ความรู้เยอะ เกรอะกรัง คลังสะสม นิยมชม สมชื่อ ว่าปลาหัว ที่อยู่กลาง หว่าทาง คือลำตัว ไม่มีมั่ว ต้องจัดการ นานเนิ่นไกล ตรงหางปลา ท่าที มีมากมาย ทั้งหญิงชาย คุณกิจ คิดไม่ไหว คุณอำนวย คุณเอื้อ เฟื้ออวยชัย ทั้งเบื้องหน้า พาใกล้ไกล เล่าเรื่องกัน

การอยู่ร่วมกันในสังคม  ทำงานร่วมกัน  ต้องมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด  

คำพูดอาจจะกระทบกระทั่งกันบ้าง  เสมือนลิ้นกับฟัน  ที่บางวัน  ทำงานไม่ประสิทธิภาพ  ยังเจอกัน  จนทำให้เราต้องน้ำตาร่วง...ก็มี  

การอยู่ร่วมกัน  จากสมาชิกที่มาจากหลายครอบครัวที่มีการเลี้ยงดูที่ต่างกัน   แน่นอน ก็ต้องมีความแตกต่างทั้ง อุปนิสัย  การแสดงออก หรือที่เรียกว่า...พฤติกรรมมนุษย์ 

สิ่งปรุงแต่ง...ที่เกิดจากการศึกษาเล่าเรียน  จากการอบรมบ่มนิสัยของครูอาจารย์  จากการศึกษา อ่านมากรู้มาก  ถือว่า......เป็นการพัฒนาความรู้  

น้อยนัก  ที่จะพัฒนาทางด้านจิตใจไปด้วย    

ปัจจุบันนี้  ประการหลัง  ได้ถูกหยิบยกเป็นประเด็นสำคัญในการจัดการเรียนรู้ให้แก่เยาวชน  ..ที่เคยได้ยิน คือ...คุณธรรมนำความรู้  

ทำอย่างไร  จึงจะให้  คน ตระหนักในตนเอง หรือที่เรียกว่า  รู้ตน...และมีสติ  

การที่รู้ตน..สามารถยับยั้งชั่งใจได้ เมื่อมีภัยมา  อาจจะเป็นภัยที่เกิดจากการถูกเพื่อนติฉินนินทา   ถูกเพื่อนให้ร้าย   โดยที่ตัวเรา  ยังไม่ได้พิสูจน์ว่า...เป็นจริงหรือไม่  

การรู้ตน  รู้จักประมาณตน   ทำให้เรา...มีสติ  ยับยั้งใจได้  ไม่ปล่อยตัว ปล่อยอารมณ์  และมีวาจาต่อต้านออกไป  อย่างไร้สติ 

การรู้ตน  ทำให้ไม่ประมาทในการปฏิบัติกิจการใดใด  ไม่ว่า  จะสวมบทบาทใดก็ตาม  

หากท่านรู้ตน...ท่านจะไม่ผิดพลาดในการปฏิบัติงานเลย

เช่น....วันหนึ่ง  ครูอ้อยไปกินข้าวกับเพื่อนๆ ตามปกติ  แต่ไม่ปกติ  เพราะช่วงนี้ ไม่มีนักเรียน ครูทุกท่านก็จะลงมาจากตึก มากินข้าวร่วมกันที่ห้องอาหาร 

การอยู่ในที่หมู่มาก..มีคนหลายกลุ่ม  หลายความคิด  หลายวาจา   ครูอ้อยได้ยิน  ได้ฟัง  และละวางจากการได้ยิน  ได้ฟัง...ประโยคหนึ่งจากเพื่อนสนิท  

ส่วนคนที่เป็นเจ้าของคำพูดนั้น ก็เดินมาพอดี...  ครูอ้อย  ไม่พูด ไม่มอง  แต่กลับคิดว่า....ขณะนี้  เรากำลังทำอะไรอยู่  เรากำลังก้าวไปสู่..อะไร  แล้วจะมาแลกกับการ....โต้ตอบ  เรื่องไร้สาระ   ให้เธอพูดไปฝ่ายเดียว 

เสมือน  การปรบมือข้างเดียว..ไม่สามารถจะดังไปได้  

แต่ในขณะนั้น...ที่ห้องอาหาร   ก็เงียบ  อาจจะมีใครบางคนสมใจ สะใจ หรือ หลายคนผิดหวังที่ 

ครูอ้อยเงียบ  

คนที่มีความสุขที่สุด ก็คือ....ครูอ้อยเอง..ที่นั่งกินข้าว  กินขนม และดื่มน้ำอย่างสบายใจ 

และเดินจากไปทำงานต่อ ด้วยหัวใจเบิกบาน...

ไม่มีอะไรเกิดขึ้น  ในกอไผ่ 

ทั้งนี้  ทั้งหมดนี้ เป็นเพราะ...ครูอ้อย..รู้ตน