำ
ใจชั่วต่ำ ไม่ยำเกรง กฏหมายเมือง
*****
เมื่อเช้านี้ มีเวลา ได้ดูข่าว
รู้เรื่องราว มีภาพ ให้ขุ่นเคือง
นกน้อยน้อย คอยอ้าปาก ด้วยจิตเนื่อง
ไม่รู้เรื่อง ในเมือง เรื่องร้ายมา
*****
พวกเขานี้ มีที่อยู่ คู่กับป่า
ถูกพามา มาขาย ให้หายหน้า
สูญสิ้นพันธุ์ เชื้อชาติ สัตว์นานา
ต่อต่อไป ไม่เห็นหน้า ให้กังวล
******
คงจะเห็น แต่เพียง ในหนังสือ
ให้ล่ำลือ คืออยู่ ให้สับสน
ไม่ได้ดู ตัวจริง ให้อับจน
เพียงเพราะคน ใจสัตว์ ไปพรากมา
*****
ด้วยความรักสัตว์ สัตว์ ผู้ร่วมชะตาในโลกนี้
*****
ครูอ้อย แซ่ฮ
สวัสดีเจ้าค่ะ ครูอ้อย ผู้น่ารัก
กลอนเพราะมากๆเจ้าค่ะ ได้ข้อคิดด้วย คิคิ ...รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ หนูเป็นห่วงเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้ครูอ้อยเสมอเด้อเจ้าค่ะ ----> น้องจิ ^_^
อนุโมทนาบุญด้วยครับ อิอิ
สวัสดีค่ะลูกจิ.....นางสาว จิราภรณ์ น้องจิ กาญจนสุพรรณ
แต่ขอเป็นคนใจ สัจ นะครับ อิๆ
สวัสดีครับอาจารย์
สวัสดีค่ะน้องชาย....suksom
งง & เง็ง
ก๊ากกกส์ส์ส์ส์
สวัสดีค่ะน้องชาย....กวินทรากร
เป็นคำพ้องเสียงนะคะ สัตย์ สัจ
แต่ความหมาย คนละขั้ว เลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
โลกก็เป็นแบบนี้... รู้เห็นอย่างไรก็อย่าทุกข์ใจนะ.. ทำได้แค่ไหนก็แค่นั้น... บ่นได้แค่ไหนก็บ่นไปเถอะ.. พยายามได้ก็พยายามไป... แต่ใจให้อิสระ... รู้และเห็นแต่ไร้อารมณ์... 567