ได้กลับมา "บ้านสวน" อีกครั้ง หลังจากที่หลงเมืองมานาน...ลิงเข้าดง ก็เป็นซะอย่างนั้น
ของกินอย่างแรกที่โหยหามานานคือ "มันต้ม" ที่หากินที่ไหนก็ไม่อร่อยเท่า
มันเทศสดๆ เนื้อเนียนๆ ขุดมาซิงๆ...ลองคิดดูสิว่า...อืมมมมม!!!
หลังอิ่มเอมกับมันต้มก็มุ่งหน้าเข้าดง หวังหากับข้าวมื้อเย็น...ช็อปปิ้งในดงว่างั้น
หลังชะเง้อชะแง้ปลายไม้อยู่นาน ก็เจอแล้ววววว.....นกบินหลาควน
คริ...คริ...คริ... (^____^) ไม่ได้จะเอามาแกงนะ
นกบินหลาควน.....ไม่ได้เจอกันนาน เกือบ 10 ปีที่ไม่ได้มองมันนานๆ

จำได้ว่าตอนเรียนประถมชอบแอบมองนกบินหลาควนทางหน้าต่างห้องเรียนบ่อยๆ
คอยสังเกตพฤติกรรมแล้วนั่งจินตนาการว่านกมันคุยกัน ทะเลาะกัน หรือกิ๊กๆกันบ้าง
เป็นว่าตอนนั้นครูหน้าชั้นเรียนพูดสอนอะไรไม่เข้าหูหรอก
ตั้งใจฟังคุณครูบินหลาควนที่สอนอยู่บนยอดไม้หลังห้องโน่น
ก็ถือว่า...ได้ดีเพราะครูบินหลาควน
พฤติกรรมของสัตว์อย่างครูบินหลาควนทำให้ข้าพเจ้าสงสัย และอยากรู้อยากเห็นในเรื่องต่างๆ เช่น นกสื่อสารกันเหมือนคนมั๊ย?
นกบินได้ยังไง? มีนกชนิดไหนบ้างที่ออกลูกเป็นตัว? นกกินอะไรเป็นอาหาร? อื่นอีกมากมาย
ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นการกระตือรือร้นให้เกิดการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ สนใจสารคดีชีวิตสัตว์
ในที่สุดก็นำไปสู่การถาม และค้นคว้าหาหนังสืออ่าน เพื่อหาคำตอบ
จนตอนนี้ทุกสิ่งที่หล่อหลอมมาจากคุณครูบนปลายไม้ก็ทำให้ข้าพเจ้าประสบความสำเร็จในชีวิตอีกขั้น
“ การสังเกต และความสงสัย ทำให้เกิดการเรียนรู้ ”
: นกบินหลาควน - นกบินหลา - นกกางเขนดง
สวัสดีครับ
แวะมาทักทาย ครับ
^^ใช่แล้วครับห้องเรียนสี่เหลี่ยมเก็บความรู้ไม่พอแล้วครับ แต่ต้องอาศัยห้องเรียนที่มีเรื่องราวความรู้ไม่จำกัดต้องอยู่นอกห้องเรียน นอกหน้าต่าง เสียแล้วละครับ..
สวัสดีครับ
(^___^) การที่จะเริ่มต้นให้เจ้าตัวน้อยที่บ้านเรียนรู้ ก็ควรจะเริ่ม
จากการชี้ชวนให้เค้าสงสัย แปลงร่างเป็น "เจ้าหนูทำไม" ไงหละคะ
มาเยี่ยม... คุณบ้านของเรา
ชอบใจคำกล่าวนี้...“ การสังเกต และความสงสัย ทำให้เกิดการเรียนรู้ ”
เพิ่งเข้ามาเป็นสมาชิกวันนี้ค่ะ ด้วยตัวเองชอบต้นไม้โดยเฉพาะไม้ไทยที่มีกลิ่นหอม เลยsearchเจอ ดอกจันกะพ้อ เรื่องเล่าจากดงหลวง โดยคุณบางทราย เลยได้แวะเวียนมาที่เว็บนี้ และก็เลยมาถึงบล๊อกบ้านของเรา(แสนสุขใจ)ด้วยหรือเปล่าค่ะ ถือโอกาสนี้สวัสดีเจ้าของบล๊อกเลยนะค่ะ ธรรมชาติสร้างคน คนสร้างธรรมชาติ ทุกสิ่งล้วนแต่อยู่อย่างเกื้อกูลกัน เราคนสมัยก่อน(แต่ก็ยังไม่เก่าและแก่)ได้ซึมซับความสุขมากมายเหล่านี้จากธรรมชาติๆ สอนอะไรเรามากมาย แต่ไม่รู้ว่าคนหรือเด็กสมัยใหม่จะสนใจตั้งคำถาม และซึมซับคำตอบจากธรรมชาติมากน้อยเพียงใด เพราะธรรมชาติรอบตัวเขาเดียวนี้ส่วนใหญ่ได้รับการปรุงแต่งขึ้นทั้งนั้น คิดถึงธรรมชาติ ดอกไม้ที่เชียงรายค่ะ แต่เราจะเจอกันสงกรานต์นี้ แล้วจะแวะมาใหม่ค่ะ
ขอบคุณ คุณดอกแก้วค่ะ
ยินดีเปิดบ้านตอนรับเสมอค่ะ
สวัสดีค่ะ อยู่ต่างจังหวัด โดยเฉพาะได้กลับไปอยู่ในถิ่นเกิดนั้น เป็นความสุขแลพความฝันของหลายๆคนนะคะ เราอยู่บ้านนอกได้อากาศดี ได้กินผักที่เก็บใหม่ๆจากผืนดินของเราเอง ได้เห็นความงามของสัตว์น้อยใหญ่ที่ร่วมโลกเดียวกันกับเรา สิ่งเหล่านี้ทำให้เราได้เข้าใจมากขึ้นถึงสาระสำคัญของชีวิตนะคะ
คนที่อยู่ในธรรมชาติและชีวิตที่ช้าได้จะช่วยให้เป็นคนช่างสังเกตและเรียนรู้ ทั้งภายในและภายนอกตนค่ะ
นกบินหลาควนน่ารักมาก ถ่ายภาพได้เก่งมาก คงได้ชมภาพสวยๆอีกในโอกาสต่อๆไป จะแวะมาอีกค่ะ (หากห่างหายไปช่วยไปตามกันบ้างนะคะ)