กิจกรรมฝึกประสบการณ์วิชาชีพ มสธ.ให้อะไรมากกว่าที่คิด

 

เป็นความกังวลใจอย่างมากที่ต้องแบกอายุจำนวนมากไปเข้าร่วมกิจกรรมการอบรมประสบการณ์วิชาชีพที่มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เป็นเวลา 5 วัน 4 คืน ระหว่างวันที่ 13-17 มีนาคม 2551 ซึ่งมีจำนวนว่าที่บัณฑิต มสธ. จำนวน 448 คน จากจำนวน 3 คณะ และก็มีการย่อยเป็นห้องต่างๆ จำนวน 21 ห้อง ซึ่งเป็นที่มาของส่วนหนึ่งของชื่อรุ่น ใครว่าการเรียน มสธ.เป็นการเรียนทางไกลเพียงอย่างเดียว อย่างน้อยก่อนจะจบการศึกษา มหาวิทยาลัยก็จัดกิจกรรมในรูปแบบของการอบรมเพื่อเสริมสร้างความสามัคคี ความผูกพัน ระหว่างนักศึกษากับมหาวิทยาลัย  ซึ่งจากการเรียนที่ยาวยานมา 4 ปี ทำให้เรารู้สึกอบอุ่นใจอย่างยิ่งในการที่

  • มีห้องเรียนเป็นของตัวเอง นักศึกษารุ่นนี้คงจำบรรยากาศห้อง 4028 ได้ดี เพระเวลาทั้งหมดที่มีส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ที่ห้อง 4028 นี่แหละ 
  • มีเพื่อนร่วมชั้นเรียนเป็นของตัวเอง ถึง 22 คน และเพื่อนต่างสาขาอีกมากมาย
  • และมีอาจารย์ที่ปรึกษาเป็นของตัวเอง บริหารธุรกิจ สาขาการจัดการทั่วไป ห้อง 4 โชคดีมากที่มีอาจารย์ที่ปรึกษา 2 ท่าน ซึ่งเสียสละและเมตตาในการสอนสั่งเพิ่มพูนความรู้ในวิชาชีพให้เข้มแข็งขึ้น ตลอดจนแนะมุมมองแง่คิดในการใช้ชีวิตที่ดีๆ อีกหลายๆ อย่าง ในนามของลูกศิษย์บริหารธุรกิจห้อง 4  ใคร่ขอขอบคุณในความเมตตาไว้ ณ ที่นี้ด้วย

 

กิจกรรมภาคบังคับ 5 วัน 4 คืน นอกจากการละลายพฤติกรรมกับนักศึกษาทั้งหมดในห้องประชุมยักษ์ ทุกวัน เช้า-เย็น ประมาณคาบละ 30 นาทีแล้ว นักศึกษาแทบจะไม่ได้ไปไหน ก้อบอกแล้วงัยกิจกรรมภาคบังคับ….ถึงบังคับเราก้อสุขใจที่ได้ทำ เพราะอะไรนะรึ…ก็เพราะเราได้รับสิ่งที่ดีหลายๆ อย่างงัย…มีอะไรบ้างหล่ะ มาดูกันเร้ว

  •  
    • การเป็นผู้นำที่ต้องสลับสับเปลี่ยนการเป็นหัวหน้ากลุ่ม ซึ่ง 22 คนนี้มีโอกาสได้ผ่านบรรยากาศการเป็นผู้นำมาแล้วนะ
    • การเป็นผู้ตามที่ดี อ้าวถ้านำกันหมด แย่เลย ใครจะตามหล่ะ…เราเองก็ถนัดในการเป็นผู้ตามอยู่แล้ว
    • การทำงานเป็นทีม การมีส่วนร่วมในทีม การแสดงความคิดเห็น การรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น การรับมติของทีม 
    • การแบ่งปัน มีความรู้มากแบ่งให้มาก มีความรู้น้อยก็พยายามแบ่ง ห้องนี้ไม่มีกั๊ก รวมถึงการแบ่งปันประสบการณ์ด้วย
    • การให้กำลังใจซึ่งกันและกัน
    • การเสียสละ
    • การปรับตัวและยืดหยุ่นจากคนต่างวัย ต่างอาชีพ ต่างความเป็นมา….แต่เราก็มีชีวิตอยู่ร่วมกันได้ตลอดเวลา 5 วัน 4 คืน
    • ความสามัคคีที่มีให้เห็นอยู่ตลอดเวลา
    • การไม่แข่งขันซึ่งกันและกัน  เพียงแต่มีความพยายามเพื่อไม่ให้ตัวเองเป็นภาระของผู้อื่น
    • และที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งที่ไม่สามารถหาได้จากที่ไหน คือบรรยากาศของความเป็นเพื่อน แม้ว่าอาจจะไม่ใช่เพื่อนตาย หรือเพื่อนแท้ แต่เป็นเพื่อนทื่เราผูกพันจากการทำกิจกรรมเฉพาะกิจ รู้ได้อย่างไรว่าผูกพัน แม้ว่าการอบรมประสบการณ์วิชาชีพจะสิ้นสุดลง ในวันที่ 17 มี.ค. 2551 แต่เย็นวันที่ 17 และวันที่ 18 ก็มีการส่งข่าวคราวถามข่าวซึ่งกันและกันอยู่ และคาดว่าคงจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป

อ้าวขอดูหน่อยสิ ว่าเพื่อนที่ผูกพันกันมีใครบ้างแม้ว่าหลายๆ คนบอกว่าตอนแรกไม่อยากมาร่วมกิจกรรมนี้ แต่พอกิจกรรมนี้จะจบลงกลับไม่อยากให้เป็นยังงั้น...ก็สิ่งที่ทำให้เราไม่ทุกข์คือการร่วมด้วยช่วยกันของเพื่อนทั้งหมดงัย...

มสธ.

พี่หมัย เป็นพี่ใหญ่ใจดี และใจเย็น ซึ่งน้องๆ ขอให้เป็นตัวแทนกล่าวขอบคุณอาจารย์ในวันสุดท้ายของ Class พี่หมัยก็พูดแทนใจของน้องๆ ทุกคนได้เหมือนกับไปนั่งกลางใจของพวกเราอีก 21 คนเลย พี่อี๊ด ซึ่งการได้มาครั้งนี้ต้องขอบคุณสามีที่ช่วยสนับสนุนในการศึกษา ถึงขั้นว่าจะหย่าถ้าไม่ไปสอบ พี่อี๊ดแหล่งใต้มันส์มาก คนนี้ลูกสาวสวยและโตจนไม่น่าจะเชื่อว่าคุณแม่จะสาวได้ขนาดนี้  เป็นคนสบายๆ ทำงานด้วยแล้วสบายใจดี  ส่วนพี่จิ๋ม ที่ตุ่นชอบในเสียงหัวเราะ เพราะหากเฉย หน้าตาจะเฉ้ยเฉย และโลกก้อได้รู้ว่าพี่จิ๋มถ่ายรูปได้ดี เมื่อคว้ากล้องจากมือของป้อม วิ่งไปถ่ายรูปซันวันประกันดาวเดือน ใครคือป้อม หนุ่มคนแรกของเรา  น้องป้อมวันแรกสงสัยปวดฟัน ไม่ค่อยพูด แต่มีน้ำใจ ช่วงหลังๆ เป็นตากล้องอาสาถ่ายรูปให้เพื่อนนะจะบอก...แบบว่าฝีมือคนนี้ทั้งนั้น  แต่รู้ว่าป้อมพูดได้เมื่อตะโกนแซวกอล์ฟจากอีกฟากโต๊ะ หลังจากนั้นเพื่อนๆ ต้องเงี่ยหูฟังเพราะป้อมมักจะมีประโยคเด็ด เช่น เปิงมาง

 แล้วอะไรคือเปิงมาง  งานนี้ต้องถามน้องแจ่มจากเวียงป่าเป้าคงตอบได้ดี แต่บางคนเสนอยกตำแหน่งจูออนให้  ว่างๆ อย่าลืมไปเป็น presenter  ครีมบำรุงผิวนะคะ แบบว่าแจ่มถ่ายรูปกับใคร มักจะเกิดภาวะ before&after อยู่เรื่อย  โดยเฉพาะถ่ายรูปกับน้องกอล์ฟ สาวมีเสน่ห์ สุดแสนจะร่าเริง จากศรีสะเกษ เม้าท์มันมาก….ว่างๆ ก็แอบหวิว ซึ่งพี่ๆ บอกว่ากอล์ฟไม่ได้แอบ แต่มันหน่ะตั้งใจหวิวเลย นอกจากเรื่องหวิว กอล์ฟยังชอบแทะโลมสมบัติของห้องด้วย   ซัน…ซันให้ถือเป็นสมบัติของห้องเพราะมีมูลค่าเพิ่มจากการได้ครองตำแหน่งดาวหรือเดือนของรุ่น 7x3*21 ไปด้วย นอกจากหน้าตาแล้วนิสัยที่น่ารักของซัน ความสุภาพ ไม่อวดตัว  แถมยังยอมเหนื่อย เถือกทดตัวเลขเป็นหน้าให้พี่ๆ ได้เรียนรู้ด้วย  แต่ที่ทำให้ซันน่ารักมากขึ้น  นอกจากนั้นความขี้อายจนหูแดง หน้าแดงยังทำให้พี่ๆ ชอบแกล้งซันเอาเสียงหัวเราะ แก้เซ็ง 

อีกหนึ่งหนุ่มของเรา คือ น้องพนม หนุ่มนิสัยดีนามสกุล “จ๋าพิมาย”  แค่นี่ก็รู้แล้วว่าพนมมีถิ่นฐานบ้านเกิดอยู่ที่ไหน ไม่รู้ว่าหายเจ็บคอหรือยัง  คนนี้ตั้งใจทำงานมาก ขอบคุณเรื่องการคำนวณเวลาวิกฤติ ที่มีความพยายามช่วยเหลือเพื่อนอย่างมากกับ ปอง… น้องสมปอง…น้องที่บอกว่าเรื่องคณิตศาสตร์หนูพอไหว  แต่ไม่ชอบการเรียบเรียงเลยอ่ะ  ซึ่งงานชิ้นหนึ่งน้องทำเสร็จแล้วแต่หัวค่ำแต่ยังไม่ได้เรียบเรียงหน่ะสิ พอออกจากห้อง 4028 ตอน 5 ทุ่ม ปองก็ยังไม่จบกับมัน  กลับไปเรียบเรียงต่อที่ห้องถึงตี 1 (จริงจังได้ แต่อย่าหักโหมนะคะ) บริหารธรุกิจห้อง 4 นี่สาวๆ เยอะ นิสัยก็น่ารักๆ  กันทั้งนั้น  เช่น  น้องอ้อม เด็กรุ่นใหม่ไฟแรงจากทางเหนือ เนาะ…เก่งบัญชี เนาะ…ช่วยอธิบายให้พี่ๆ เข้าใจได้มากเลย เนาะ…เสียดายแต่ว่าวันสุดท้ายไม่มีโอกาสไปคาราโอเกะกัน…. เอาไว้เป็นโอกาสต่อไปเนาะ  รุ่นๆ เดียวกันอีกก็มี  น้องปุ่นคนนี้หน้าตาน่านัก เรียบร้อย แจ่มใส ร่าเริง  กล้าแสดงออก มีน้ำใจ อู้กำเมืองกับน้องอ้อมได้ม่วนขนาด  แต่น่าสงสารวันที่ปุ่นเป็นหัวหน้ากลุ่มทำ Case เรื่อง PERT ว่าหนูเจอโจทย์ที่ยากมากเลยค่อนข้างเป็นกังวล  สงสารน้องจัง แต่พี่ก็ทำอะไรไม่ได้มาก แบบว่าไม่ได้เอาสมองมาจากขอนแก่นเลยหน่ะ เรื่องความรับผิดชอบในฐานะหัวหน้ากลุ่มอีกคนต้องยกให้ น้องดวงใจ  ปกติก็เป็นคนร่าเริง แจ่มใส วันนั้น วันเกิดเหตุ ดวงใจได้เป็นหัวหน้ากลุ่ม Case บัญชี แล้วเป็นงัย...หน้าเครียดเชียว แต่มันคือภาวะ...ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป  หลังจากนั้นกล้องไหนๆ ก็จะมีรูปดวงใจอยู่ด้วยตลอด 

อีกคนคือ น้อง Red สาวจริงใจจากสุรินทร์ ที่เผยความในใจว่า หนูยังไม่ได้ทำงานกับผู้ชายในห้อง…ครบทุกคนเลย  (555) ขอหนูทำงานกลุ่มกับพนมได้อะป่าว…ได้เลย...แต่เวลาทำจริง ป่าวเลย..คนที่ช่วยพนมทำกลับเป็นสมปองนู้น...ยั่งงี้น้อง Red มี  something  อะไรหรือเปล่าอีกคนก้อคน กทม. นี่เอง น้องขวัญแต่งตัวเท่ แต่ยิ้มหวาน…อัธยาศัยดี มีน้ำใจ  มีสัมมาคารวะ เสียดายที่มีภารกิจส่วนตัวเลยไม่ได้อยู่ร่วมสนุกในงานสาระสังสันท์เลย   ส่วน น้องนกคนนี้ก็เรียบร้อย ไม่ค่อยพูด แต่ยิ้มเก่ง ตั้งใจทำงานดีมั่กมาก ดูจากไหน คอยดูรูปใน CD นะ ความจริงจังเปิดเผยเห็นได้ชัดเจน  ถึงเวลาดึกๆ ที่สมาชิกกลุ่มยังทำการบ้านไม่เสร็จ ซักพักจะได้ยินเสียงพูดโคราชจาก น้องแหม่ม สาวสวย ซ่า ฮาแตก แต่บางมุมก็แอบซึ้ง จนต้องขอไว้ กลัวว่าจะชวนกันเปิดทำนบน้ำตา แหม่มเป็นเพื่อนเป็นน้องที่น้องน่ารักมาก  แก้ปัญหาเฉพาะหน้าดีโดยเฉพาะตอนเป็นผู้ดำเนินการอภิปราย...ยังจำได้ไหม...จำได้หรือเปล่า  หากเม้าท์เรื่องพูดโคราชแล้วหล่ะก้อ จะลืม น้องเจตต์  ได้งัย คนนี้เป็นครอบครัว มสธ. มาจากโคราชเหมือนกับแหม่ม คงต้องบอกเจตต์ว่าชุดที่พันผ้าพันคอหน่ะนะ..เสริมราศีดีจัง งั้นจะได้รับฉายานามว่า เจ้าป้า อีกฉายาหนึ่งมาได้ยังงัย   

ส่วนน้องเดือน สาวสูงยาวเข่าดีจากหนองบัวลำภู ที่ไปทำงานไกลบ้าน เป็นคนที่ทำงานแบบอิงทฤษฏี เปิดตำราเก่งมาก และก็ช่วยให้เพื่อนๆ ในกลุ่มทำงานผ่านพ้นไปด้วยดี  เพื่อนอีกคนที่ชื่อบุญช่วย...ชื่อนี้เป็นมงคลต่อการทำงานกลุ่มในหลายๆ Case ชื่อดีมีผลต่องานค่ะ....ได้เป็นสมาชิกลุ่มแล้วเหมือนจะทำงานได้ฉลุย แบบตัดไม้ข่มนาม คนนี้เก็บความซาบซึ้งไว้ในใจไม่อยู่ แอบตาแดงจมูกแดงตอนสมาชิกในห้องกล่าวความรู้สึกก่อนจบ Class ทำให้ยิ่งทำให้พวกเราทั้ง 22 คนรับรู้ในบรรยากาศของความผูกพันมากยิ่งขึ้น  สาวเรียบร้อยอีกคนที่ที่ชื่อทับทิมเป็นคนลายมือสวย รอบคอบ ไม่ค่อยพูด แต่ตั้งใจทำงานมากจนตุ่นอายเหมือนไม่ได้ช่วยเพื่อนทำอะไร  ทับทิมจะยิ้มได้เมื่ออกนอกห้องเรียน  ซึ่งยิ้มของทับทิมจะหวานมาก อย่างนี้ต้องยิ้มบ่อยๆ แล้วหล่ะ รู้ตัวหรือยังว่าตัวเองเป็นคนยิ้มสวย   และคนนี้เป็นคนท้องถิ่น ใครไป มสธ. ก็แวะถามหาซะที่ตึกบริหาร เดิมตุ่นเข้าใจว่าเป็นน้องก้อย...แบ็วแบบไม่ต้องแอ๊บ ...ส่วนตุ่นมาแบบอาวุโส เลยปีนเกลียวไปหน่อย...ขออภัยสำหรับพี่ก้อย....สาวสวยแต่ไม่เก๊ก...ขอบคุณในการสละเวลาไปซื้อของที่ระลึกให้กับอาจารย์ (+น้องเจตต์ด้วย) และช่วยประสานงานด้านเอกสารต่างๆ ให้กับเพื่อนๆ ทำให้อะไรๆ สะดวกขึ้นเยอะ  สุดท้ายไม่พูดถึงตัวเองก้อกระไรอยู่...ตุ่นเองค่ะ  ซึ่งวันๆ ไม่ทำอะไร ดีแต่ถ่ายรูป (แถมชอบถ่ายภาพหลุดไว้...แบบว่าภาพสวยถ่ายที่ไหนก็ได้) ชอบเม้าท์อยู่ตลอดเวลา...เงียบทีบรรยากาศห้องคงดูดีพิลึก ดูจากวันที่ทำ PERT ไปนั่งใกล้ซันแล้วถามว่า ซันทำอะไรถึงไหน ให้พี่ช่วยไหม....ซันตอบแบสุภ้าพ สุภาพว่า ผมกำลังคำนวณอยู่ครับ...(ในใจคงคิดว่าพี่ตุ่นไปไกลๆ ซันได้ป่ะ ซันต้องใช้สมาธิ....แป่ว แป่ว) งานถนัดของตุ่นคงเป็นประเภทร้ายสาระหน่ะ  แต่มีอะไรที่รับใช้บริการได้ สิริพร ยินดีนะคะ

มีรูปบรรยากาศในห้องอบรม เชิญเพื่อนๆ แวะไปดูได้ที่ http://picasaweb.google.co.th/tsirip1302

 คราวนี้เป็นเรื่องขอความร่วมมือ ....หากท่านได้จะเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรหรือจบการศึกษาโปรดแจ้งให้ตุ่นหรือเพื่อนๆ ทราบด้วย...ตุ่นจะเป็นกระบอกเสียงช่วยกระจายต่อ  เราชาวบริหารธุรกิจห้อง 4ทุกคนคงรอวันที่จะแสดงความยินดีในความสำเร็จของเพื่อนๆ อยู่แล้ว ฉะนั้นขอโอกาสให้เราด้วย เพียงแต่เราทราบ เพราะฉะนั้นโดยหน้าที่ขอความกรุณาแจ้งข่าวคราวให้เพื่อนทราบด้วยนะคะ ข่าวอื่นๆ ก็ฝากบอกกันมาได้ แล้วจะรับดำเนินการส่ง CD ไปไหนทุกท่านนะค้า