คนมักมองข้ามเสมอ คุณกลับไปทานข้าวกับพ่อแม่บ้างไหม ?

ชิวิตออกแบบได้

ไม่ต้องสนหรอกว่าเรา

จะทำได้ดีกว่าเพื่อน

สิ่งที่ต้องสนที่สุดก็คือ

เราต้องทำให้ดีกว่าตัวเราเองคนเก่า

แข่งกับใครไม่สู้แข่งกับใจเราเอง

มันคงไม่ง่ายนักกว่าเราจะเข้าใจจิตวิญณาณของเราได้

บางคนใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อพิสูจน์อะไรบางอย่าง

บางคนใช้เวลาเพียงนิดเดียวก็เข้าใจตนเองแล้ว

อย่าคิดว่าเราอาจจะมีงานทำที่ดีมีหน้ามีตาในสังคม

แต่ยังต้องนอนดึก โหมงานหนัก ใช้ร่างกายอย่างขลาดเขลา

เพราะมันสวนทางกัน ประสบความสำเร็จในการงาน

แต่ตาโหลเป็นหมีแพนด้า ไม่เคยได้เดินดูภาพยนต์เรื่องโปรดสักเรื่อง

หรือทำกิจกรรมที่ชอบ ปลดปล่อยไปกับเสียงเพลง หรือครอบครัว

ไม่ค่อยได้กลับบ้านไปทานข้าวกับพ่อแม่

ไม่ได้ออกกำลังกาย  ไม่มีเวลาให้ลูกเลยแต่มีเงินใช้ไม่ขาดมือ

ทุกส่วนที่เป็นตัวเรานั้นสำคัญเสมอ เลือกให้ถูกว่าเรามีความสุขแค่ไหน

กับสิ่งที่เราทำมันทุกวันนี้

ลองมองย้อนไปในอดีตว่าเราเป็นอย่างนี้หรือเปล่า