ในวันที่มีคนเยอะแยะ ผมเดินฝ่าฝูงชนไปซื้อตั๋วรถทัวร์จากหาดใหญ่ไปกรุงเทพ ฯ เมื่อได้ตั๋วแล้ว
ผมไปพักผ่อนแล้วมาที่ขนส่งเพื่อขึ้นรถเดินทาง
อนิจจา...รถทัวร์คันที่ผมจะขึ้นไปนั้นมันไปเสียแล้ว แสดงว่า ผมตกรถแล้วหรือนี่...ยิ้ม หัวเราะให้กับตนเอง แล้วเดินเข้าไปที่คนขายตั๋ว...เขาถามว่าทำไมคุณไม่ไปละ ผมมาแล้วและไม่เห็นรถแล้วผมจะขึ้นรถไปได้อย่างไรครับ...
เอาอย่างนี้แล้วคุณไปรถทัวร์คันนี้ก็แล้วกันนะ...มาพอดี ขอบคุณครับ...คุณเป็นคนมีน้ำใจที่แสนดี เป็นบุคคลหายากยิ่ง...ยิ่งในยุคปัจจุบัน...นี่แหละครับคำโบราณท่านว่า...
คนจะงามงามน้ำใจใช่ใบหน้า
คนจะสวยสวยจรรยาใช่ตาหวาน
คนจะแก่แก่ความรู้ใช่อยู่นาน
คนจะรวยรวยศีลทาน ใช่บ้านโต...
ยังเป็นสัจจะธรรมอยู่เสมอนะครับ และแล้วผมก็ขึ้นรถทัวร์ไปถึงกรุงเทพ ฯ โดยสวัสดิภาพ...คุณผู้อ่านครับ...เปล่าดอก...ผมยังอยู่ที่เกาะยอ เมืองสงขลา...เรื่องเล่าข้างบนนี้มาจากผมฝันเมื่อคืนนี่เองครับ..ฮา ๆ เอิก ๆ
สวัสดีคะ
อาจารย์ฝันได้เห็นภาพมากเลยคะ
เฮ้อ!!!ฝันได้เป็นเรื่องเลยล่ะ
แต่ ก็สนุกดีนะคะ
สวัสดียามเช้าครับอาจารย์
ดีนะครับแค่ฝันถ้าเป็นจริงคงจะแย่น่าดู
สวัสดีครับ คุณ
=ปลายฝน=
ตื่นมายังงงตนเองอยู่เลย ว่า ฝันไปได้ยังไงนะ...
และจำเรื่องราวต่าง ๆ ได้ด้วยเหมือนไปเป็นจริง..ฮา ๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ
ขมิ้นเหลือง เดินดิน
นั่นนะสิ...
แต่เราก็มนุษย์เดินดินกินข้าวแกงอยู่แล้ว นะครับ
ขอบคุณครับ