อเล็กซานเดอร์ มหาราช
ผู้ครองโลกแต่เพียงผู้เดียว อเล็กซานเดอร์ มหาราช ประสูติ เมื่อ ๓๕๖ ปี ก่อนคริสต์กาล ในจักวรรดิ มาซีโดเนีย ปัจจุบันอยู่ทางตอนเหนือของประเทศกรีซ ซึ่งตอนนั้น มาซีโดเนีย ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของจักวรรดิ กรีกโบราณ หลังจากกษัตริย์ ฟิลิบพระบิดา ได้ขึ้นครอบครองกรีกแล้ว ก็ได้สวรรคตไปในสงครามขยายอาณาเขต ราชสมบัติก็ตกเป็นของอเล็กซานเดอร์ การศึกษาของอเล็กซานเดอร์ นั้นสืบทอดภูมิของปัญญาชาวกรีกสืบทอดกันมาหลายชั่วคน ซึ่งแต่ละคนต่างก็ล้วนเป็น ยอดอาจารย์ผู้ทรงภูมิรู้อยู่ในแต่ละยุค จากยุคของ โซคราตีส ที่สั่งสอน เพลโต้ เพลโต้สั่งสอน อริสโตเติล และอริสโตเติล ก็สั่งสอนสืบทอดมายัง อเล็กซานเดอร์มหาราชอีกทอดหนึ่ง จึงจะเห็นได้ว่า พระอาจารย์ของอเล็กซานเดอร์มหาราช นั้น ต่างสะสมภูมิรู้ต่างๆของสามยอดพระอาจารย์ มาสะสมรวมมาตกผลึกแล้วกอบรวมๆกันเอาไปใส่ไว้ในสมองของ อเล็กซานเดอร์มหาราช แต่เพียงผู้เดียว ทำให้หนุ่มอเล็กซานเดอร์ เป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถ ทั้งปรัชญา ทั้งการปกครอง และการที่ได้เคียงคู่บิดาออกศึกตั้งแต่อายุ ๑๖ ก็ทำให้ อเล็กซานเดอร์ มีความสามารถทางด้านการทหารเป็นอย่างดีอีกด้วย เมื่อพระบิดาถูกลอบสังหาร อเล็กซานเดอร์มีอายุได้ ยี่สิบปี ก็ได้ขึ้นครองราชย์แทน การได้ขึ้นครองมหาอาณาจักรในขณะที่อายุเพียง ยี่สิบปี โดยปกติการผลัดแผ่นดินในถ้ากษัตริย์ใหม่ไม่ได้รับการยอมรับจาก กลุ่มขุนนาง และ ขุนศึก แล้วความวุ่นวายไม่สงบในบ้านเมือง แย่งชิงอำนาจกันย่อมเกิดขึ้นทุกหย่อมหญ้า แต่ในสมัยอเล็กซานเดอร์เกิดกบฏขึ้นเพียงครั้งเดียวเท่านั้นเมื่อตอนที่อเล็กซานเดอร์ขึ้นครองราชใหม่ๆ มีหัวเมืองทางเหนือคิดลองของ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าลองของ กับของจริง การปราบกบฏครั้งนั้นเป็นครั้งแรกที่อเล็กซานเดอร์บัญชาการด้วยตัวเอง และประสบความสำเร็จ แม้จะมีกำลังทหารน้อยกว่า ต่อมาในสงครามตลอดสมัยของอเล็กซานเดอร์ที่ครองราชสิบสามปี อเล็กซานเดอร์ทำสงครามขยายอาณาเขตอีกนับครั้งไม่ถ้วน ชนะทุกครั้ง และ ใช้กำลังทหารแค่เพียง ๓๐,๐๐๐ คน น้อยกว่าฝ่ายข้าศึกทุกครั้ง จนอาณาเขตขยายออกไป ทิศตะวันออกจรดอินเดีย ทิศตะวันตกจรดอิตาลี ทิศเหนือจรดทะเลดำ และทิศไต้ ครอบครองทวีปอาฟริกาเหนือทั้งหมด ครอบคลุมเมืองใหญ่ของโลกในยุคนั้นได้ทั้งหมด นี่แหละผู้ครองโลกเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์ที่แท้จริง คราวนี้จะลองมาสรุปดูกันว่า อเล็กซานเดอร์มีดีอะไร
๑.มีสติปัญญา ครั้งหนึ่งอเล็กซานเดอร์รบมาถึงเมือง กอร์เดี่ยน เมืองนี้มี ปมที่ถักด้วยเชือกหนัง พันกันเป็นก้อน อยู่ก้อนหนึ่ง เรียกว่าปมแห่งกอร์เดี่ยน เป็นของโบราณคู่บ้านคู่เมืองมานาน เล่าสืบต่อกันมาว่าถ้าใครสามารถคลายปมนี้ออกได้ผู้นั้นจะเป็นผู้ครองโลก เมืองมาถึงเมืองกอร์เดี่ยน อเล็กซานเดอร์ก็ รู้สึกสนใจอยากจะแก้ปริศนา ก็เรียกให้เอาปมแห่งเมืองกอร์เดี่ยนมาดู แล้วก็ชักดาบสับปมปริศนาแห่งเมืองกอร์เดี่ยนเป็นสองท่อน เชือกหนังทั้งหมดก็คลายออกจากกัน ตอนแรกที่ผมอ่านถึงตอนนี้ มันเหมือนโดนรถสิบแปดล้อวิ่งมาชนหัวใจผม ชักดาบฟันลงไปโครมหนึ่งมัน เหมือนปลดปล่อย เงื่อนงำที่ค้างคามาเป็นศตวรรษ ของเมืองกอร์เดี่ยน เชื่อว่าตอนนั้นชาวเมืองกอร์เดี่ยวก็คงร้อง อ๋อ ขึ้นมาพร้อมๆกัน
๒.นี่อาจจะเป็นการคิดนอกกรอบครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ที่ค้างคาเป็นปริศนาอยู่ก็เพราะ คนที่ตั้งปริศนานี้ขึ้นอาจจะรู้ว่า มือเปล่าหรือเครื่องมือใดๆก็คลายปมนี้ไม่ออก ต้องใช้ดาบเท่านั้น แล้วคนที่กล้าเอาดาบขึ้นฟันปมคู่บ้านคู่เมือง ขาดสองท่อนอย่างนี้ได้ ช้าเร็วก็ต้องได้ครองโลกแหงๆ
๓.เป็นการบอกถึง อำนาจแห่งดาบ ว่าในที่สุดแล้วไม่ว่าปริศนาใดๆ ก็อาจจะคลี่คลายลงไปด้วยการใช้ดาบแก้ปัญหา
๔. อเล็กซานเดอร์ ลงเผชิญกับข้าศึกเท่าเทียมกันกับ พลทหาร อเล็กซานเดอร์ไม่ใช่แม่ทัพที่เอาแต่บัญชาการอยู่ในกระโจม ทุกครั้งที่ออกรบอล็กซานเดอร์ออกนำทหารเป็นคนแรกที่จะต้องประอาวุธกับข้าศึกอยู่เสมอ จากบันทึกของแพทย์ที่ทำการรักษาอเล็กซานเดอร์ พบว่าร่างกายของอเล็กซานเดอร์ เต็มไปด้วยแผลเป็นจากศึกสงคราม
๕.ปฏิบัติต่อผู้ขัดขวางอย่างรุนแรง ปฏิบัติต่อผู้ยินยอมอย่างนุ่มนวล เนื่องจากประวัติศาสตร์ยุค อเล็กซานเดอร์ย้อนหลังไปไกลมาก ทำให้แหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่มีอยู่บางครั้งค่อนข้างขัดแย้งกัน ทำให้เป็นที่น่าสงสัยว่าแท้จริงแล้ว กษัตริย์อเล็กซานเดอร์เป็นคนอย่างไรกันแน่ ด้านหนึ่งก็ว่า เป็นกษัตริย์ที่โหดร้ายทารุณ กินเหล้าหัวราน้ำ แถมยังเป็นเกย์ ส่วนอีกด้านหนึ่งก็เป็น เขียนเป็นกษัตริย์ที่คุณธรรม ปฏิบัติต่อเชลยศึกอย่างดี ถึงขนาดว่ากองทัพของอเล็กซานเดอร์ต้องการทหารเพิ่ม เพื่อบุกไปอินเดียฝ่าทะเลทรายไปอีกเป็นหมื่นไมล์ ก็มีทหารเปอร์เซียอาสาไปร่วมรบด้วย จำนวนมากถึง ๓๐,๐๐๐ คน ซึ่งการเข้าร่วมสงครามกับต่อสู้เพื่ออดีตศัตรู มันน่าจะเป็นเรื่องที่ฝืนความรู้สึกนักรบ หรือ แม้กระทั้งส่วนที่ว่า แม่ของกษัตริย์ดาริอุส กษัตริย์เปอร์เซียพ่ายแพ้ต่อ อเล็กซานเดอร์ รักอเล็กซานเดอร์มากยิ่งกว่า ดาริอุสบุตรในอุทร ถึงขนาดมีอะไรดีๆต้องเก็บไว้ให้ อเล็กซานเดอร์กินแทนที่จะให้ลูกตัวเอง และเมื่ออเล็กซานเดอร์ตาย แม่ของดาริอุสก็ถึงขั้นตรอมใจตาย ตายตามอเล็กซานเดอร์ วิสัยความเป็นแม่จะรักลูกคนอื่น แถมยังเป็นผู้ที่เข้ามาย่ำยี่ประเทศของตัวเองได้อะไรขนาดนั้น แต่ที่ยืนยันตรงกันก็ตรงที่ว่ามีหลายเมืองยอมแพ้โดยไม่ต่อสู้ ที่เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้อเล็กซานเดอร์ขยายอาณาจักรไปได้อย่างรวดเร็ว ก็อาจจะเป็นเพราะการปฏิบัติต่อศัตรู และ ปฏิบัติต่อมิตร อย่างสุดขั้ว ของอเล็กซานเดอร์ ก็เป็นไปได้.
จากการตรากตรำศึกสงครามมาทั้งชีวิต ท้ายที่สุดในการรบที่อินเดีย ทหารส่วนใหญ่เบื่อสงครามและอยากกลับบ้าน ทำให้อเล็กซานเดอร์ต้องถอนทัพกลับ อเล็กซานเดอร์กลับมาเสียชีวิตที่นครบาบิโลน เมื่ออายุเพียง ๓๓ ปี มาถึงปัจจุบันเมื่อเราได้ยินชื่อเมือง อเล็กซานเดรียในอียิปต์ก็ขอให้ทราบไว้ประดับความรู้ว่าตั้งชื่อตามอเล็กซานเดอร์ ที่ครั้งหนึ่งเป็นผู้ครองอียิปต์ทั้งหมดและสร้างเมืองนี้ขึ้น และ เมืองบรุซฟาล่า ในปากีสถาน ก็ตั้งชื่อตาม บรุซฟาลัส ม้าตัวโปรดของอเล็กซานเดอร์ที่มาตายที่เมืองนี้ ถ้าไม่นับไดโนเสาร์แล้ว ผู้ที่เคยครองโลกแต่เพียงผู้เดียว นี้ก็คือ อเล็กซานเดอร์มหาราช เวลาคุยกันเรื่องความเป็นผู้นำ และความเก่งกล้าสามารถจะลืมอเล็กซานเดอร์มหาราชไปได้อย่างไร .
อ้างอิง
http://nu20003.9.forumer.com/a/_post1203.html
http://www.bloggang.com/viewblog.php?id=smallkid&date=09-03-2005&group=4&gblog=1
โอะโอ โอะโอ ถูกใจข้อสองกะสามจิงๆแหะ โดยเฉพาะข้อสามอ่ะ เหมือนจะบอกเป็นนัยๆ ว่า ไม่ว่าปัญหาเป็นยังไง ยากเพียงใด สุดท้ายสงครามก็เป็นผู้ตัดสิน ซึ่งเปรียบดาบในตอนนั้นเป็นยุทโธปกรในการรบ และปมเป็นดั่งปัญหาที่ถูกสร้างขึ้นให้สลับซับซ้อนจากเหตุผลง่ายๆของใครบางคน
สงครามแต่โบราณ ขั้นแตกหักคือการใช้กำลัง แต่ปัจจุบันโลกเปลี่ยนแปลงไป เป็นสงครามข้อมูลข่าวสาร ซึ่งข่าวสารที่เป็นข้อมูล ต้องใคร่ควรพิจารณาด้วยเหตุผล อย่าเชื่อเพราะว่าตามกันมา
คนดีเค้าไม่โกงประเทศ ผู้นำที่ดีต้องไม่ขายแผ่นดิน ไม่ขายดาวเทียม