น้ำตาหยดรดไหลรินสองแก้ม ใช่แต่งแต้มน้ำตามาเสนอ

น้ำตาหยดรดไหลรินอาบแก้ม          ก่อนเคยแย้มยิ้มหยอกเย้าเฝ้าขำขัน

 

พอเหตุการณ์ผ่านพบเพียงชั่ววัน      เหมือนหลับฝันสลายเธอจากลา

 

หลับไม่ลงเที่ยงเย็นค่ำถึงตอนเช้า     นั่งซึมเศร้าเหงาหลงพะวงหา

 

คนเคยรักสลักไจไกลลับตา              ไม่พบหน้าแย้มยิ้มอีกต่อไป

 

ห่วงลูกน้อยกลอยใจของพ่อแม่        เฝ้าดูแลแต่เล็กจนเติบใหญ่

 

มาด่วนจากพ่อแม่แต่เยาว์วัย             โอ้...ดวงใจจากไปแล้วไม่หวนคืน

 

ปล่อยคนหลังยังคอยเจ้าหวนกลับ    ตะวันลับขอบฟ้าหวังชมชื่น

 

ตั้งตาคอยกลอยใจทุกค่ำคืน              อยู่ดึกดื่นหลับไม่ลงหลงละเมอ

 

น้ำตาหยดรดไหลรินสองแก้ม          ใช่แต่งแต้มน้ำตามาเสนอ

 

นี่แหละทุกข์ของคนฉันและเธอ       ต้องพบเจอก่อนตาย..ใช่แน่..เอย...