บางทีคนเราก็ไม่สามารถพูดบอกใครๆ ถึงทุกๆ เรื่องได้จนหมด และเมื่อคนอื่นเขาไม่รู้ทั้งหมดก็กลายเป็นไม่เข้าใจเราอีก เราก็จะถูกมองและตีความตามกรอบความคิดของเขาไปในทันที อันที่จริงคนทุกคนก็ไม่ต้องเข้าใจเราทั้งหมดหรอกค่ะ แต่ในช่วงเวลาที่เราอ่อนแอ อะไรๆ ก็เหมือนจะกระทบจิตใจได้โดยง่าย คนบางคนที่แค่เดินผ่านมาและเดินผ่านออกจากชีวิต ก็อาจเรียกน้ำตาจากเราไปมากมาย
ทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้...หรือเวลาที่เหนื่อยท้อใจจากเรื่องราวต่างๆ ที่ยากจะควบคุม เจ็บจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองร้องไห้ ผู้เขียนจะต้องการเวลา และการอยู่เงียบๆ คนเดียวลำพังเพื่อสร้างแรงและกำลังใจให้ตัวเอง ด้วยการทำในสิ่งที่ตัวเองรัก นั่นคือการวาดรูป ช่วงเวลาที่วาดรูป จะมีความสุข สงบ มีสมาธิ และมีแรงใจกลับมาอย่างประหลาด สิ่งนี้ไม่เคยทำร้ายให้หัวใจเราต้องร้องไห้มีแต่ต่อเติมกำลังใจให้เรา ทุกครั้งที่กลับไปวาดรูป แม้จะเป็นการวาดอย่างคนที่รักจะวาดไม่ได้วาดอย่างคนที่เป็นศิลปิน ก็รู้ได้เลยว่าจะมีความสุขและมีกำลังใจ
แต่ระยะหลังๆ เริ่มมีความต้องการอยากวาดรูปบ่อยๆ ขึ้น ก็ไม่รู้ว่าจะดีหรือเปล่านะคะ เพราะบางทีนี่อาจจะหมายความว่าผู้เขียนกำลังรู้สึกเหน็ดเหนื่อยกับชีวิตเหลือเกินในช่วงเวลานี้
แล้วคุณล่ะคะ เวลาหัวใจร้องไห้...มีวิธีอย่างไรเพื่อเรียกความเข้มแข็งของตัวเองกลับมา
บังเอิญเหลือบไปเห็นข้อบันทึกเกิดสะดุดตาเลยต้องแวะเข้ามาทักทายพร้อมกับอ่าน ไม่ผิดหวังเลยค่ะ ได้ข้อคิดและวิธีการอีกรูปแบบที่แตกต่างกันหากหัวใจลิ้มศรีร้องไห้ขอนำวิธีนี้นี้ไปใช้บ้างนะคะ
สวยมาก สมาธินิ่งมากเลย เป็นกำลังใจให้ครับผม
ขอบคุณอาจารย์ศักราชค่ะ
ที่แวะมาชมงาน แล้วก็ยังให้กำลังใจอีก
ขอบคุณมากค่ะ
โอ๋ๆ..พี่แจ๋วอย่าร้องไห้นะ มีคนคอยให้กำลังใจอยู่เป็นโหล ความเจ็บปวดแม้ทำให้เราต้องร้องไห้ แต่มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น ยิ่งเราเจ็บปวดมากเท่าไหร่เราก็ยิ่งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น ขอเพียงอย่างเดียวว่า ใจของเราอย่าได้ตายด้านก็พอ เพราะเรายังคงมอบความรักและความหวังดีให้แก่คนที่เรารักในขณะที่เราเจ็บปวดได้เสมอ การทำในสิ่งที่รักถือว่าเป็นทางออกอย่างหนึ่งที่ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดและเหนื่อยล้าในชีวิต แต่ชีวิตเราต้องดำเนินต่อไป ไม่ว่าเราจะเหนื่อยมากน้อยอย่างไร ชีวิตเราก็ยังคงอยู่ และเราต้องอยู่ต่อไป ถ้าไม่เพื่อตัวเราเอง ก็เพื่อคนที่รักเรา...ก็คือครอบครัวที่น่ารักของเราไงคะ...สู้ๆ ค่า
สวัสดีคะ
ยามเมื่อหัวใจร้องไห้ ใครๆ ก็อยากจะปลดปล่อยพลังนั้นออกมา ซึ่งแต่ละคนก็จะมีวิธีการที่แตกต่างกันไป
สำหรับมะปรางแล้วนั้น เพียงแค่ได้นั่งคิด ได้มองย้อนภาพกลับไปกลับมา หาเหตุและผล แล้วก็ยอมรับกับสิ่งที่มันเกิด จากนั้นชีวิตก็ต้องก้าวต่อไปคะ หรือไม่ก็อ่านหนังสือหรือทำเรื่องที่สนุกๆ แทน
แต่สำหรับของพี่แจ๋วแล้วนั้น การวาดภาพก็เป็นการปลดปล่อยพลังเหล่านั้นออกมา แต่ภาพที่พี่นำมาแสดงในบันทึก สำหรับมะปรางแล้ว มองเท่าไรก็มองเห็นความสดใส ที่แสดงออกมาให้เห็นอยู่คะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ
สวัสดีครับ
เชอรี่...ขอบคุณมากค่ะที่ตามมาอ่าน
ใช่ค่ะ...ไม่ว่าจะอย่างไรชีวิตต้องดำเนินต่อไป
วันที่เหนื่อย วันที่ร้องไห้ก็เป็นสีสันเป็นแบบฝึกหัดของชีวิตเช่นกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ
มาทักทายกันทุกบันทึกจนมีคนแถวนี้แอบมาบ่นกระซิบกับพี่ว่า...
ทำไมน้องมะปรางเปรี้ยวมาอ่านบันทึกของพี่แจ๋วได้
เขาอยากจะให้น้องไปอ่านบันทึกของเขาบ้างนะคะ :)
ถึงมีเรื่องไม่สบายใจ แต่พอวาดรูปแล้วก็มีความสุขค่ะ
ความสุขที่มาหล่อเลี้ยงหัวใจเลยสะท้อนออกมาในภาพ
ขอบคุณค่ะ
ต่อให้เป็นคนเข้มแข็งแค่ไหน ต่อให้เป็นผู้ชาย
ก็คงต้องมีช่วงเวลาที่เหนื่อย และช่วงเวลาที่อ่อนแอบ้างนะคะ
ขอบคุณสำหรับกำลังใจ และขอมอบกำลังใจให้คุณเช่นกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีคะ
สำหรับการอ่านบันทึกนั้น พยายามอ่านให้ได้ทุกบันทึกคะ แต่บันทึกมากเหลือเกิน ก็เลยตามอ่านไม่ครบคะ
ว่าแต่ใครเอ่ย อยากจะให้เข้าไปอ่าน ฝาก link ไว้หน่อยนะคะ
พี่เองก็พยายามย้อนไปอ่านบันทึกเก่าๆ ของหลายๆ ท่าน
แต่ทำได้ไม่เท่าที่ต้องการเพราะบันทึกเยอะมากจริงๆ
น้องมะปรางเปรี้ยวลองแวะไปที่ link นี้เลยค่ะ
มีหลายบันทึกแต่พี่ลองเลือก link นี้มาให้นะคะ
http://gotoknow.org/blog/newsletterme/167175
ขอบคุณค่ะ
โห พี่แจ๋ววาดรูปสวยมากๆๆๆ ศิลปินสุดๆ เลยค่ะ
พี่แจ๋วคะ
แวะไปเยี่ยมมาแล้วคะ แต่ไปฝากความคิดเห็นไว้ที่บันทึกอื่นคะ :)
อ่านแล้วรู้สึกว่าตัวเองก็มีช่วงเวลาแบบนั้นเหมือนกันค่ะพี่แจ๋ว แต่ก็พยายามทำให้ผ่านช่วงนั้นมาได้ พี่แจ๋วเองก็สู้ๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้ ฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอค่ะ
ปล.พี่แจ๋ววาดรูปสวยมากเลยค่ะ ดูแล้วมีพลังเยอะเลย
แวะมาเยี่ยมจ้า พี่แจ๋ว พร้อมชมรูปวาดงามๆ
จะแวะเวียนมาบ่อยๆ น๊า
ตามมาอ่านนะคะ
รูปสวยมากๆ เลยคะ เป็นกำลังใจพี่แจ๋วนะคะ
สู้ๆๆๆ ต้องสู้ เอาชนะใจตนเองให้ได้นะค
แป้ง, แป๋ม, แม่แอนปันปัน,เอ....ขอบคุณที่ตามมาอ่าน และให้กำลังใจนะคะ
ขอบคุณจ๊ะ
แสดงความเห็นที่บันทึกไหนก็ได้ค่ะ
เจ้าตัวเค้ามาอ่านคงดีใจแล้วล่ะค่ะ
ขอบคุณนะคะ
พี่แจ๋ว เวลาอุ๊กหัวใจร้องไห้ อุ๊กก็เคยวาดรูปเน่าๆออกมาเหมือนกันค่ะ รู้สึกว่าได้ระบาย แต่ช่วงหลังเปลี่ยนเปงนอนค่ะ 5555 เป็นกำลังใจให้พี่แจ๋วนะคะ คิดถึงมากมาย