หนังสือที่ชอบ คือ มัสซาลา-จาปาตี
เรื่องราวชีวิตที่หลายหลาก สีสันแห่งความคิด ความรู้สึกของผู้คนที่เกิดขึ้นและดำรงอยู่ ในประเทศอินเดียผ่านประสบกาณ์ของนักเรียนไทยที่ต้องใช้ชีวิตและสัมผัสอินเดียนานกว่า 2 ปี ทั้งเรื่องราวของหญิงสาวอินเดียในศตวรรณที่ 21 ความนิยมที่น่าแปลกใจของภาพยนตร์อินเดีย ความศรัทธาแ่ห่งนาฏกรรมอินเดีย จิตวิญญาณแห่ง City of Joy และชายชราชาวทิเบตที่ต้องเสียถิ่นฐานบ้านเกิด อพยพสู่อินเดียด้วยความเจ็บปวด ฯลฯ พร้อมทั้งความหมายของกระจกสองด้าน กับอินเดียดินแดนกลิ่นเครื่องเทศ
"สองปีที่อินเดีย" ถ้าเปรียบเทียบช่วงนั้นกับอาหารสักจาน ฉันคงไม่อาจบอกได้ว่าเหมือนต้มยำ แกงจืด หรือผัดเผ็ด เพราะเป็นช่วงที่มีรสชาติพิลึกพิลั่นเหมือนใส่ มัสซาลา ลงไปใน จาปาตี"
"มัสซาลา คือ เครื่องเทศผงที่มักเป็นแขกรับเชิญอยู่ในทุกหนทุกแห่งในทุกเทศกาล ที่เพิ่มรสชาติจัดจ้านให้กับอาหารทุกจาน"
"จาปาตี คือ แป้งแผ่นกลมบางนิ่มสีนวลขาวเหมือนโรตี ซึ่งคนอินเดียไว้กินกับแกง"
สาเหตุที่ชอบ
เพราะว่าตัวข้าพเจ้าเองแล้วเป็นคนที่ชอบท่องเที่ยวแม้ว่าจะไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่นักแต่เมื่อมีเวลาเมื่อไหร่ก็ไม่พลาดที่จะจัดกระเป๋าท่องเที่ยวเพื่อหาความรู้ใหม่ๆ สำหรับเรื่องนี้เป็นหนังสือที่สื่อถึงหลายๆด้านของอินเดียซื่งเป็นประเทศที่หลายๆคนคงได้ยินคำกล้าวขวัญมากมายในด้านร้ายๆแต่ที่จริงแล้วอินเดียก็มรอีกหลายๆด้านที่ดี ทำให้ได้ความคิดว่าความจริงแล้วทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีด้านดีด้านร้ายอยู่ในตัวทั้งสิ้น แต่อยู่ที่ว่าเราจะหามันเจอหรอไม่ หรือเมื่อเราหามันเจอแล้วเราใส่ใจและเห็นความสำคัญของมันแค่ไหน
ดีใจจังค่ะ ที่คุณชอบหนังสือเล่มนี้