ทำอย่างไรเราจะลดความเสี่ยง จนถึงไม่มีความเสี่ยงกับผู้ป่วยเลย... นั่นเป็นความฝันอันสูงสุดของชนชาวบริการโรงพยาบาล และมันจะเป็นฝันลมๆแล้งๆไหม?

เรื่องของความเสี่ยง...พูดกันไปได้เรื่อยๆ  ไม่รู้จบ....จริงๆ....

"ใช้ชีวิตบนท้องถนนในแต่ละวัน...ก็เสี่ยง  

เอ้า!...ลดความเสี่ยงเรื่อง สมองถูกกระทบกระเทือนจากอุบัติเหตุของการขับขี่มอเตอร์ไซด์  ก็ใส่หมวกกันน็อคซะ...ก็แล้วกัน....

บางคราวเราบอกว่า...หมวกกันน็อค...ใส่กันสมองไหลออกมาเมื่อเกิดอุบัติเหตุ .... ถ้าใส่ไม่ถูกวิธี...."

ผลลัพธ์ของความเสี่ยงของบุคลากรทางการแพทย์ ในการให้บริการของโรงพยาบาล  มิได้ตกอยู่แค่ตนเองเหมือนอุบัติเหตุจากการขับขี่มอเตอร์ไซด์เท่านั้น

หากแต่ตามมาด้วยความความเสียหาย  ความสูญเสียอย่างใหญ่หลวงต่อ...ชีวิตผู้ป่วย  ผู้เกี่ยวข้อง...และแม้แต่ตัวบุคลากรเอง...ที่...มีกรณีตัวอย่างให้เห็นเป็นอุทาหรณ์มากมายค่ะ

 

ฉันเองเคยบันทึกเรื่องนี้เมื่อปีที่แล้ว มีข้อมูลล่าสุด....Patient Safety Goals & Solutions 2007 And Anesthesia (1) และ Patient Safety Goal 2007 ค่ะ(1)-(8)....ในบันทึก วิสัญญี(พยาบาล)คุณภาพ

.....ปัจจัยต่างๆที่เป็นตัวแปรให้เกิดความเสี่ยงมีมากมาย   ทั้งเรื่องของคน(ไม่พอ  เหนื่อยล้า  ขาดความรู้  ประมาท)  เครื่องมือ(ไม่มี  มีแต่ไม่ได้มาตรฐาน  ขาดการบำรุงรักษา)  ระบบงาน(ไม่ครอบคลุม ขาดการกำกับติดตาม)  และอื่นๆ   ซึ่งเป็นอุปสรรคในการให้บริการที่เป็นเลิศดั่งฝัน   ที่บางครั้ง...(ฉันแอบ)เผลอตามฝรั่ง

.....เพราะด้วยมีข้อจำกัดของบริบทของเรา....

ทำอย่างไรจะลดความเสี่ยง  จนถึงไม่มีความเสี่ยงกับผู้ป่วยเลย... 

มาดูมุมมองการลดความเสี่ยง   ที่ทางพรพ.พยายามจัดหามาให้กันดีกว่าค่ะ

       

 

        

 

      

 

      

             

                  

 

           

นั่นเป็นความฝันอันสูงสุดของชนชาวบริการโรงพยาบาล  

และมันจะเป็นฝันลมๆแล้งๆหรือไม่? ....อยู่ที่พวกเราจะนำไปดัดแปลงใช้ให้เหมาะสมค่ะ

(ขอขอบคุณ : 9th. National HA Forum . สถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล ค่ะ)