การพัฒนาตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง คือ การพัฒนาที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของทางสายกลาง และความไม่ประมาท โดยคำนึงถึงความพอประมาณ ความมีเหตุผล การสร้างภูมิคุ้มกันที่ดีในตัว ตลอดจนใช้ความรู้ความรอบคอบและคุณธรรมประกอบการวางแผน การตัดสินใจ และการกระทำ
         ในส่วนของวัตุประสงค์ในยุทธศาสตร์ ที่ 1  นั้น ควรมีการนำเศรษฐกิจพอเพียงมาเป็นกรอบของการวางวัตถุประสงค์เพราะจะทำให้ยุทธศาสตร์สามารถพัฒนามหาวิทยาลัยไปอย่างสมดุลและยั่งยืน พร้อมรับต่อการเปลี่ยนแปลงทุกด้าน ผลที่ตามมาคือยุทธศาสตร์นี้จะครอบคลุมและใช้ได้ระยะยาวซึ่งจะช่วยลดค่าใช้จ่ายในการที่ต้องเปลี่ยนยุทธศาสตร์ตามการเปลี่ยนแปลงของบุคลากรและเทคโนโลยีที่เปลี่ยนไปทุกวัน เช่น การพัฒนาอาจารย์ นักวิจัยและบุคลากรของมหาวิทยาลัยอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง เพื่อให้เป็นผู้รู้ ICT และรู้สารสนเทศ สามารถใช้ ICT อย่างมีคุณธรรมและจริยธรรมเพื่อประโยชน์ในการแสวงหาความรู้ด้วยตนเองและสร้างองค์ความรู้สู่สังคมในยุทธศาสตร์ที่ 1 ควรจะเพิ่มการสร้างความร่วมมือระหว่างอาจารย์ นักวิจัยและนักศึกษาในการประยุกต์ความรู้ด้าน ICT ที่มีอยู่ของตนเองเพื่อนำมาใช้พัฒนาอย่างเต็มประสิทธิภาพ
         ในส่วนของเป้าหมาย นั้นควรจะกระจายความรู้ทางด้าน ICT ไปยังทุกสาขาวิชาเพื่อเพิ่มองค์ความรู้และมุมมองในการพัฒนาทางด้าน ICT ของมหาวิทยาลัย ซึ่งถ้าจะจัดหาบุคลากรทางด้าน ICT เพิ่มมากขึ้นให้สอดคล้องกับความต้องการแล้ว จำนวนบุคลากรเท่าไหร่จึงจะพอกับความต้องการ ? คำตอบคือไม่พอเพราะเราต้องหาคนมาให้เท่ากับเทคโนโลยี(“เท่า” ในที่นี้หมายถึงมีความรู้ในเรื่องเทคโนโลยีนั้นๆ) ซึ่งไม่ใช่เท่ากับความต้องการบุคลากรที่แท้จริง ซึ่งในเป้าหมายก็มีการฝึกอบรมอยู่แล้วแต่การฝึกอบรมนั้นจะเป็นการฝึกอบรมในแนวทางการปฏิบัติงานเสียมากกว่าจึงควรที่จะศึกษาในแนวทางของการพัฒนาของบุคลากรที่มีอยู่ด้วยเพื่อใช้ทรัพยากรของตนเองที่มีอยู่อย่างเต็มประสิทธิภาพ
         ในส่วนของแผนงานการพัฒนาบุคลากร การพัฒนาโดยการอบรมบุคลากรที่มีอยู่เป็นสิ่งที่ดีทำให้พัฒนาไปบนพื้นฐานของตนเองอย่างมั่นคง แต่การตั้งกองทุนเพื่อการพัฒนานั้นต้องมีความรอบคอบและคุณธรรม คือ รอบคอบในการใช้จ่ายเงินทุนและคุณธรรมในการที่จะให้ทุนต่อบุคลากร ไม่ใช้เส้นสาย และไม่ทุจริตต่อกองทุน เพื่อให้บุคลากรที่มีความตั้งใจจริงสามารถพัฒนาตนเองให้ก้าวหน้าและช่วยพัฒนาด้าน ICT ของมหาวิทยาลัยให้ก้าวหน้าอย่างมั่นคง
         ในส่วนของแผนงานการพัฒนาระบบการอบรมแบบออนไลน์ การจัดทำหลักสูตรการฝึกอบรมควรจะให้บุคลากรที่เกี่ยวข้องทั้งหมดในส่วนต่างๆ ได้มีส่วนร่วมในการจัดทำหลักสูตรเพราะจะเป็นผู้ที่รู้ถึงปัญหาดีที่สุด ไม่ใช่ผู้บริหารเป็นผู้กำหนด ถ้าหากเป็นโครงการที่กำหนดหลักสูตรโดยผู้บริหารแล้วอาจจะทำให้การอบรมไม่ตรงกับความต้องการและสภาพของปัญหา ทำให้เสียค่าใช้จ่ายโดยเปล่าประโยชน์และบุคลากรก็จะเบื่อหน่ายต่อการทำงานและการฝึกอบรมซึ่งอาจจะเป็นสาเหตุให้สูญเสียทรัพยากรบุคคลต่อไปได้
         ในส่วนของแผนงานการสรรหาอาจารย์และบุคลากรด้าน ICT จากการที่ได้เสนอไปแล้วในส่วนของวัตถุประสงค์ คือ สร้างความร่วมมือระหว่างอาจารย์ นักวิจัย และนักศึกษา ในการประยุกต์ความรู้ด้าน ICT มาใช้พัฒนาอย่างเต็มประสิทธิภาพนั้น จะทำให้นักศึกษาในมหาวิทยาลัยเกิดทักษะความรู้และประสบการณ์ซึ่งจะทำให้พวกเขากลายเป็นทรัพยากรที่สำคัญในการพัฒนาด้าน ICT ของมหาวิทยาลัย โดยในขณะที่พวกเขาศึกษาอยู่หรือแม้แต่เวลาที่พวกเขาสำเร็จการศึกษาออกไป พวกเขาอาจจะกลับมาเป็นบุคลากรของมหาวิทยาลัยที่รู้ถึงสภาพการณ์ของ ICT ที่เป็นอยู่และรู้ทิศทางของการพัฒนาว่าควรจะพัฒนาไปในทิศทางใด และที่สำคัญควรจะมีการเก็บความรู้ต่าง ๆ ที่นักศึกษาหรือบุคลากรต่าง ๆ รู้เอาไว้กับมหาวิทยาลัยเพื่อให้นักศึกษาหรือบุคลากรใหม่รุ่นต่อไปได้ศึกษาและพัฒนาต่อยอดความรู้ต่อไป โดยเมื่อนักศึกษาหรือบุคลากรออกไปจากมหาวิทยาลัยความรู้ก็จะยังคงอยู่กับมหาวิทยาลัยต่อไป โดยการลงทุนด้านการวางระบบจัดเก็บองค์ความรู้เพียงครั้งเดียว ซึ่งจะทำให้มหาวิทยาลัยเป็นที่รวมองค์ความรู้และยืนอยู่บนฐานของตนเองอย่างมั่นคงและยั่งยืน
         ในส่วนของแผนงานการสร้างความเข้มแข็งให้แก่อาจารย์และบุคลากรด้าน ICT การสร้างเครือข่ายความร่วมมือเป็นการสร้างความเข้มแข็ง เพราะเป็นการสืบทอดภูมิปัญญา แลกเปลี่ยนความรู้และเทคโนโลยี โดยมีสำนักคอมพิวเตอร์เป็นแกนนำในการรวบรวมความรู้เหล่านี้เอาไว้ และบริหารจัดการอย่างเป็นระบบเพื่อนำความรู้เหล่านี้ไปแลกเปลี่ยนและพัฒนาร่วมกับมหาวิทยาลัยทางด้าน ICT อื่น ๆ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ
         สรุป คือ การพัฒนาควรจะพัฒนาไปบนฐานของตนเองโดยใช้ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างเต็มประสิทธิภาพ และถ่ายทอดความรู้ไปสู่ทุกสาขาวิชาเพื่อให้ทุกคนมีส่วนร่วมและร่วมมือกันพัฒนาไปอย่างสม่ำเสมอ โดยจะต้องมีการเก็บองค์ความรู้ที่ได้เอาไว้กับมหาวิทยาลัยเพื่อผลิตคนรุ่นใหม่และต่อยอดความรู้ต่อไป และจะต้องมีการบริหารจัดการอย่างรอบคอบและมีคุณธรรม สุดท้าย จะต้องมีการถ่ายทอดและแลกเปลี่ยนความรู้เพื่อสร้างเครือข่ายความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยอื่น ๆ ทั้งในประเทศและต่างประเทศด้วย สิ่งเหล่านี้มีส่วนสำคัญต่อการพัฒนามหาวิทยาลัยทางด้าน ICT เพื่อให้เกิดความพอเพียง มั่นคง และยั่งยืนตลอดไป

Reference : -  http://www.northernstudy.org/philosophy.html

                    -  แผนแม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

                        พ.ศ. 2547 – 2549