ความหลากหลายในโลกใบใหญ่
หากพิจารณาในแง่ของสมองและระบบประสาทแล้ว การเป็นเด็กนั้นยากกว่าการเป็นผู้ใหญ่ เพราะโรงเรียนคาดหวังให้เด็กเรียบนรู้เรื่องต่างๆมากมาย และต้องเรียนทุกวิชาให้ดี ส่วนพวกเราผู้ใหญ่ไม่ได้คาดหวังเช่นนั้นกับตัวเราเองเลย
เราอาศัยอยู่ในโลกแห่งความหลากหลายอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ไม่มีความซับซ้อนชนิดใดที่มองเห็นได้เด่นชัดยิ่งไปกว่าความหลากหลายที่ปรากฎในชั้นเรียนไม่มีนักเรียนคู่ไหนที่จะคิดหรือเรียนรู้ด้วยวิธีการที่เหมือนกันเปี๊ยบ ขณะที่คนหนึ่งอาจเรียนวิชาคำนวณได้เร็ว แต่อ่อนเรื่องการสะกดคำ นักเรียนคนที่สองอาจเข้าใจแนวคิดเชิงคณิตศาสตร์ แต่กลับมีปัญหาในการมองภาพรวม ฉะนั้นเมื่อต้องเผชิญปัญหาท้าทายขธสอนในห้องเรียน เราจำเป็นต้อแงตระหนักถึงความแตกต่างเหล่านี้ทั้งของตัวนักเรียนและตัวเราเองด้วย
ในการสอนจะต้องไม่มีการแบ่งชนชั้น ความมหัศจรรย์บนโลกมีมากมายนับไม่ถ้วน แต่หากมีสิ่งใดมหัศจรรย์เท่ากับมนุษย์ไม่ ครูเฆี่ยนตีพากเราอย่างไร้ความเมตตา...ครูจะตั้งคำถามถามเด็กนักเรียนคนใดคนหนึ่ง และถ้าเด็กไม่ตอบ ครูก็จะดี ครูตีเขาโดยไม่คำนึงเลยว่าเขามีโอกาสเรียนรู้วิธีการตอบคำถามนั้นหรือไม่...คุณครูครับ อันที่จริงถ้าหากว่าเด็กๆสามารถตอบคำถามครูได้ทุกข้อ ก็ไม่จำเป็นจะต้องจ้างครูมาสอนเลย
หลักการที่แข็งแกร่งที่สุดของความเจริญงอกงามที่ทางเลือกของมนุษย์
เราจะสอนโดยใช้วิธีการเดียวไม่ได้อีกต่อไปแล้ว เพราะเรารู้แล้วว่าเด็กๆมิได้เรียนรู้ในรูปแบบเดียวกัน ครูจำเป็นต้องมีกลเม็ดตุนไว้ให้เต็มกระเป๋าเพื่อพยายามกระตุ้นและเข้าถึงเด็กให้ได้ การสอนที่ใช้ๆ กันอยู่ได้แก่ ใช้แนวทางและโครงงานอันหลากหลาย การเรียนรู้จากประสบการณ์ตรงและการใช้โสตทัศนูปกรณ์
จริงๆด้วย เห็นด้วยเป็นอย่างมากเลย ก็ขอเป็นกำลังใจให้กับคุณครูนะคะ