ประวัติศาสตร์กำเนิดยางไทยในงาน "วัน 100 ปี ยางพารา เบิกฟ้าตะวันออก"
ระหว่างวันที่ 9 - 11 เมษายน 2551 ณ มหาวิทยาลัยราชภัฎรำไพพรรณี
ด้วยคณะรัฐมนตรีมีมติเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2547 เห็นชอบให้วันที่ 10 เมษายนของทุกปี เป็น"วันยางพาราแห่งชาติ" ซึ่งตรงกับวันถึงแก่อนิจกรรม ของพระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี เจ้าเมื่องตรัง ผู้นำยางพารามาปลูกเป็นครั้งแรกในประเทศไทย เพื่อเป็นการเชิดชูเกียรติและรำลึกถึง พระยารัษฎานุประดิษฐ์ มหิศรภักดี ซึ่งเป็นบิดาแห่งยางพาราไทย "หลวงราชไมตรี หรือ ปูม ปุณศรี" ซึ่งเป็นผู้บุกเบิกยางพาราในภาคตะวันออกคนแรก
จังหวัดจันทบุรีเป็นจุดกำเนิดยางพาราในเขภาคตะวันออก โดย "หลวงราชไมตรี หรือปูม ปุณศรี" ได้นำยางพารามาปลูกที่ตำบลพลิ้ว อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2499 บนพื้นที่ 60 ไร่ มีต้นยาง 900 ต้น ปัจจบุนต้นยางพาราเหล่านี้มีอายุ 100 ปี และที่สำคัญต้นนางพารา 1 ในจำนวน 900 ต้นนี้ถือได้ว่าเป็นต้นยางที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย มีลักษณะลำต้นใหญ่โดยมีเส้นรอบวงถึง 6 เมตร 80 เซนติเมตร ต้องใช้คนโอบถึง 5 คน มีความสูงถึง 7 เมตร แตกกิ่งก้านสาขาใบให้ร่มเงาเป็นบริเวณกว้าง สร้างความตื่นใจแก่ผู้ที่พบเห็น
เพื่อเป็นการรำลึกถึงพระคุณและเชิดชูเกียรติของท่านหวลางราชไมตรีซึ่งถือเป็นบิดาแห่งวงการยางพาราภาคตะวันออกที่ได้ร้างประโยชน์ไว้ให้แก่วงการยางพาราในภูมิภาค ชาวสวนยางจันทบุรีจึงได้ร่วมกันสร้างอนุสาวรีย์หวลางราชไมตรีขึ้นเพื่อเป็นที่เคารพ สักการะแก่วงการยางพารา โดยอนุสาวรีย์แห่งนี้จะสร้างขึ้นในบริเวณทางขึ้นน้ำตกพลิ้ว ซึ่งเป็นสภานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของชาวจันทบุรี และในอนุสาวรีย์แห่งนี้เองจะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเกษตรเชิงนิเวศวิทยา
ได้ทราบถึงประวัติผู้ที่นำยางพาราเข้ามาปลูกในไทย