หากปราศจากความใฝ่ฝันเราย่อมไม่อาจเริ่มต้นสิ่งใดๆ หากไม่มีงานทำ เราย่อมไม่มีผลสำเร็จ รางวัลไม่ได้ถูกส่งตรงถึงเรา เราต้องไขว่คว้า คนที่รู้วิธีย่อมมีงานทำเสมอ คนที่รู้วิธีและรู้เหตุผลว่าทำไมจึงต้องใช้วิธีนั้นๆย่อมอยู่ในสถานะเป็นเจ้านาย วิธีการการทำงานอาจจะมีเป็นล้านๆ แต่หลักการมีอยู่เพียงน้อยนิด ผู้ใดที่เข้าใจในหลักการจะเลือกวิธีมาใช้ได้อย่างเหมาะสม ส่วนผู้ที่เพียรลองหลายๆวิธีโดยมองข้ามหลักการทั้งปวงย่อมประสบปัญหาอย่างแน่นนอน
การศึกษาคือการสอนปัญญาชนให้รู้เรื่องกฎต่างๆของธรรมชาติซึ่งผมเห็นว่านอกจากจะเรียนรู้เกี่ยวกับสิ่งต่างๆและพลังของมันแล้ว เราควรต้องศึกษาเกี่ยวกับมนุษย์ พฤติกรรมมนุษย์ อารมณ์ความรู้สึก รวมทั้งเจตนารมณ์ที่แท้จริงของมนุษย์ ซึ่งปรารถนาจะใช้ชีวิตให้กลมกลืนไปกลับกฎธรรมชาติเหล่านั้นด้วย
เราควรระมัดระวังโดยนำเฉพาะอุทาหรณ์สอนใจจากประสบการณ์มาใช้...และหยุดแค่ตรงนั้น มิเช่นนั้นเราอาจจะเป็นเหมืนเจ้าแมวเหมียวที่นั่งลงบนฝาบิดเตาร้ออๆหนหนึ่ง หลังจากประสบการณ์นี้ เจ้าแมวจะไม่กล้านั่งลงบนฝาปิดเตาร้อนๆ อีเป็นอันขาด ซึ่งก็ดีอยู่หรอก แต่มันกลับไม่ยอมนั่งบนฝาปิดนั้น แม้แต่ตอนที่เย็นลงแล้วด้วยสิ
หากไม่คิดด้วยตนเอง คนอื่นๆเข้ามาคิดแทน เข้ามายึดอำนาจ รวมทั้งเข้ามาครอบงำ จัดระเบียบรสนิยม อารยธรรมของเราเสียใหม่ จนกระทั่งกลายเป็นคนปลอดเชื้อในที่สุด
สวัสดีค่ะ เห็นด้วยกับความคิดเห็นนะค่ะ เขียนได้น่าสนใจค่ะ
สวัสดี ครูกศน. แม่ฮ่องสอน
- คนเราทุกคนมีความฝัน ทุกวันหลับไปก็ฝัน แต่ตื่นขึ้นมา นี้ซิ นี้แหละความจริง
- ดำเนินชีวิตทุกขั้นตอน ใช้ประสบการณ์เป็นฐาน เพื่อดำเนินชีวิตที่ดีงาม
- สรุป ก็ คือ เห็นด้วยค่ะ อย่างมากๆ