Street Light – Night Time

คำถามยามค่ำคืน
ตลาดน้ำอัมพวายามค่ำคืน เส้นทางที่ตื่น ไหลลื่นตลอดเวลา
บางคนมองว่าช่างสับสน บางคนมองว่าช่างสวย สด งดงาม
เห็นความมีชีวิตชีวา เห็นวัฒนธรรมการดำเนินชีวิตของผู้คน
ผมไม่แน่ใจว่าเราหมายถึงผู้คนที่นี่ หรือผู้ที่แวะมาเยี่ยมเยือน
. . . “พวกเขาพากันมาทำไม?” มีเสียงหนึ่งถาม
. . . “พวกเขากำลังจะไปไหน?” อีกเสียงหนี่งตาม
. . . “ผมก็แค่เดินตามๆ พวกเขาไป” เสียงหนึ่งตอบ
. . . “เดินไปทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่ากำลังจะไปไหนหรือ?” เสียงถามซ้ำ
ผมเองก็ไม่รู้ว่าพวกเขามากันทำไม รู้แต่ว่าผมเองพอใจ
พอใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของที่นั่น ณ วินาทีนั้น ณ ที่ตรงนั้น
มันไม่สำคัญหรอกว่าอะไรคือคำตอบ ผมรู้แต่เพียงว่าผมสุขใจ
สุขใจที่ได้อยู่ตรงนั้น เท่านั้นก็น่าจะเพียงพอแล้วสำหรับคำถามนี้
สวัสดีคะ อาจารย์ประพนธ์
ตลาดน้ำอัมพวา น่าไปเที่ยวมากๆ คะ เพราะเคยไปมาแล้ว 3 ครั้ง ทุกครั้งที่เดินเที่ยว รู้สึกว่ามีความสุขเหลือเกิน เพราะมีของกินอร่อยๆ เพียบคะ
จำได้ว่ามีขนมหวานอยู่เจ้าหนึ่ง เป็นร้านขายขนมไทย อร่อยมากคะ เป็นร้านที่เปิดอยู่ตรงริ่มคลอง แต่จำชื่อร้านไม่ได้แล้วคะ
เข้าใจว่าเป็น "ขนมเรไร" ใช่ไหม มะปรางเปรี้ยว? ร้านอยู่เชิงสะพาน ผมถ่ายรูปเอาไว้ด้วย
ร้านอยู่เชิงสะพานคะ เดินเข้าไปนิดนึงคะ อร่อยใช้ได้
ไปเดินที่อัมพวา เป็นอะไรที่ดึงดูดให้ถ่ายภาพอย่างยิ่งคะ อาจารย์ถ่ายภาพมาเยอะไหมคะ
น่าไปจัง ยังไม่เคยไปเลยค่ะ ใกล้ๆ แค่นี้ไว้คงต้องหาโอกาสพาคุณแม่ไปเที่ยวบ้าง ^ ^
แค่เห็นภาพ...ยังอยากไปค่ะอาจารย์ ต้องหาเวลาไปเหมือนน้องซูซานบ้างล่ะ
ที่นี่ มีหิ่งห้อยด้วยหรือเปล่าคะ
มายืนยันว่า ขนมอร่อยจริงๆค่ะ
แหะๆ ชอบขนมไทยเหมือนกันเลยค่ะ
วันนั้นผมอยู่ที่นั่นเกือบสามทุ่ม ตั้งใจไว้ว่าจะกลับไปใหม่ "I shall return" to Ampawa ครับ
สวัสดีค่ะ อาจารย์ประพนธ์
อ่านแล้วกระตุกความคิดอย่างมโหฬารเลยค่ะ
ข้อความหนึ่ง หรือ บทความหนึ่ง อาจจะไปงอกงามในอีกความคิด
หนึ่ง....... ขอบคุณมากค่ะ
น่าไปนะคะ ยังไม่เคยไปซักที จะหาโอกาสไปชิมขนมดูบ้าง จะสมคำลำลือหรือเปล่านะคะ
เพียงแค่ได้ไป "เป็นส่วนหนึ่ง" ของตรงนั้น นั่นก็คุ้มค่าการเดินทางแล้วล่ะครับ . . . ข้อสำคัญก็คือต้องอย่า "คาดหวังอะไรมากจนเกินไป" แค่ทำตัวให้สดชื่นและไหลลื่นไปกับบรรยากาศและวิถีชีวิตเท่านั้นครับ
อ้อมไปมาแล้ว 7-8 ครั้ง ทั้งทำงาน ทั้งเที่ยว ไปจนจำไม่ได้ว่ากี่ครั้งกันแน่555555555555 เหมือนมีมนต์ขลังค่ะ ใครไปแล้ว ต้องไปอีก ไม่รู้จบ
แว่วๆ มาว่าอ้อมอาจจะต้องไปทำงานที่นั่นอีก 4 ครั้ง เป็นอย่างน้อย
ผมไม่เคยไปเลย น่าเดินซื้อของกว่าที่โลตัสเยอะ
สวัสดีค่ะ อาจารย์
เพิ่งเข้ามาที่นี่ไม่นาน แต่ได้เข้ามาอ่านบันทึกของอาจารย์หลายๆ บันทึก
และรู้สึกคุ้นๆ กับ(ภาพของ)อาจารย์มาก แต่เพิ่งได้คลิกดูประวัติของอาจารย์วันนี้เอง
อาจารย์คะ อาจารย์คงจำลูกศิษย์คนนี้ไม่ได้แน่ๆ
แต่พวกเราที่ MCT2 บริหารงานวัฒนธรรม นวัตกรรม ธรรมศาสตร์ ยังระลึกถึงอาจารย์เสมอค่ะ
ดีใจมากค่ะ
สวัสดีครับ jaewjingjing . . . ผมลองคลิกเพื่อเข้าไปดูหน้า คิดว่ายังพอจำได้นะ . . .ทราบใช่ไหมครับว่า ออต - เล้าข้าว(เข้าใจว่าเป็น MCT2 รุ่นเดียวกัน) ก็อยู่ในชุมชน gotoknow นี้เช่นกัน . . . ขอบคุณที่แบ่งปันเรื่องดีๆ ในบันทึกที่ "แจ๋วจริงๆ"